მარტოობა

martooba
მარტოობა როგორი წვიმამორეულია!
ებრძვის ზღვის საღამოებს, თითქოს ორეულია
სივრცეების, რომელიც ასე შორეულია,
მიდის ცად, რაც სავსეა მარტოობის თავაზით

და ზეციდან გადმოდის მხოლოდ თავის ქალაქზე.
როცა წვიმის ეშვები ჟამის მრუდში ეშვება,
როცა დილას მოუხმობს მოსახვევთა ტორები,
როცა გაწბილებულნი, რომ ვერ პოვეს ვერც შვება,

სხეულები ერთმანეთს უნდოდ მიატოვებენ
და თუმც ერთიმეორის ნახვას არ ინდომებენ,
მაინც ერთად წვებიან, როცა მიეძინებათ:
და შემდეგ მარტოობა ჩუმად მიედინება


სიყვარულს სიტყვები არ ყოფნის

siyvaruls sityvebi ar yofnis
სიყვარულს სიტყვებით ვერ ახსნი,
მას მოქმედება სჭირდება,
უსიყვარულოდ სუყველას
ძალიან გაგვიჭირდება.
თუ გული გიგრძნობს.... უთხარი !
ჩვენ ამისთვის ვართ შობილნი,
რა ადვილია რომ ვიყოთ,
უბრალოდ .... კეთილშობილნი.
ეს გრძნობა ცოცხლობს გაცემით,
თვით ღმერთი გვითითებს ამაზე,
უსიყვარულოთ თურმე მზეც
"არ სუფევს ცის კამარაზე"
სიყვარულს სიტყვები არ ჰყოფნის,
მას მოქმედებაც სჭირდება,
უსიყვარულოდ ცხოვრება,
ნეტა........ ვის რაში გვჭირდებაი!


ოცნების ბილიკები

ocnebis bilikebi
წვიმის ნაკვალევს გაყოლილი,
ფიქრები შენზე ისე ვრცელია,
მინდა გიყვარდე ისევე ძლიერ,
თუმცა ოცნება შენზე ძნელია.

მწარე ფიქრები, მოგონებები,
ჩემში ბილიკად ისევ მიჰქრიან,
თოვლის პაწია ფანტელები
შენზე ოცნებას კვლავაც მიშლიან,

როცა კი ჩემს გულს სიცივე იპყრობს,
როცა გონებას ფიქრები ათრობს,
შენზე ოცნებად ნაღვენთი,
ჩუმი სიზმრები კვლავ მათბობს...

ოცნების ბილიკებს გაჰყვება სევდა,
ნაზად მიალერსებს სიო..
მხოლოდ ეს კიტხვა მაწუხებს მარად,
ლამაზი სიზმრები ცხადდება ვითომი...


თავისუფლებას მოწყურებული

tavisuflebas mowyurebuli
აქ ყოფნით დავიდანჯო...
ნუთუ არ გესმის,
აქ მე ვერ ვიცოცხლებ,
იქნებ ვერც ხვდები რომ

მართმევ სიცოცხლეს,
სიცოცხლეს რომელიც
მე ასე მიყვარდა,
მაგრამ რაც შეგხვდი გადამიყვარდა..

გამიშვი! გამიშვი!
მინდა დედა ვნახო..
გამიშვი! მინდა მას
ჩემი სევდა ვამცნო..

შენ ვერც კი ხვდები
მე როდის მტკივა,
არც გინდა მიხვდე რომ
შენთან არ მინდა...

გამიშვი!ფრენა მინდა..
მინდა გავილაღო..
მინდა ოცნების
სამყარო დავინახო...

გადავუფრინო მაღალ გორაკებს,
ისევ წვიმის წყლიტ ვიკვებო,
თოვლის ფიფიქები მათბობდეს მინდა,
მინდა სევდაზე ახლა მე ვიმეფო...


გულის მდუმარება

gulis mdumareba
ჩემს გულში ცივა ცივა..
ისევე როგორც გარეთ...
ჩემს გულში თოვს ტოვს..
ისევე როგორც შორს...

ჩემს გულში ნისლია, ქარია, წვიმს...

მთელი ქვეჱანა მიეცა ძილს...
მხოლოდ მე მღვიძავს ეულს მდუმარეს,
მხოლოდ მე ვუგებ მოწყენილ მთვარეს,
მხოლოდ მე მესმის მისი ტირილი,

მწარე მოთქმა და ნაზი ჩივილი,
ჩემს გულში ცივა ცივა...
ფიფქები ცვივა გარეთ....
ჩემს გულში თოვს თოვს...
შენ კი მიდიხარ და მტოვებ შორს...


ფოთლებს არ უყვართ შემოდგომა ...

fotlebs ar uyvart semodgoma
ჰარში ნაზად მოფაფატე,
რამდენი ფოთოლი სიცოცხლეს ესალმება,
ჩუმი შემოდგომის საამო ფერებით,
ყველაზე ძვირფასი მათ ეკარგებათ,

ჩვენ გვახალისებს ეს ნაზი ფერები,
ფოთლებს კი არ უყვართ შემოდგომა,
ჩვენ ამ სინაზეს მუდამ ვეფერებით,
ფოთლებს კი შესძულდათ შემოდგომა,

შემოდგომაა ჩვენთვის ზღაპარი,
ჰანგებად გვესმის მისი შემოსვლა,
შემოდგომაა სიუხვის ლამპარი,
ხეებს კი ძარცვავს მისი შემოსვლა,

შემოდგომაა ჩვენთვის სინაზე,
ფოთლებს კი არ უყვართ შემოდგომა,
მას მოაქვს ჩვენთვის ბევრი სიამე,
ფოთლებს კი ასე სძულტ შემოდგომა...


იცი? მე ფოთოლი ვარ

ici? me fotoli var
იცი? მე ფოთოლი ვარ,
მეც მინდა სიცოცხლე,
მეც ვსუნთქავ ჰაერს და
მეც მიყვარს იცოდე..

იცი? მე ფოთოლი ვარ,
სადღაც მეც მტკივა,
მეც მტანჯავს სიმარტოვე და
სითბო მეც მინდა...

იცი? მე ფოთოლი ვარ..
მე შენგან მტკივა,
მეც მიყვარს მშობელი,
შენ კი მას მიკლავ...

იცი რა მაწუხებსი
შენ ამას არ შეწყვეტ,
შენ ამით არსებობ და,
არც ნანობ შემდეგ...

იცი რას ვითხოვ შენგანი
მინდა რომ გამიგო...
იცი რა მინდა ეხლაი..
სევდა რომ ქარმა წაიღოს..

იქნებ გაუფრთხილდე ბუნებას,
შენც ხომ შვილი ხარ მისი?..
ნუღარ მომიკლავ მშობელს...
გული როგორ მტკივა იცი?....


სტატუსები - statusebi

ყველაზე დამცინავი პასუხი, დამცინავი ღიმილია...!


სტატუსები - statusebi

გახვრეტილი ნავი უფრო სანდოა მდინარეში, ვიდრე კაცი მიწაზე...


სტატუსები - statusebi

დამნაშავეს კანონის ეშინია, უდანაშაულოს - ბედის.