ძნელი ყოფილა იცხოვრო ქვეყნად

dzneli yofila icxovro qveynad
ძნელი ყოფილა იცხოვრო ქვეყნად,
სიკეთე თესო და ქვაზე დადო,
ძნელი ყოფილა გიყვარდეს ვიღაც
და სიყვარულით იცხოვრო მარტო....
ძნელი ყოფილა გჯეროდეს ხვალის,
როცა არსად ჩანს იმედის კვალი,
ძნელი ყოფილა არ დაუჩოქო,
არ მოუხუჭო ცხოვრებას თვალი..
ძნელი ყოფილა ცხოვრების გზაზე,
შენი ოცნების ერთგული დარჩე,
ძნელი ყოფილა არ გეშინოდეს,
მხოლოდ გიყვარდეს და მხოლოდ გწამდეს...
ძნელი ყოფილა შეიცნო თავი
და შეცდომებზე პასუხი აგო,
ძნელი ყოფილა ინატრო წამი,
მარადიული როგორც სამყარო..


ჩემი ცხოვრება თუ ვითამაშე

chemi cxovreba tu vitamashe
ყოფნა ცხოვრებისთვის ვითამაშე,
როგორც ბავშვობაში ”სახლობანა”.
ხსოვნა -მსხვილი ხედით, შავი კაშე,
როგორ გაფერმკრთალდა ახლოდანაც...
თითქოს ყველაფერი მირაჟია,
მხოლოდ ტკივილები ნამდვილობენ!
თუმცა, აქ არაფერ შუაშია,
გულის ჭკუაზე რომ დავდიოდი...
უკვე დავასრულე მელოდრამა,
მეტად ყოფითი და ბანალური.
ძველი სიყვარულის მონოგრამებს
დრო რა უმოწყალოდ ანადგურებს...
აწმყო გახდა ისე ფრიგიდული,
კაცს რომ დაუკარგავს ყველა ნდომას...
ამბობს ჩემი ხსოვნა მოგუდულში,
ყველა მოგონების შესანდობარს...
მცივა, რა თქმა უნდა, უქაროდაც,
განცდა აბზაცს მოჰგავს ნოველიდან.
მათ სულ ჩემი კილვა უხაროდათ,
ვისი მხილებაც მე მომერიდა...
აწყობს ფერთაკვდომის ვერნისაჟებს
ჩემი წარბშეკრული წარმოსახვა.
გეცვას ”ყავისფერი” ბედის მარშზე
ნიშნავს, - საერთო ვერ გამონახე...
თავთან საჭადრაკო პარტია მაქვს,
”თავი დაიცავი, ნემცოვიჩო!”
მინდა უბრალოდ და მარტივად ვთქვა,
მძულს ეს რეალობა, შენც ხომ იცი...
ახლა ეს დრო ისე საჩემოა,
როგორც ხეიბრისთვის ცეკვა "ტვისტის".
ვზივარ ჩემთვის, უცებ თავს შემოყოფს
სულში ბუნტარიც და ანარქისტიც...
წლებთან საპატიო ვახშამზე ვარ,
ხსოვნა - მსხვილი ხედით, შავი კაშე.
მგონი, არაფერი არ შავდება,
ჩემი ცხოვრება თუ ვითამაშე...


გპოულობდი და ისევ გკარგავდი

gpoulobdi da isev gkargavdi
მე შენი კვალი ვეძებე დიდხანს,
გპოულობდი და ისევ გკარგავდი,
მე რომ ვეძებდი, ხან თითქოს ის ხარ,
მე რომ მომწონდა, ხან მას არ ჰგავდი...

და ბოლოს, მაინც არ ვიცი, ვინ ხარ,
პოვნა - დაკარგვა გასტანს სადამდის,
არც ვინმე არის, რომ ვინმემ მითხრას,
ვინმე იყავ თუ ვინმეს ბაძავდი.

მე შენი კვალი ვეძებე დიდხანს,
გპოულობდი და ისევ გკარგავდი.


მე ძველ კალენდარს ვინახავ ისევ

me dzvel kalendars vinaxav isev
მე ძველ კალენდარს ვინახავ ისევ,
როგორც საყვარელ დღიურის ფურცელს,
უკან გადმოვშლი მგონია ისევ,
რომ წარსულ დღეებს ვიხილავ უცვლელს...
თითქოს ხატის წინ იდგეს მლოცველი,
მე ძველ კალენდარს დავცქერი ისე,
თითქოს გადმოვშლი დღეებს მოცელილს,
და შენ შეგხვდები ხელახლა ისევ...
თითქოს კვლავ იგრძნობ მაისის სუნთქვას,
ახალგაზრდობაც მოვა მეორედ,
თითქოს მაგ ტუჩებს ჩემთვის რაც უთქვამთ
ახლაც ლექსივით გამიმეორებ...
გული გაყინა ამ სიმარტოვემ,
გიჟივით ვეძებ ნაცნობ თარიღებს,
ასე მგონია თუ კი გიპოვი
მოხვალ და გულის კარებს გამიღებ...
მე ძველ კალენდარს ვინახავ ისევ,
როგორც უწინდელ ფსალმუნის ფურცელს,
უკან გადმოვშლი მგონია ისევ,
პირველ სიყვარულს შევხვდები უცვლელს...


გწერ და ეს ლექსი ლოცვასავით სიმართლეს ნიშნავს

gwer da es leqsi locvasavit simartles nishnavs
ამბობ, რომ მიყვარს სხვა ქალი და მიდიხარ ასე
უბრალოდ, როგორც თებერვალში აპირებს წასვლას
თოვლი და შენ კი ამ უსიტყვო ზურგქცევით მავსებ,
როცა არ გინდა წერტილი რომ ცრემლებით დასვა...
ეწევი, ნერვებს სათითაოდ იკვნეტ და ეჭვი
იმისა რომ შენ მოგატყუა პოეტმა – კაცმა...
გავს, იმას როცა ზღვის ნაპირზე არაა კენჭი,
ან როცა ფეხი ჯვარედინად ეტყობა ჯვარცმას.
ასეა, მორჩა! შუაღამეს ტელეფონს თიშავ...
ამბობ რომ მიყვარს სხვა ქალი და საქციელს მამჩნევ,
გწერ და ეს ლექსი ლოცვასავით სიმართლეს ნიშნავს,
რომელიც ალბათ შეახორცებს ნატკენის ნარჩენს....


მხოლოდ შენთან მოვკლავ ბოლო წამებს

mxolod shentan movklav bolo wamebs
გულნატკენი ისევ რამეს ვამბობ
სიტყვა ითქვა მართალიც და ფლიდიც,
დამწუხრებულს ისევ რაღაც მათბობს,
ძაღლი ყეფს და სიყვარული მიდის.
არც გვირილა,არც იები არ ჭრის,
დამეუფლა რაღაც უფრო სევდის.
მეშინია აუხდენელ ნატვრის
და უზომოდ მეშინია ბედის.
მინდა უფრო შეგაყვარო თავი,
მინდა უფრო ვეხებოდეთ ლანდებს.
მინდა ისევ ვისეირნოთ ღამით,
სანამ თოლი ჩვენს მიწაზეც დადებს.
შენთვის მართლა მე ჩავიდენ ცოდვას
მარტო ყოფნა რა ვქნა გამაწამებს.
თუკი მართლაც უშენობა მომკლავს,
მხოლოდ შენთან მოვკლავ ბოლო წამებს.


შენა ხარ მიზეზი ჩემი გულისცემის

shena xar mizezi chemi guliscemis
შენა ხარ მიზეზი ჩემი არსებობის,
სიყვარულო ჩემო და სიცოცხლევ ჩემო.
მე კი შენზე ფიქრის და დარდის მონა ვერ,
ბატონო ჩემო და უბრალოდ "ჩემო".
შენა ხარ მიზეზი თეთრი ღამეების,
დაუნდობელო და უგულოვ ჩემო,
მე კი მონა ვარ ცრემლიან დღეების,
ოცნებავ ჩემო და უბრალოდ "ჩემო".
შენა ხარ მიზეზი ჩემი გულისცემის,
მიუწვდომელო და სანატრელო ჩემო.
მე კი ვსუნთქავ შენთვის და მხოლოდ შენთვის,
უტკბილესო და უბრალოდ "ჩემო".
შენა ხარ მიზეზი ჩემი აღსარების,
მიუკარებელო და უხილავო ჩემო.
მე კი დაგეძებ ნისლიან ფიქრებში,
გიხმობ და გეძახი:"სადა ხარ ჩემო?"
ჩუმად გეფერები ოცნების კოშკებში,
ნუთუ ვერაფერს გრძნობ სიცოცხლევ ჩემო?
კივილამდე და ტკივილამდე გნატრობ,
ხელები მომხვიე უბრალოდ "ჩემო".


მოდი, ყველაფერი მაპატიე

modi yvelaferi mapatie
მოდი, ყველაფერი მაპატიე,
რასაც დავაშავებ მომავალში!…
მოდი, შემეშველე, შემეხიდე
გულის გულიანად მოტანაში!

მოდი, ჩამახედე სულის სარკეს….
ნუთუ, ეჭვი ნდობას მოერია!
მინდა, დაგანახო ბილიკები,
ჩვენს ნაფეხურებს რომ მოელიან!

მოდი და თვალებში შემომხედე,
ყველაზე ალალი თვალებია…
ახლაც იმას ვამბობ, რასაც ვფიქრობ.
ტყუილი არასდროს მყვარებია!


ისევ მარტო როგორც ყოველთვის

isev marto var rogorc yoveltvis
ისევ მარტო როგორც ყოველთვის მივდივარ ბილიკზე
ვფიქრობ ხალხის ჩემს მიმართ მწარე ტირილზე
მარტო წავედი თან წავიგე ჩემი გრძნობები
მშვიდად მივდივარ რადგან ვიცი გემახსოვრები
არ მეშინია არც სიკვდილის და არც სიბნელის
არც კი ვიდარდებ იქ წასულს თუ მე ვინ მელის
მივდივარ ჩუმად თავდახრილი რაგაც საოცრად
ვინც კი მნახა მე მიმავალი ყველა გაოცდა
ყველა გაოცდა როცა მნახეს მშვიდად ვიყავი
უკვე ვხედავ როგორ იღება დიდი ცის კარი
შემოვტრიალდი გემშვიდობებით კარგად იყავით
აქ ვერ გამიგეთ ჩემი ადგილი ალბათ იქ არის
ბევრს გავახარებ ბევრიც ღამით ჩუმად იტირებს
ძველ ვაზაში ჩემი ვარდები ისევ ტივტივებს
ისიც გამხმარა დაჰკარგვია ნაზი ნაკვთებიი
მე მოვკვდი ვარდო შენ კი ნეტავ რატომ არ კვდები
ის სილამაზე რაც მე მქონდა გადმოგდებია
ჩუმად ვჩურჩულებ თიტქოს სიცოცხლე მომნატრებია
მინდა სიცოცხლე ძველი ტკივილი დამვიწყებია
მაგრამ წავედი უკან დაბრუნება მართლაც ძნელია..


ზღვას დავუჩოქე

zgvas davuchoqe
ზღვას დავუჩოქე, ვუთხარი დარდი
ყური დამიგდო, ამიყოლია
ო სიყვარულო, მე თქვენ მიყვარდით
შეყვარებული მე არ მყოლია.

მე მივხვდი უკვე რისი თქმაც გსურდა
შენ გაგიფრინდა ვხედავ თოლია
შეყვარებული ვიყავი მაგრამ........
შეყვარებული მე არ მყოლია.