ჩემ გონებაში სამოთხის კარიშხალი ქრის

chem gonebashi samotxis karishxali qris
ჩემ გონებაში სამოთხის ქარიშხალი ქრის,

და მინდვრად მიაქვს ცრემლი ცვიმის ცვეთსავით,
ხანდახან გულში მცუხარებით ამონკვნესი,
ისმის ფიკრებში მოგონების ნაქარგი ზღაპარი...

ხანდახან მესმის კვითინი ცის კამარაზე,
შავი გრუბელნი თითკოს ცას ეფერებიან,
ცის გასარღვევად ამოზიდულ მთებსა მდუმარეს,
სიო ჩურჩულით მოუტხრობს ზგაპარს სანატრელს...

ხანდახან ვხედავ ფიკრტან მოგონების ბრძოლას,
დაჭრილ ლომსავით ღრიალებს ელვა საზარი,
ძველი მოგონება მკვლელ დროისაგან გამკრალი,
სიოს უყვებოდა, თან მიკონდა წრფელი ამბავი...

შავ გრუბლებს თითკოს ბნელ ძალებთან შეუკრავთ პირი,
თითკოსდა კარიშხლიან ვნებებს ფარავდნენ,
ნიავს მიკონდა სიკვარული უსიხარულო,
და ცრემლი ცის კამარიდან ღმერთის დაღვრილი...

ცრემლი, ოჰ ცრემლი არავის აღარ ახსოვს,
სისხლი დაღვრილი გაქრა უსიყვარულოდ,
დაჭკნა მინდვრად ხე სიკვარულის უსიხარულო
და მისი ნერგი უცხო გრზნობას გარემოუცავს...

სიზმარში, წვიმაში ვხედავდი სანთელს სანატრელს,
მის წინ დამხობილ უფრთო ანგელოზს მტირალეს,
გულში ჩაკრული უკვდავება ფერფლადა იკცა,
და სიკვარულსა უკვდავება თავისი უძღვნა...

იგი უხმობდა სიყვარულის მიწიერ გძნობას,
და მისთვის დაღვრილ ცრემლსა, ქარწაღებულ ბედსა,
თვის ზეციური, ნატანჯი გული გადამიშალა,
და უკვდავების ცრემლით ამაკვითინა...

ქალი რომლისთვის ზეცა დატოვა,
რომლისთვის კაცადა ყოფნა ისურვა,
შავმა გრუბელმა შთანთქა ბნელ ბედი,
და მოუვლინა ანგელოზს წყევლა...


შენი სურნელი თავს დამესხა

sheni surneli tavs damesxa leqsebi
შენი სურნელი თავს დამესხა,
შემახანხალა დამატერორა,
მთელი გრძნობები გამაფანტინა,
ჩემი სურნელი დამაკარგინა,
შენი სურვილი დამაწყებინა,
შენი სიტყვებით გამაჟრიალა,
ჩემი ოცნება თავს დამტრიალდა.


შენზე ფიქრისას ცრემლები მომდის

shenze fiqrisas cremlebi momdis leqsebi
შენზე ფიქრისას ცრემლები მომდის
შენზე ოცნება გაქრება? როდის?
ჩემი სიცოცხლე ღმერთისგან მოდის
ჩემი სიკვდილი სად მნახავს? როდის?
ციდან ფანტელი მოდის და მოდის
შენზე ოცნებას კვლავ მარცხი მოსდის
ვეღარ ვივიწყებ მაგ სევდიან ხმას
რადგან მე შენზე ბოდვები მომდის.
გავიდა დრო და ჟამიც გამოხდა
ჩემს სიყვარულშიც რაღაცა მოხდა
ჩემი სიზმრები ცხადად გაცოცხლდა;
მაშინ, შენს გარდა სხვა რომ გამოჩნდა
ჩვენი გრძნობები ერთურთს დაშორდა
ჩემი გრძნობა კი თითქოს დაობლდა.
მაშინ ჩემს გულში რაღაცა მოხდა
და მინდა გითხრა ეს გრძნობა მოკვდა.


მე სილამაზის მონა გავხდი შენი ნახვისას

me silamazis mona gavxdi sheni naxvisas
მე სილამაზის მონა გავხდი შენი ნახვისას
თუმცა მეგონა შენი თვალები ვერ მაცდუნებდა,
მე რა ვიცოდი შენი თვალები ზეცად შობილნი
ულევ სიყვარულს,ბედნიერებას თუ მაჩუქებდა.

როდესაც გნახე მაშინვე მივხვდი,რომ ჩემი გული
შენი ღიმილით უბრძოლველად დაიმორჩილე,
მიუწვდომელი და უკარება,ამაყი სული
ერთი შეხედვით და გაღიმებით დაიძმობილე.

შენი თვალების,თმების,ტუჩების ერთობლიობა
ქმნიან ამ ქვეყნად ულამაზეს უზადო სახეს,
შენი ნახვისას ასე მგონია ზეციდან მესმის
ანგელოზები იმეორებენ ჩუმად შენს სახელს.

გასაოცარი სულაც არ არის რომ შემიყვარდი
და ამ სიყვარულს მე რომ დავარქვი სახელი წმინდა,
ერთი სურვილი მე დამრჩენია ამ ცხოვრებისგან
როგორც მიყვარხარ,ისე გიყვარდე,ძალიან მინდა.


ფიქრი ფიქრის წილ

fiqri fiqris wil leqsebi poezia
ფიქრი ფიქრის წილ,არ მოგასვენებ...
სევდა სევდის წილ,დარდად გეწვევი...
თვალზე წაგსკდები, ფიქრს დაგისველებ...
ჩაგითრევ ნისლში როგორც მორევი.

მე უდაბნოში მზე ვარ ელვარე,
ტრიალ მინდორზე ვარ ზამთრის სუსხვა.
ვერ შეგიფარებს შენ ვერც სამარე,
ყველგან მოგაწვდენ შხამნარევ სუნთქვას.

და ხსნას ნუ ელი,მე ვარ სასჯელი,
ვეღარ გიშველის მონანიება.
მე ვარ ჯალათი,ვარ მბრძანებელი
და შენთან მოვალ შურისძიებად!


მე შენ გეძებე

me shen gedzebe mteli dge bagshi
მე შენ გეძებე მთელი დღე ბაღში
ვარდების სურნელი მცემდა შორიდან
შენ დაგინახე იჯეკი მათთან
ეფერებოდი ვარდებს ლამაზად.
მე შორს დავდექი დამტკბარი შენით
ასეთი სურათი მე ჯერ არ მინახავს
შენი სილამაზე უხდება ვარდებს
შენი ღიმილი უმშვენებს სახეს.
ვერ მოვითმინე მოვედი შენთან
ჩუმად დავჯექი მე შენთან სკამზე
შენმა თვალებმა მე დამინახეს
და გამახსენეს უძირო ღამე.
შავია როგორც ბნელი საღამო
სევდიანი და აუღწერელი
მაშინ გავიგე მე შენი სევდა
მე იმ თვალებმა მომიკლეს რწმენა.
რწმენა რომელიც გულით დამქონდა
რწმენა რომელიც ჩემში ხარობდა
რწმენა რომელიც სულ შენ გყვარობდა
რწმენა რომელიც დაკარგვას ნანობდა.
შენი თვალები სხვისთვის ტიროდა
თურმე გიყვარდა სულ სხვა ვიღაცა.
ისევ იქ ზიხარ ვარდებთან ბაღში
და მას იხსენებ სულ დიდი ტანჯვით.
ერთად ვიჯექით იმ ლამაზ ღამეს...


დღეს როცა კვლავ უძიროა ზეცა

dges roca kvlav udziroa zeca leqsebi
დღეს როცა კვლავ უძიროა ზეცა
მე ხომ შენს სახეს იმაში ვძერწავ
გთხოვ ნუ მიმატოვებ ძვირფასო კენტად
ცხოვრების აზრსაც წაიღებ ჩემგან

არ მეგონა თუკი ასეც ხდება
სიყვარულში ბევრი ტანჯვა ჩნდება
ოცნებები ისევ იფანტება
რეალობა კვლავს სასტიკად ქრება

დრო გადის და გული ისევ დარდობს
არ გეგონოს დაგივიწყო ვნატრობ
სიყვარული ტანჯვად მექცა კარგო
მინდა სადგაც გულში გადავკარგო

გამომივა ვფიქრობ ახალა ამას
გულის დარდი ამოვშალო კვლავაც
შევეცდები რადგან მინდა დაგთმო
აღარ მინდა მე ამ გრძნობამ მმართოს


როცა ქალაქში ღამეა

roca qalaqshi gamea leqsebi literatura
როცა ქალაქში ღამეა და ყველს ძინავს
როცა ირგვლივ არავინაა და მარტო ვზივარ
როცა თოვლი ნაზად ბარდნის ხვიერ მიწას
შენზე ფიქრი შემიძლია მხოლოდ იმ წამს
სიყვარულის არ მჯეროდა მაგრამ ახლა
ეს უაზრო ფიქრი ჩემში უცებად გაქრა
დამიჯერეთ ნამდვილია რადგან მართლა
ეს გიჟური სიყვარული მეც გადამხდა...


ჩუმი სიზმარი

chemi sizmari leqsebi literatura poezia
ძველი ლამაზი ჩუმი სიზმარი
რაღაც საიდუმლოს ისევ ინახავს
თითქოს არ უნდა ფარდა ახადონ
მხოლოდ მან იცის ვინცკი ის ნახა
გიჟი მჩქეფარე დიდი ლურჯი ზღვა
არამიწიერ სიზმარს მაგონებს
იგი მთვარის ქვეშ ნაზად აიმღვრა
და სილამაზით თავსაც იწონებს
მე ამ სურათის თვალის შევლებამ
ჩუმი ფიქრები თავს დამახვია
ნუთუ რატომ დუმს ასე ლურჯი ზღვა
იქნებ სიზმარი არც უნახია
მე კი ვუყურებ მშვიდად ამ მთვარეს
თითქოს სიზმრები მე მან მომპარა
რალამაზია ეს არემარე
და ემოციებს კვლავაც ვერ ვმალავ
მე რომ უძირო ზღვას კვლავ შევხედავ
მინდა რაგაცა ისევ ვუამბო
და ის ტალღები თითქოს იდძახის
მე ასეთი ვარ და სულ ვდუმვარო
ვიცი არ გამსჯის იგი არასდროს
ცუმად მომისმენს და დამამშვიდებს
იცი ლურჯო ზღვა მინდა გიამბო
რომ სიყვარული ისევ მაგიჟებს
აი ეს არის ჩუმი სიზმარი
რომელიც გოგოს ერთხელ ესიზმრა
და ამ სიზმარის მთავარი მიზეზი
იცის გოგონამ და ამ ლურჯმა ზღვამ ……


ჩვენ უცებ შევხვდით ერთიმეორეს

chven uceb shevxvdit ertmanets
ჩვენ უცებ შევხვდით ერთიმეორეს
არ დავშორდებით მე ასე მინდა
მაგრამ ცხოვრება რთული გამოცდაა
და თეთრი მთრედივით თუ გაგვიფრინდა

არ მოიწყინო ცრემლი არ დაგვარო
მე შენ არ დაგთმობ არაფრით არასდროს
ჩემი ცხოვრების მთავარი აზრი ხარ
ალბათ მიხვდები რომ შენით ვამაყობ

თუნდაც სასტიკმა ჩვენ დაგვაშორა
გაგრძელდება ეს მხოლოდ წუთები
სასუფეველში თუნდაც მელოდო
წუთი წუთშიც კი შენთან გავჩნდები

რომ აგარ იყოს ჩემი ადგილი
სასუფეველში ანგელოზებთან
მუხლმოდრეკილი ღმერთთან დავდგები
შევევედრები მე მას ლოცვითა:

უფალო მაღალო დიდება შენდა
შენს წინაშეა უბრალო გოგო
რომელიც დგასდა ყოვლისშემძლე ღმერთს
სიყვარულისთვის გაგებასა სთხოვს

ერთი თხოვნა მაქვს არ დამაშოროთ
ჩემი ცხოვრების ლამაზ ოცნებას
იქნებ იყოს იქ ერთი ადგილი
სულელი გოგოს დამკვიდრებისა

ღმერთიც გაუგებს შეყვარებულებს
არ დააშორებს მათ არასოდეს
რადგან სიყვარულს დიდი ძალა აქვს
და უფალიც კი ამას აფასებს . . .