ჩემი ხელები შენ ხელებში მოაქციე

ჩემი ხელები შენ ხელებში მოაქციე
chemi xelebi shen xelebshi moaqcie
ჩემი ხელები შენ ხელებში მოაქციე,
ასე,სიჩუმით გათენდება.
მერე დაღამებას დაველოდები,
ჩემ თითებს,შენი ხელის გულები,
სასთუმლად სანამ გაეგება.

...ერთხელაც ჩუმად გაგეპარები.
მოვრჩები სიყვარულს
და მევე ავიგლეჯ
იმას, რაც შემოვიწებე.

...აღარასოდეს ჩაეტევა გულში
შენზე ოცნება,
რადგან მოვკვდები,
სხვისთვის დასაბადებლად!!!
ხომ,დაგაჯერებ სიყვარულს
და გავქრები,რომ ხალხს მოვუყვეთ.
(ალბათ ჩვენი ამბავი)

შევწყვეტ სუნთქვას-
-ლექსების წერას,
ახლოსაც არავის მოვუშვებ.
ჩვენი ხელებით შექმნილ სიყვარულს
კარტში მოვუგებ და
მოვთხოვ დაპირებულს-დავიწყებას...


მე ავტირდები ისე თითქოს უკანასკნელად

მე ავტირდები ისე თითქოს უკანასკნელად
me avtirdebi ise titqos ukanasknelad
მე ავტირდები ისე თითქოს უკანასკნელად
სწყდებოდეს ცრემლი ჩემს თვალებს,
მერე წაიგებს ეს სევდიანი ცრემლი ჩემს დარდებს.
მე ავტირდები,ამატირებს მე უშენობა,
ტყუილად ვცდილობ შენს
ხატებას ხელით შევეხო ვერ შევეხები.
მერე კი ჩუმად ავედევნები რომ დაგეწიო.
დაგეწიო და გულში ჩაგიკრა
და ჩუმად გითხრა როგორ ძლიერ მიყვარდი ერთ დროს,
შენ შემომხედავ როგორ უცხოს როგორც შორეულს
მიბრუნდები და გაკვალული ბილიკით წახვალ.
აგედევნები რომ ვიცოდე ვისში გამცვალე
ამ დროს ცრემლები დამიფარავენ შენსკენ სავალ გზას
მე ავტირდები ამატირებს უშენოდ ყოფნა
და მეც შენსავით გაკვალული ბილიკით წავალ.


შენს ცისფერ თვალებს

შენს ცისფერ თვალებს
shens cisper tvalebs
შენს ცისფერ თვალებს როცა შევხედავ,
უსაზღვრო სევდას მე ვამჩნევ მათში
და ფიქრი ფიქრზე თითქოს სცურავენ
უსიტყვო ტბაში, უხმო კამათში
და ხშირად მინდა გკითხო,თუ რისთვის
ასე სასტიკად გექცევა ბედი ,
რისთვის წაგართვა სპეტაკი რწმენა ,
მაგრამ ,როდესაც წარმომიდგება ,
რომ კაეშნისთვის სიტყვა არ არის
მე მხოლოდ გიცქერ და ვწუხვარ
ჩუმად მიმონებს დარდი სამარის
ასე ორ გულში ერთი ნაღველი
გაუნელებლად იწვის და იწვის
ასე იტანჯვის ორი არსება
და ვერრა უთქვამთ ერთმანეთისთვის....


მხოლოდ მას შემდეგ რაც გაგიცანი

მხოლოდ მას შემდეგ რაც გაგიცანი
mxolod mas shemdeg rac gagicani
მხოლოდ მას შემდეგ რაც გაგიცანი

აღმოვაჩინე რომ არსებობს თურმე სიკვდილი და მეშინია...

მხოლოდ მას შემდეგ რაც გაგიცანი

აღმოვაჩინე, რომ არსებობს თურმე ღალატი და მეშინია...

მაგრამ მას შემდეგ რაც გაგიცანი,

აღმოვაჩინე სიყვარულიც და ბედნიერი ვარ

აღმოჩენის დიდი უფლებით

და მეშინია მდიდართა შიშით....

მხოლოდ მას შემდეგ რაც გაგიცანი აღმოვაჩინე თვითონ შიშიც

და ახლა შიშის დაკარგვისაც მეშინია


მინდა ოცნებად მექცეს შენი თვალების ფერი

მინდა ოცნებად მექცეს შენი თვალების ფერი
minda ocnebad meqces sheni tvalebis feri
მინდა ოცნებად მექცეს შენი თვალების ფერი
როგორც იები ლურჯი ისე ჩავიკრა გულში
გითხრა რომ ძლიერ მიყვარს ეგ გამოხედვა ურჩი
როგორც ლურჯი ცა ელავს ისე გამკენწლოს სულში
როგორც ზღვის ტალღა მაგდებს ისე დამაგდოს ურჩი
როგორც ლურჯი ზღვა მარყევს ისე მაძინოს წუთში
მინდა სულ ჩემი იყოს შენი თვალები ლურჯი
მინდა ხელებით მყავდეს ჩახუტებული გულში


შენ შეგიძლია

შენ შეგიძლია
shen shegidzlia
შენ შეგიძლია მიმატოვო ყველანაირად,
ისე უბრალოდ, როგორც სულში ქრიან ქარები,
ისე უეცრად, არა, იქნებ ბევრად მარტივად,
ვიდრე სიმშვიდემ მომიხურა ზურგთან კარები.

უფრო ლამაზად, რომ წაუხდეს ფერი ალიონს,
თვალებში უხმოდ გადმომისხას ლურჯი თენება,
ისე საოცრად, ემოციამ სულმთლად დამლიოს
და მერე თუნდაც ჩაინავლოს ქვეყნად მშვენება.

შენ შეგიძლია მიმატოვო ყველანაირად,
თუნდ მარტოობა შემომეჭდოს გულზე ქსელებად,
შენ შეგიძლია, მე კი შევძლებ მელან-აირად,
დავრჩე პოეტის სულ უბრალო, მარტივ ლექსებად..


მე უშენობა ფიქრებს მიწეწავს

მე უშენობა ფიქრებს მიწეწავს
me ushenoba fiqrebs miwewavs
მე უშენობა ფიქრებს მიწეწავს
როგორც ტრამალებს ქარის ტირილი
ღმერთმა ხომ იცის როგორ მიყვარდი
რად დამიტოვე ეს სიმძიმილი
მე შენგან რამდენ ტკივილს ვიტანდი
არ დამცდენით ბედის ჩივილი
შენ ჩემს სიცოცხლეს ალამაზებდი
როგორს გაზაფხულს ირმის ყვირილი
შენგან უწყალოდ ნატკენი გული
მკერდში რამდენჯერ ამიტირდება
რამდენ ალიონს შევხვდები ცრემლით
უშენოდ როგორ გამიჭირდება
ეს მონატრება ასე ძლიერი
ზღვებს ქარიშხლებად გადაევლება
ჩაიყვავილებს ჩემი აპრილი
შენს მოლოდინში დამიზამთრდება.


მე მხოლოდ მსურდა მეამბა შენთვის

მე მხოლოდ მსურდა მეამბა შენთვის
me mxolod msurda meamba shentvis
მე მხოლოდ მსურდა მეამბა შენთვის,
როგორ მიყვარდი, როგორ მიყვარხარ...
თუმცა დამემსხვრა ოცნების ფრეთები
და არც კი ვიცი ახლა ვისთან ხარ.
მე მხოლოდ მსურდა, - არ დემაკარგა
შენი ნათელი თვალების სხივი
და არ მინდოდა სხვისთვის გეჩუქა,
დამათრობელი შენი ღიმილი.
უმთვარო ღამით დავდივარ მარტო
და მწარე ცრემლებს ვტოვებ კვალდაკვალ.
რატომ დაღამდა ლურჯი საღამო,
ან ყვავილები სად დამეკარგა?!
თუმცა დამემსხვარ ოცნების ფრთები
და არც კი ვიცი ახლა ვისთან ხარ,
მე მაინც მინდა გიამბო ისევ
როგორ მიყვარხარ! როგორ მიყვარხარ!!!


მე ვხედავდი მზეს სევდიან სიზმრაში

მე ვხედავდი მზეს სევდიან სიზმარში
me vxedavdi mzes sevdian sizmarshi
მე ვხედავდი მზეს სევდიან სიზმარში,
მე გეძახდი შენ ჩემთან არ იყავი,
მე ვერ ვბედავდი და ვეღარ გითხარი,
შენ ვერ ხვდებოდი მე როგორ მიყვარდი.
ქვეყნად ბევრი რამ ხდება, სინანულის დროც დგება,
მაგრამ რატომღაც მე მაინც მჯერა,
რომ ისევ ამოვა მზე, მაჩვენებს გზას,
ის რაც არ გამოვა დღეს - გამოვა ხვალ
და თუ არ იქნები შენ, იქნება სხვა...
წარსული გაყვება ქარს...


გუშინ უშენობას ჩემში ვაგროვებდი

გუშინ უშენობას ჩემში ვაგროვებდი
gushin ushenobas chemshi vagrovebdi
გუშინ უშენობას ჩემში ვაგროვებდი,
დღეს კი შენს გარეშე სუნთქვაც გამიჭირდა.
მღრღნიდა მარტოობა, მაგრამ არ მოვედი,
ალბათ მელოდი და ცოტა გაგიკვირდა
რომ გზა ჩაგიხერგე გრძნობაარეულმა
სადღაც, ფიქრის მიღმა უკვე მემარცვლები,
სისხლი მოიბანა ღამემ მთვარეულმა
შენ კი უცოდველი – მკვლელად მესახები.
ბაგეს გისერავდა სისხლი ალისფერი,
კოცნით გაშორებდი ცოდვებს გამთენია,
მზერა მომაჩეჩე, ცოტა დავიბენი
ტუჩის კუთხესთან კი ბზარიც გამჩენია.
ყელთან დამიტოვე ფრთხილი ნაკვალევი,
დრომ კი ეს შეხება წარსულს უსახსოვრა,
სადღაც წაიშალნენ ჩემი კონტურები
განცდაც აღარ შემრჩა, უკვე უსახო ვარ.
დღეს კი კართან მიცდის ისევ უშენობა,
ვფიქრობ, მასპინძელი ცუდი გამოვდივარ,
შენი არსებობა არის უღმერთობა,
მე კი გოლგოთაზე ნებით ამოვდივარ.[b][/b]