დააფასე ადამიანი, რომელიც გიყვარს

daafase adamiani romelic giyvars chanaxati
დაფასება სიყვარულის ენაა. უნდა ვეძებოთ გზები, რომელთა საშუალებითაც შევძლებთ საყვარელ ადამიანებს მადლობა გადავუხადოთ და დავაფასოთ მათი არსებობა. როდესაც ვამბობთ „მე შენ გაფასებ“ სინამდვილეში ხომ იმას ვგულისხმობთ, რომ გვიყვარს. თუმცაღა ეს უკანასკნელი ბევრად ძნელი სათქმელია,ვიდრე პირველი.

სიყვარულის გამოხატვისა და დაფასების უამრავი გზა და შესაძლებლობა არსებობს - სიტყვით, თუ საქმით. კარგია ფიქრი იმაზე, რომ საქმით დავუმტკიცოთ იგი ერთმანეთს, მაგრამ ამის შესაძლებლობა ხომ ყოველდღე არ გვეძლევა?

"ყოველი დღე სიყვარულის დღეაო" – ხშირად გვითქვამს და თუ ასეა,რატომ ველოდებით რაიმე განსაკუთრებულ წამს? უმჯობესია თვალებში ჩავხედოთ მას ვინც გვიყვარს და გულწრფელად ვუთხრათ: მე შენ მიყვარხარ. არავინ იცის კიდევ რამდენჯერ მოგვეცემა ამის შესაძლებლობა - ნუ დავკარგავთ ამ წამს.



გამონათქვამი " სინდისი "

მეუფემ პირველად შექმა ადამიანი და დაუდუმებელ მამხილებელად მასში სინდისი ჩანერგა, რომლის მოტყუება ან მოხიბლვა შეუძლებელია.

პროტოპრესვიტერი მიხეილ პომაზანსკი


გამონათქვამი " სინდისი "

თითოეულის საიდუმლო იცის ღმერთმა და სინდისმა. სწორედ აქედან უნდა დაიწყოს საკუთარი თავის გამოსწორება ყველამ.

წმ. მარკოზ მონაზონი (განშორებული)


სინდისი

დაე, სინდისი იყოს შენი მორჩილების სარკე და ეს საკმარისი იქნება შენთვის.

წმ. იოანე სინელი (კიბისაღმწერელი)


სტატუსები - statusebi

კმაყოფილი გული და კეთილი სინდისი ადამიანს ყველა ვითარებაში ამდიდრებს.


სტატუსები - statusebi


იმის ცოდნაც კი რომ ვიღაც ფიქრობს შენზე, უკეთეს განწყობაზე გაყენებს

დაუმეგობრდი მას ვინც შენზე კარგ გავლენას ახდენს.

იმაზე ფიქრი რომ ვიღაცა შენზე ფიქრობს ძალებს გმატებს


უკარება


ერთხელ ფიქრებს გავატანე გული და
შენ წინ დადგა როგორც მთვრალი ფოთოლი,
შენთვის სურდა მას რომ ეთქვა, მიყვარხარ...
გაახსებდა უკარება იყავი,

ნახე როგორ შეიცვალა სამყარო
ცისარტყელას გაუხუნდა ფერები,
რა ხანია უკვე ერთად აღარ ვართ
დრო გადის და შენ ნელნელა იცვლები,

ციდან წვეთი,რომელიც შენ გასველებს,
თოვლის ფიფქი შენ ბაგეს რომ დაათოვს,
წვიმის გუბე სადაც დღეს შენ გაივლი
უშენობით განცდილ წუთებს გამანდობს,

იქნებ ერთხელ დამიძახო შორიდან
დღეს რატომღაც შენი ნახვა მომინდა,
პოეზიამ სულ დაკარგა ფერები
შენ კი დგახარ და სულ სხვას ეფერები,

შენი კოცნა დავაპირე, მომინდა
გამებუტე და ბავშვივით იქცევი,
ახლა უკვე აღარაფერს აღარ გთხოვ
სიყვარულზეც აღარ გესაუბრები,

ერთხელ ფიქრებს გავატანე გული და
დადგა შენ წინ, როგორც მთვრალი ფოთოლი
ვერ გაბედა შენთვის ეთქვა, მიყვარხარ,
გაახსენდა უკარება იყავი.


მადლობელი ვარ უფლის

მე დავივიწყე იგი და სიყვარულიც მისი,
წუხდა ის ალბათ ჩემზე,მე კი მტანჯავდა სხვისი.
მე დავივიწყე ღმერთი,ლოცვითაც არ ვლოცულობდი,
ეშმას მივყიდე სული,შურისძზიებას ვცდილობდი.
მახსენდებოდა მუდამ,როცა მიჭირდა რამე,
მე სინანულის ნაცვლად,ველოდებოდი ღამეს.
რაც გადიოდა დრო,მე ვშორდებოდი მეტად,
მძულდა მე ჩემი თავი და დავდიოდი კენტად.
მე დავივიწყე თხოვნა,და სინანულის გრძნობა,
სიმართლისა და სიცრუის მაშინ მიჭირდა ცნობა.
ვემალებოდი დღის შუქს,რათა მეცხოვრა ღამით,
გადავივიწყე წლები და მეც ვცხოვრობდი წამით.
მაგრამ ეს იყო ადრე,ახლა ის დარჩა წარსულს,
გულში ტკივილსაც კი ვგრძნობ,როცა ვიხსენებ წასულს.
დღეს სინანულის გრძნობით ავსებულია გული,
პატიებას თხოვს უფალს შეძრწუნებული სული.
მადლობელი ვარ უფლის,მაშინვე რომ არ გამწირა,
რომ არ დამტოვა მარტო,სინანულით რომ მატირა.
მადლობელი ვარ მისი,მადლობელი ვარ მარტო,
თუნდაც იმისთვის რომ დღეს მე პატიებას ვნატრობ.
მადლობელი ვარ უფლის,მადლობელი ვარ რადგან,
რომ ვყვარებივარ ასე,რომ ვყვარებივარ მართლა.
მადლობელი ვარ უფლის,მაგრამ მრცხვენია მისი,
როცა ის ჩემზე წუხდა,მე კი მტანჯავდა სხვისი...


დემონი

ცივი დუმილი მავსებს პირთამდე,
მე უკვე უკუნს ვეტრფი,ვემონი...
თითქოსდა ღამის სამოს ვიცვამდე...
მებრძვის ბოროტი,მებრძვის დემონი.
ვმწუხარებ მაგრამ გული არ ღელავს,
სულიც მიყუჩდა აღარ მძვინვარებს,
თითქოს ღრუბლებში ღვთის რისხვა ელავს...
მებრძვის ბოროტი,ვებრძვი დემონებს.
თვალები არჩევს ფერებს გასარჩევს,
არსად ქაოსი...სრული სიწყნარე...
თითქოს კვლავ ყვება ვიღაც განაჩენს...
მებრძვის დემონი სისხლდამდინარე.
ვებრძვი,ვიმარჯვებ,მარცხდება იგი,
ბოროტს და ეშმას მე არ ვემონი...
არ ეპუება მარცხს იგი ფლიდი...
მებრძვის ბოროტი,მებრძვის დემონი.


ისევ მესიზმრები

ისევ მესიზმრები, ისევ მელანდები,
ღამით არ მაძინებ,ღამით არ მაყენებ...
ისევ შენზე ვფიქრობ,ისევ მენატრები...
ღამე აღარ გეყო?დღითაც არ მასვენებ.
ისევ ღამეული მთვარის კარნავალი,
ისევ შენი სახე,ისევ ფიქრიანი,
ჩემი სიყვარული ისევ იდუმალი,
ფიქრი ღამეული ისევ სევდიანი.
ისევ და ისევ შენგან ნაწამები,
ღამით ვხეტიალობ რგორც მთვარეული,
ისევ მესიზმრები,ისევ მელანდები,
ისევ დავდივარ წარსულ არეული...