ჩემო ერთად-ერთო

chemo ertaderto
ჩემო ერთად-ერთო, ჩემო ანგელოზო,ჩემი ცხოვრება მხოლოდ შენით იწყება და შენი სიყვარულით გამთბარმა მინდა ვიარო. ასე დაუღალავად და უსასრულოდ. ჩემი წმინდა ცრემლების საწყისი და მიზეზი ხარ. ნეტა შეგეძლოს ჩემს გულში ჩახედვა,მიხვდებოდი რომ უშენოდ ცხოვრება მიმძიმს,თუ რა უსუსური ვარ უშენოდ,რა უძლური ვარ. მე ხომ მხოლოდ შენთვის ვცოცხლობ ცემო სიცოცხლე და ჩემო ერთად-ერთო......


მე შენთვის ვიცხოვრებ

me shentvis vicxovreb
მე შენთვის ვიცხოვრებ, მიუხედავად იმისა,რომ დიდი ხანია თავად გამაძევე შენი სამყაროდან.საკუთარ თავს ვეწინაარმდეგები,სხვას ვეძებ,მაგრამ სიყვარულით მხოლოდ შენ მიყვარხარ...ვცდილობ ყველაფერი დავივიწყო,შენს შემცვლელს გაფაციცებით ვეძებ,თავს ვიტყუებ,არადა მაინც შენ მიყვარხარ...შენ კი მოდიხარ და მიდიხარ ისე,ვითომც არაფერი.
ყველაფერი ვიცი შენს შესახებ და მაინც ვერ გელევი,ვბრაზდები და მაინც გპატიობ.ერთადერთი რაც გადამარჩენს,შენი სიყვარულია.
მომენატრე სიგიჯემდე,ისტერიკამდე მომენატრე.მომენატრა ის სითბო,სადღაც ახლოს გულთან რომ გაქვს.
ვგრძნობ,რომ რაგაც მაკლია,რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი...და ეს რაღაც,შენი სიყვარულია


ზღვაში წვეთი

zgvashi wveti
ზღვაში წვეთი, სიმწრის ნეშთი.
უძლური არის თვით დიდი ღმერთი.
უიღბლოს დავრჩი, თითქოს და ნაშთი.
გულზე დამედო ცხელ-ცხელი შანთი
ვარ ასე მკვდარი თითქოს და ნეშთი.
ფოთლები ცვივა ვით დიდი ქარით
ცრემლები მცვივა ვით დიდი ტანჯვით.
ტირილი არ ხდება, უაზრტო ნატვრით.
ფიქრები იხრჩობა დიდი დარდით!


ფრაზიდან ფრაზამდე

frazidan frazamde
ფრაზიდან ფრაზამდე ისე გადავდივარ,
ბგერიდან ბგერამდე შენს სახელს ვღიღინებ.
წვიმიდან თეთრ თოვლში ისე გავდივარ,
ყვითელი ფერიდან, შიგ ზღვაში ჩავდივარ.

დილიდან ღამემდე ცარიელ ქალაქში,
დავდივარ ქუჩიდან უცნობ უბნამდე.
ფოთლიდან ფოთლამდე, სახლიდან სახლამდე,
ყოველდღე, ყოველწამს, ცარიელ ქუჩაში.

ფრაზიდან სიტყვამდე მუდამ ვღიღინებ,
ნაჩუქარ მუსიკას შენიდან ჩემამდე.
დავდივარ ქუჩიდან უცნობ უბნამდე,
ფოთლიდან ფოთლამდე, სახლიდან სახლამდე.

სიტყვიდან სულამდე იძვრის ოცნება.
გულიდან ტვინამდე ადის სისხლდენა.
ბგერიდან ბგერამდე, სიტყვიდან სიტყვამდე,
ქარიდან ღრუბლამდე, წვიმიდან სეტყვამდე.

ფიქრებში იმდნად მოვდივარ შენამდე,
ზამთრიდან თოვლამდე, თოვლიდან კვირტამდე.
ფრაზიდან ფრაზამდე. ბგერიდან ბგერამდე.
ყვითელი ფერიდან შიგ ზღვაში ჩავდივარ.


გაიღიმე

gaigime
შეგიძლია ერთხელ მაინც გაიღიმო
წამით ცრემლი მაგ სახიდან აირიდო,
სევდა სადღაც სანაგვეზე გადააგდო
ღიმილისგან ნაოჭები არ დამალო,

ცას ახედო და ღრუბლები გადაშალო
მზის სხივებმა შენთან ერთად გაანათონ,
ცხოვრებაში აღარასდროს არ იტირო
შეგიძლია ერთხელ მაინც გაიღიმო ?


ფიქრები გაქრა

fiqrebi gaqra
ფიქრები გაქრა ღრუბლებთან ერთად
დდა თითქოს მზემაც დამიწყო ძებნა,
მეც მასთან ერთად მომინდა ფრენა
სხივებმა ხელი მომხვიეს ნელა,
და მეც ავფრინდი სულ ცისფერ ცაში
როგორც თოლია ფრთებს რომ შლის ზღვაში
მერეი ვიცეკვეთ მე და მზემ ერთად
სანამ მთვარემ არ წაგვართვა სცენა,
მზე ჩავიდა და დამტოვა მარტო
მთვარეს ვეცეკვე სულელი ტანგო.


ისე უბრალოდ ქალი ვარ

ise ubralod qali var
ისე უბრალოდ ქალი ვარ და ისე უბრალოდ აგიჩემე,

იცი რამხელა დარდი ვარ და რამდენი ტყუილი დავიჯერე?

ისე უბრალოდ ფიქრი მიყვარს,ღმერთის წინაშე მაქვს დიდი ვალი,

ასე უბრალოს თუ ამიტან,მაშინ გამიხდები საფიცარი....

ისე უბრალოდ ქარი ქრის და ალბათ მეც ამიტომ აგიჩემე,

ჩემი ქალური სული თრთის და სიმართლის მაინც დაიჯერე...


მიყვარხარო, მიყვარხარო სიგიჟემდე

miyvarxar miyvarxar sigijemde
მიყვარხარო, მიყვარხარო სიგიჟემდე!
ჩურჩულებენ სევდიანი სონეტები,
დაგეწევი შორს მიმავალ ბილიკებზე
და ვნებების მწველ ალმურად მოგედები!..
შენს ტუჩებზე ტკბილ შარბათად დავიღვრები,
კოცნებს შორის გადავითვლით წამს წამებზე,
ვითამაშებ შენი ყველა ახირებით,
სიყვარულად დაგეფრქვევი წამწამებზე.
არ გავუშვებ ტუჩებს, ჩემზე გაბუტულებს,
ვისაუბრებთ ვნებებზე თუ სიმშვიდეზე...
ყურთან ახლოს, ცხელი სუნთქვა ჩაგჩურჩულებს:
მიყვარხარო, მიყვარხარო სიგიჟემდე


სიმართლე

simartle
დაბერდა ჩემი ურითმო სიტყვა
დრო მოვიდა რომ მოგიყვეთ სიმართლე,მინდა
არ მინდა ვიყო ფლიდი და ვთქვა სიტყვა ტყუილით სავსე
დავკარგე ტკივილის გრძნობა და სიავე
მინდა გითხრათ რომ ვიყავი პატარა და ფლიდი
ვითომ მინდოდა მქონოდა რითმა და სიტკბოება
დავკარგე სიამაყე როცა მოვისმინე გალაკტიონობა
მომინდა მყოლოდა "მერი"
ნიკოს უყვარდა ნინა როგორც ღმერთი
დავკარგე ამბები თავში რომ მქონდა მხოლოდ
აღარ მიყვარხარ როგორც მიყვარდი ღვაებავად


სუნი და ფერი დაკარგეს ვარდებმა

suni da feri dakarges vardebma
სუნი და ფერი დაკარგეს ვარდებმა.
მე კი დღეს დავკარგე აზრი-სიყვარული.
მართლაც ყველაფერი ალბათ დროს ბარდება
მარტო მომიწევს ახლა სიარული.

მაგრამ, ვარდი ხომ მაინც ვარდია.
მკვდარი, მოჭრილი ვიღაცის ხელით.
ჩვენი გრძნობა კი, მჯერა მზარდია.
ძლიერ მიყვარხართ, გკოცნით და გელით.

ქრისტე გაჰყიდეს ოცდაათ ვერცხლად
ჩემში მოგცემდნენ შენ ბევრად ნაკლებს.
ვინ იფიქრებდა-აღარ ვართ ერთად.
მადლობა ვუთხრათ გამოცდილ მაკლერს.

რად ააფარე სიყვარულს ჩადრი?
მე მეცინება-სხვას როგორ მადრი.
სინდის-ნამუსი,ზრდილობა,ყადრი
- მორჩა. გათავდა აქ გაწყდა კადრი...