სტატუსები - statusebi

თუ ღმერთი შენსკენაა, რა მნიშვნელობა აქვს ვინაა შენს წინააღმდეგ


ჩარლი ჩაპლინი

charli chaplini charlz chaplin
საკუთარი თავის უნდა გწამდეს ესაა საიდუმლო .მაშინაც კი როდესაც ობოლთა თავშესაფარში ვცხოვრობდი და ქუჩაში საკვებს ვეძებდი,ვფიქრობდი საკუთარ თავზე როგორც უდიდეს მსახიობზე მსოფლიოში .მე უნდა მქონოდა აბსოლიტური თავდაჯერებულობა,მის გარეშე დავმარცხდებოდი


მ ო ვ ე დ ი. .

movedi
მ ო ვ ე დ ი. . .

ჩემი სულის ნარცისები მოგიტანე...

მხარზე დაგაყრდნობ თავს და გავჩუმდები...

ჩუმად იყავი! ნარცისების ხმას მოუსმინე!

გ ა ო ც დ ე ბ ი. . .

არ იყო საჭირო...

არ უნდა მოვსულიყავი...

ქალი ვარ და ამაყი უნდა ვიყო!

ამ ერთ წუთს მაპატიე... ამ ერთ წუთს სიამაყეს ნუ მთხოვ...

ჩემი სულის ნარცისები მოგიტანე...

მე კი...

გავბრუნდები...

წავალ...

ნარცისების ხმას მოუსმინე......


იმ ერთ აპრილად, იმ იებად ღირდა სიცოცხლე

im ert aprilad im iebad girda sicocxle
იმ ერთ აპრილად, იმ იებად ღირდა სიცოცხლე,

გაზაფხულივით მშვენიერი წუთების დელგმა,

ღამეა გარეთ და რასა ვწერ არც მე არ ვიცი,

განცდები ჩემი თავად ფლობენ კალამს და მელანს.

არ ვიცი რას ვწერ, რას დუდუნებს, ბობოქრობს სული,

იქნებ არცა ვწერ ის წუთები მე მწერენ თვითონ....

გარეთ კი ღამე გაწოლილა, ავი აფთარი

და ამ ღამისთვის სულ ერთია მე რასა ვფიქრობ.

ეხლა მარტია გიჟი მარტი, შარახვეტია,

მერე კი ჩემი აპრილია ყვავილთა თოვა.

თუმცა ეს უკვე სულ სხვისია, სხვისი აპრილი,

ჩემი აპრილი წავიდა და არასდროს მოვა...


იცი რატომ დაგეძებდი ?

ici ratom dagedzebdi
იცი რატომ დაგეძებდი?!
არა, კი არ მომენატრე,
შენს სხეულში გული დამრჩა
დამიბრუნე, შემიბრალე.

კოცნა დამრჩა შენს ლოყაზე
ტუჩებზე და კისრის ძარღვთან
და მოგძებნე, ვერ ვიცხოვრე
გულისა და კოცნის გარდა...


საქართველოში არის მთაწმინდა

saqartveloshi aris mtawminda
საქართველოში არის მთაწმინდა
მაგრამ არის კი იგი კვლავ წმინდა
როცა ხალხი ცოდავს ათაგვარ ცოდვით
რაღა დაგვრჩა წმინდა ჩვენ,ბრბოს,ცოდვილთ
ჩვენ კვლავ ვიძახიტ, რომ ვართ და ვცხოვრობთ
ღვთისმშობლის წილხვედ, ნაკურთხ მხარეში
მაგრამ ვამართლებთ კი ჩვენ ამ სახელს
იესოს სახელს,ღვთისმშობლის სახელს, თვით უფლის სახელს
ეშმაკს არ ვებრძვით, ჩვენ მას გზას ვუხსნით
ჩვენი სულისკენ, ჩვენი გულისკენ
ღმერთი კი ჩვენგან ისე შორსაა,
როგორც წმინდა თოვლი ქრება ზეცისკენ
ადამიანო იფიქრე ღმერთზრე
კვლავ გქონდეს მისი რწმენა და შიში
ნუ სცოდავ,კვლავაც სიკეთე თესე
და აღარ შეხვალ ეშმაკის ჩრდილში !!


ფოთოლი

fotoli
ქარმა გამომწვევად ცაცხვებს ჩაუქროლა

და ერთ ლამაზ ფოთოლს გული აუთრთოლა..

წამო, გაგატარებ! ცაცხვებს ჩაგატარებ,

მერე, მოგიყვან და დედას ჩაგაბარებ.

ფოტოლს ამის მეტი არა გაუგია,

ვნებით ანთებულმა, თავი დაუქნია..

ახლაც აფარფატებს ალბათ ლამაზ ფოთოლს

თავსაც გაახსენებს ალბათ წარამარა,

მერე მიატოვებს, სადღაც ქუჩის ბოლოს,

ვიღაც მეეზოვის ცოცხის ანაბარა...


ვინა ვარ ნეტა

vina var neta
ვინა ვარ ნეტა სად მივდივარ, ან სად მოვედი?!
სიკვილთან ბრძოლა აღარ მინდა, დავაგდე ხმალი...
გიჟის თვალებით შევცქერივარ სიცოცხლის ნექტარს
და შეშლილივით მივუყვები საოცარ ზეცას...

რისთვის ვიცხოვრე? რისთვის ვკვდები? რა გავაკეთე?!
ნუთუ უაზროდ მომიწია ცხოვრებამ ქვეყნად?
ვერ შევასრულე ის მისია ღმერთმა რომ მომცა!
და მე სიცოცხლით დამძიმებულს ცოდვები მბორგავს.

როგორც ეშმაკი ისე მიზის სულში სიცოცხლე
და ახლა როცა მე სატანას უნდა გავშორდე
მისკენ მივიწევ და არ მინდა მისგან სიშორე.

მაგრამ ვაი რომ მე გავფრინდი, გზა ამერია
ნუთუ სიკვდილმა თავის წყალი დამალევია?!
ალბათ სიცოცხლეს ვეღარ ვნახავ, საკვირველია...


ჩემი სიყვარული მარადიულია!

chemi siyvaruli maradiuli
რადგან დამტოვე, სთქვი ჰქონდა-თქო დანაშაული
და მეც ვიცრუებ რომ დავკარგე ტრფობის უნარი.
სთვი კოჭლია და კოჭლობით ქუჩას ჩავივლი,
რომ ყველასათვის დარჩე მარად გაუმტყუნარი.
ძვირფასო, შენი ორგულობის გასამართლებლად
მევე მომანდე შეგინება ჩემივ კაცობის.
გაგეცლები და გრძნობაც გულში დასამარდება
სატრფო კი არა არ გერქმევა ჩემი ნაცნობიც,
არ წამოსცდება ბაგეს ჩემსას შენი სახელი,
გადვიკარგები და სიცოცხლეს შხამით ამივსებ.
ვეღარასოდეს ვერ მიხვდება ჩვენი მნახველი
შენი არსება რომ ოდესღაც გავითავისე.
ჩემივე მიმართ სული ჩემი ზიზღით ივსება,
ვინც შენ შეგძულდა ჩემს სიყვარულს ვერ ეღირსება..


მე მოვკვდები გვიან ღამით

me movkvdebi gvian gamit
მე მოვკვდები გვიან ღამით, მე ხომ ცაში ანგელოზი მიხმობს.....
მე დავფერფლავ თქვენს ოცნებებს და დავხატავ ამ ცხოვრების ტილოს....
მე ვიცოცხლებ სხვა სივრცეში, ერთხელ მაინც გავფრინდები ცაში,
მე ვიცხოვრებ სინათლეში ვიცურავებ იმედების ზღვაში...
მე გავივლი იმ ბილიკებს ტკივილით რომ იგონებენ სხვები,
მე ავიტან ყველა ტანჯვას მეღირსება სინათლე და ფრთები.
მე მოვკვდები გვიან ღამით , გავფრინდები საბოლოოდ მზისკენ
დავფიქრდები სინანულის გზაზე ანგელოზი მელოდება ცისკენ.