ჩემთვის და უჩემოდ - მაია გონჯილაშვილი

chemtvis da uchemod maia gonjilashvili
მივყვები უშენო ხეივანს,
ბინდი გაიხიზნა თვალებში,
იცოდე ამ წამებს, დღეიდან
მიაგნებ...
წარსულით გალეშილს...

მივყვები, ბოლომდე მივყვები,
გავთელავ ბილიკებს უშენოდ,
უწყალო განსაცდელს მპირდები,
ჭრილობებს ვჩიჩქნი და ვნუგეშობ...

სტრიქონის იარაღს, ავისხავ,
ჯიხვების ხოროებს გავყვები,
ტყაშმაფა მიმიჩნევს თავისად,
ნადირთ მწყემს, უღმერთო,
ქალღმერთი...

ქარს დავემოყვრები, ქარაშოტს,
მომიტანს ჩურჩულით მოძახილს,
ტიალი ფიქრები დაგაშრობს,
გათანგულს, მრავალჯერ მოცადი...

...და მერე კვლდაკვალ, ნაბიჯებს
გადადგავ, ჩემთვის და უჩემოდ,
მზის სხივებს ბილიკად დაგიფენ,
დაგკარგავ ნისლივით,
უჩინოდ...

ცხოვრების უჩემო ხეივანს
ჩაჰხედავ, დაბინდულ თვალებში,
იცოდე ამ წამებს დღეიდან
მიაგნებ...
წარსულით გალეშილს...


რამ დაგაღონა? - მაია გონჯილაშვილი

ram dagagona maia gonjilashvili leqsebi poezia
რამ დაგაღონა?...
-ჩამკითხეს...
სადარო ბადრის მთვარისა,
ცრემლი რად გასვი წამწამზე
ნისლს გავხარ სახე მტკნარითა...
ჩამამაღონა ჩემმა დღემ
უნდოდ დაცინვამ მწარისა,
ორგული წუთისოფლისად
ავდარით შაცვლამ დარისა,
მთა შემიკედლებს კალთის ქვეშ,
აქ მზეც სხვაგვარი არისა,
ცრემლს მომწმენდს და გამაცინებს,
მტერია ჩემის ჯავრისა...


სახალისო და საინტერესო ფაქტები

saxaliso da saintereso faqtebi icit tu ara rom saintereso ambavi ucnauri faqtebi
4 წლის ბავშვი დღეში სვამს დაახლოებით 400 კითხვას


გეძახი, ჩურჩული ქარს მიაქვს

gedzaxi churchuli qars miaqvs
გეძახი, ჩურჩული ქარს მიაქვს,
მიაქვს და ცას აკრავს ბინდებად,
მეაც თუ სურვილმა ამრია,
ნისლებო ნუ გაგიკვირდებათ..

გეძახი...

გეძახი და ეს ხმა ქარს მიაქვს,
ქარს მიაქვს,
აწყვეტილ
ხარხარით,
რა უნდო,
წყეული ჟამია,
ბედკრული ჩემივ ხმა ჩამძახის...
ნისლს იცვამს მთა, ფიქრიანია,
ჭიუხიც აღარა მჩქამდება,
უდროოდ რად მიიჩქარიან,
დღეები შორს გარდაცვალებად...
სამყაროს მგლისფერი მუნდირი
მოუსხამს, ცის სუფრას თამადობს,
მწარეა ეს ყოფა დუხჭირი,
ფიქრთა სარეცელზე ვავადობ...
გეძახი, და ეს ხმა ქარს მიაქვს,
ქარს მიაქვს,
ჩვეული
ხარხარით...
ეს ჟამნიც თავის გზით წავლიან,
ჩემივ ხმა ჩურჩულით ჩამძახის...

28.12.2010


ჩემი იორი - მაია გონჯილაშვილი

chemi ioeri maia gonjilashvili
ზვირთის ქეჩოზე სმენადა ვარ
ყურდაპყრობილი,
ფშანსა და შამბნარს ახმიანებს
ანცი ჭავლები,
იდუმალების მადლიანი
სხივით შობილი,
შეუზომელი სილამაზით
აციალდები...
ჩამიღიმილებს, ლაჟვარდები
შენს საკინძესთან,
ბროლნამსხვრევები მომეცვრევა
მჩქროლავ ტალღების,
ხვალე საწუთრო დაჩოქებას
ვერ გამიბედავს,
როგორც კალმახი, შენს ტალღებში
როცა ვლაღდები...


რა მელექსება ძმაო - მაია გონჯილაშვილი

ra meleqseba dzmao maia gonjilashvili
რა მელექსება ძმაო და
გულ მეწურება ტიალი,
წუთისოფელმა უნდობმა
ჰქმნა, ჯარასავით ტრიალი...
სულ ლექსი როგორ მოგიდის?
_მკითხავ...
_გპასუხობ ვერა რას,
ფურცელ რო ჯავრი არ ვანდო,
შიგნი გამომხრავს, ვერანა...
16.12.2010


მწყურიხარ - მაია გონჯილაშვილი

mwyurixar maia gonjilashvili poezia
ჩურჩულით გპასუხობს გული და
საწადელს თვალები გირანდავს,
ვერ ვბედავ...
კრძალვა და რიდია...
მწყურიხარ...
და მაინც მივდივარ...
მივდივარ და მზისფერ კულულებს
სხივს დაუწალიკებს მთის ქარი,
დროც ტიალ ჭრილობებს მიწყლულებს
-გულისთქმა რაით ვერ გითხარი...
სიცივით შემკრთალი თვალებით,
თითებზე დამტირის სანთელი,
მწყურიხარ...
საწადელ ვერ განდე,
დარდს ჩუმად დაუხრავს სათქმელი...
მთებისკენ შენს მზერის ბილიკებს
შევყვები,
სულ გადაგივიწყებ...

ყბებს უვსებს ნისლები ხეობებს,
საფიხვნოს ჩამამსხდარნ ღრეობენ...


მაია გონჯილაშვილი – ლექსების კრებულიდან

maia gonjilashvili leqsebis krebulidan marto var marto am samyaroshi
მარტო ვარ, მარტო ამ სამყაროში,
ტკივილიც უბრად გამშორდა თითქო,
ლეგა ნისლებსაც გავუწყერ, ახლა
ტიალ ცრემლს ვერც რა დააშრობს, ვფიქრობ...
ვერ მივეკედლე ზეცას, ვერა და
მიწა ვარჩიე, მიწა გულცივი,
ჩემს ნაფეხურებს არც ვინ ზვერავდა,
ჩამობინდებას რაღად ვუცდიდი ...


შეჩერდი ქარო!

შეჩერდი ქარო! shecehrdi qaaro

შეჩერდი ქარო!
მომაშორე ურცხვი ხელები,
ტანს ასხლეტილი
კაბის კალთით წლებში ვიბნევი...


სახალისო და საინტერესო ფაქტები

saxaliso da saintereso faqtebi icit tu ara rom saintereso ambavi ucnauri faqtebi
ჭუჭყიანი თოვლი უფრო მალე დნება,ვიდრე სუფთა