თვითონ ცოდვილებს ჩემს ცოდვებზე რა აქვთ სათქმელი

თვითონ ცოდვილებს ჩემს ცოდვებზე რა აქვთ სათქმელი

(tviton codvilebs chems codvebze ra aqvt satqmeli)


სჯობია მართლა არამზადა იყო ნამდვილი,
ვიდრე ტყუილად არამზადას ხალხმა გადაროს.
ბედნიერებაც აღარ არის მაშინ ადვილი,
თუ ეს ცხოვრება სხვის ჭკუაზე უნდა ატარო.
რატომ შემიქეს აწყვეტილი ვნება დანმთქმელი,
სხვათა აზრები რატომ უნდა გახდნენ საჩვენო?
თვითონ ცოდვილებს ჩემს ცოდვებზე რა აქვთ სათქმელი,
ან რად ცდილობენ თეთრი შავად რომ მოგაჩვენონ?
მე იგივე ვარ და ვინც მადებს მძიმე ბრალდებას,
თვითონ თავს ამხელს,მე კი ვრჩები უზიანები,
სულით მდაბლების თავდასხმა კი მალიმალდება,
და მსაჯულობენ თვითონ სულით კუზიანები.
-----------------------------------------------
პატივაყრილებს სურთ პატივი სხვასაც აჰყარონ,
და მოგაჩვენონ ეს ქვეყანა ცოდვილთ სამყაროდ.


სიყვარულს შეუძლია … ბევრი რამ შეუძლია

სიყვარულს შეუძლია … ბევრი რამ შეუძლია

(siyvaruls sheudzlia ... bevri ram sheudzlia)


სიყვარულს შეუძლია ხატის წინ დაგაჩოქოს,
წმინდათა-წმინდა სანთელი განთებინოს;
სიყვარულს შეუძლია ღმერთის წინაშე
წმინდა სიყვარულის ლოცვა გათქმევინოს,
სიყვარულს შეუძლია ვინმე მოგანატროს,
თუნდაც ახლოს იყოს შენთან;
სიყვარულს შეუძლია მიწაზე მცხოვრები
მაღლა აიყვანოს ღმერთთან;
სიყვარულს შეუძლია ცამდე აგაფრინოს,
მოულოდნელად მიწაზე დაგცეს;
სიყვარულს შეუძლია ტკივილი მოგაყენოს
და ეს ტკივილი ბოლომდე დაგრჩეს;
სიყვარულს შეუძლია მწარედ აგატიროს,
ცრემლი მოგადინოს თვალზე;
სიყვარულს შეუძლია ჩუმად აგამღეროს,
დაგსვას და საოცარი ლექსი გაწერინოს;
სიყვარულს შეუძლია … ბევრი რამ შეუძლია,
პატარა სასმისი ხელში გაჭერინოს,
გსურდეს დიდი გრძნობით დალიო სადღეგრძელო
და ეს სადღეგრძელო ლექსად გათქმევინოს


თუკი როდესმე

თუკი როდესმე

(tuki rodesme)


თუკი როდესმე სიზმრად ნანახის შენ გიწამია,
თუკი როდესმე დასასრულზე შენ გიდარდია,
თუკი სიკვდილზე ერთი ცრემლიც არ დაგიღვრია,
თუკი რამისთვის დიდხანს, ძლიერ დიდხანს გიცდია
დაფიქრდებოდი, ბევრ რამეზე დაფიქრდებოდი,
დაიღლებოდი, სიცოცხლისგან დაიღლებოდი,
ატირდებოდი, სიკვდილზედაც ატირდებოდი,
გახარებული მხოლოდ მაშინ არ იქნებოდი,
მეც სწორედ მაშინ ვტიროდი, როცა
სიკვდლის ცივი ქარი დაჰქროდა,
მხოლოდ ტირილი, ისევ ისმოდა
სანთელი ჩუმად, ნელა იწვოდა,
არ დაიჯერო ლამაზი რიტმის……..

P.S. ავტორი: 10 წლის გოგონა


სითბო მენატრებოდა

სითბო მენატრებოდა

(sitbo menatreboda)


ღამის ფიქრებს ფიქრები ჩუმად ემატებოდა.
არ ვიცოდი ვინ ან რა რატომ მენატრებოდა.
სად ვიპოვე? სად შევხვდი? და საით გამქცევია
დაუძინარ სიზმრებად რატომ გადამქცევია.
რწმენის წმინდა სანთლები ვისთვის მიშუქებია
და ეს გული უსიტყვოდ ვისთვის მიჩუქებია.
მარტოობით დაღლილი თვალებს რისთვის ვისველებ
ვის ვპოულობ? ვის ვკარგავ? ვის ვეძახი? ვის ვეძებ?
გრძნობა იყო თუ არა, ასე რატომ განვიცდი.
მეყვარება? თუ მიყვარს? მიყვარდა კი? არ ვიცი.
ღამის ფიქრით ნავალი სად ვიყავ და სად არა,
თავთან დიდი ვიყავი, ღმერთთან ისე პატარა,
რომ ფიქრებთნ დარჩენილს ღამეს ღამე მითევდა.
ნუთუ მართლა ეს ქალი ამდენს მატო იტევდა?!
ღამის ფიქრებს ფიქრები ისევ ემატებოდა.
გათენება, მზის სხივი, სითბო მენატრებოდა


როცა ლექსი ოცნებებზე იბატონებს

როცა ლექსი ოცნებებზე იბატონებს

(roca leqsi ocnebebze ibatonebs)


ახლა, როცა მზე ღრუბლებში განისვენებს,
ბედისადმი ურჩი გრძნობა არ ისვენებს.
მოიქუფრა მაღლით ზეცა,წვიმას იწყებს...
პოეზია სულს ფრაზებით დაასველებს.
ახლა,როცა მყუდროება ყველას იპყრობს,
გული უკვე არაფერზე აღარ ფიქრობს...
მხოლოდ გრძნობა,ურჩი გრძნობა არ ისვენებს,
უმოქმედოდ მყოფ გონებას აღარ ინდობს.
მომიწოდებს,რომ გადავცდე ბედის საზღვრებს,
ბედის,რომლის რეალობაც სითბოს არღვევს,
გული უკვე არაფერზე აღარ ფიქრობს...
სული ფრენით თავისუფალ აზრებს აღწევს.
ირგვლივ ყველას მშვიდი წვიმა ზღაპარს უთხრობს,
იგი ზეცას მიმალულ მზეს არ დაუთმობს,
წვიმა უკვე არაფერზე აღარ ფიქრობს...
ეს გრძნობა კი...ოხ ეს გრძნობა ისევ ურჩობს.
როგორ მინდა,რომ იწვიმოს დღე და ღამე,
ოღონდ ისევ ისე იყოს ერთი რამე:
დღისით მაინც ანათებდეს სიცოცხლის მზე,
ღამით მაინც ელვარებდეს ცივი მთვარე.
როგორ აქსოვს მელოდია სულში ნოტებს,
მუსიკის ხმა არასდროს არ მიმატოვებს,
ვინავარდებ პოეზიის ლურჯ ღრუბლებში,
როცა ლექსი ოცნებებზე იბატონებს.


სხვა იქნება

სხვა იქნება

(sxva iqneba)


გაწვიმდება ისევ ერთ დროს,
კვირტებს შეხსნის მიკუნჭულებს,
ეს წვიმა და ეს ფოთოლი
ისევ ისე იჩურჩულებს.

ისევ მოვა ის გოგონა, დედას გამოეპარება,
ასე ძვირად რომ დაუჯდა ერთი ბიჭის შეყვარება.
მოვა გოგო შენნაირი, იისთვალებდანამული,
მოვა ბიჭი ჩემნაირი, სიმღერა და სალამური.

შეაერთებს გულთაცემას
შეხვედრა და გარინდება,
მაგრამ მე ის არ ვიქნები
და ის გოგოც სხვა იქნება.


ყველაფრის გვირგვინი დედამიწაზე და მარადისობაში !..

ყველაფრის გვირგვინი დედამიწაზე და მარადისობაში!..

(yvelafris gvirgvini dedamiwaze da maradisobashi)


სიყვარულია – როცა არც დასაწყისია და არც დასასრული…
სიყვარული – წყაროა: ფსკერს თვალს ვერასდროს მიაწვდენ, რადგან გამუდმებით ივსება.
სიყვარული – დაუსაბამო ნათელივითაა.
სიყვარულია – როცა შეუძლებელია იმის თქმა, მეტად გიყვარს თუ ნაკლებად.
სიყვარულია – როცა შეუძლებელია გათვალო, პირველია ის, მეორე, მესამე, თუ – უკანასკნელი.
სიყვარული – გალიაში არც ცოცხლობს და არც მრავლდება,
სიყვარული – პრივატიზების მცდელობებისთვის ხელშეუხებელია.
სიყვარული – ყველასია, მაგრამ არავის ეკუთვნის.
სიყვარულს – ვერც გააკეთებ და ვერც შექმნი, მაგრამ ყველამ ვიცით.
სიყვარული – ისაა, რას საკუთარ თავში უნდა ეძებო და არა გარესამყაროში.
სიყვარული – არ ემატება ჩვენს ბუნებას, რადგან ის ჩვენს ბუნებაშიa იმთავითვე!
სიყვარული – დაუმსახურებლად მიღებული ჯილდოა!..
გიყვარდეს – ე. ი. სხვებისთვის უხილავ სასწაულს ხედავდე.
სიყვარული – ორის მარტოობაა უკიდეგანო სამყაროში.
“სიყვარული – მზის ბრწყინვალებაა, წვიმას კვალში რომ მიუყვება…
სიყვარული ყოველთვის ახალია, როგორც კაშკაშა მარადიული ნათელი…”
ერთი სუნთქვაა ორისთვის,
მდუმარებაა, შეხებაა, დაპირებაა.
ორის საიდუმლოა,
და თან – საიდუმლოების არარსებობა.
სიყვარული – მიტევების ხელოვნებაა.
პირველი გრძნობა, რომელიც ადამიანთან მოდის – დედის სიყვარულია, უკანაკსკნელი კი – რომელიც თან მიაქვს – ამქვეყნიური სამყაროს სიყვარული.
სიყვარული თან გდევს მთელი ცხოვრება: პირველი კოცნით,
პირველი სიხარულით,
პირველი განშორებითა და მწუხარებით დაწყებული,
ღრმა სიბერემდე .
“მე შენ მიყვარხარ” – წამები სჭირდება ამ სიტყვების წარმოთქმას, იმის ჩვენებას კი, როგორ გიყვარს – მთელი ცხოვრება.
“იყვირებ და ყველა გაიგონებს, იჩურჩულებ და უახლოესი გაიგებს, მაგრამ მხოლოდ მე შევძლებ იმის გაგებას, რაზე დუმხარო” – ესეც სიყვარულია.
“თუ ის – პირველია, რაზეც ფიქრობ გაღვიძებისას; ერთადერთი ფიქრია – მღვიძარებისას, და უკანასკნელია, რასაც აზრი ჩაძინებმადე უტრიალებს - სიყვარულია”.
“გიყვარდეს – ე. ი. სხვის ბედნიერებაში საკუთარ ბედნიერებას პოულობდე”.
სიყვარული – ხელს ჩაგკიდებს და შენს გულს იგრძნობს.
სიყვარული საკუთარ ენაზე მეტყველებს – მზერის ენით,
ჟესტის ენით,
მდუმარე აღიარებით.
სიყვარული ყველასა და ყველაფერში მჟღავნდება.
არაფრისგან იბადება, მაგრამ ძალადობით, სიყალბითა და სიცრუით კვდება.
სიყვარული – თავისუფლებაა. თავისუფლება იყო ის, რაც ხარ, იმ ადამიანთან, რომელმაც ისეთი მიგიღო, როგორიც ხარ..
სიყვარული – ყველა დასაწყისის დასაწყისია,
ყველაფრის მშობელია სამყაროში,
ყველაფრის დამცველია,
ყველაფრის შემქმნელია,
ყველაფრის გვირგვინია დედამიწაზე და მარადისობაში!..


ქურდი ვარ

ქურდი ვარ....

(qurdi var)


ქურდი ვარ....

ყველაზე გულწრფელი და გულახდილი ქურდი....

ვაღიარებ, რომ მზეს სითბო მოვპარე....

ვაღიარებ, რომ საათები მოვპარე დროს...

და იმიტომ თენდება გვიან...

დავდივარ და ვიპარავ აპრილის წვიმებს...

ხანდახან მზის სხივებსაც...

ცისარტყელას ფერები მოვპარე...

შვიდიღა დარჩა....

ვიპარავ ყველაფერს და ნელ–ნელა ვაწყობ გულს...

ზღვას ნაპირი მოვპარე...

ვარსკვლავებს ერთმანეთი...

და ალბად არ გეწყინება თუ გეტყვი, რომ სანამ შენ ამას კითხულობდი, ცოტა სითბო და სიყვარული მოგპარე...

სულ ცოტა....

დღეს მაინც რომ მეყოს....


მინდა მოგენატრო

მინდა მოგენატრო

(minda mogenatro)


გარეთ ცივა
ფიქრია სიცივეში
მინდა მოგენატრო
უბრალოდ, სულ უბრალოდ
და მომწერო: მ ო მ ე ნ ა ტ რე
მერე რა, რომ ოცნებები ხშირად არ სრულდება
მაინც ვინატრებ
მერერა, რომ ფიქრი ცხრაკლიტულში ჩაკეტე, ჯინივით ჩაამწყვდიე ბოთლში დაგადამალე და გეშინია მასთან შეხების, რადგან ფიქრობ, რომ კარს გაუღებ....
გეშინია
იმიტომ, რომ არ იცი რა მოხდება კარის გაღების შემდეგ.
უბრალოდ მომენატრე და დამღალა დუმილმა,
გააღე კარი...
მე ხომ არასოდეს ვკეტავ ჩემი გულის სარკმელს
რადგან გელოდები,
მგონია, რომ მოხვალ
ისე როგორც მაშინ...
და ხელისგულებს გამითბობ ჩუმი ბედნიერებით
მენატრები ჩემო სევდისფერთვალებავ!!!


მინდა გაიღიმო, უბრალოდ გაიღიმო

მინდა გაიღიმო, უბრალოდ გაიღიმო

(minda gaigimo, ubralod gaigimo)


მინდა გაიღიმო, უბრალოდ გაიღიმო...

ამას რომ წაიკითხავ მინდა გაიღიმო, უბრალოდ გაიღიმო...

მინდა ღიმილი გასწავლო...

მინდა გაიღიმო როცა გათენდება... სიცოცხლეს გაუღიმო...

მინდა გაიღიმო როცა წვიმის წვეთი ცხვირზე გაკოცებს...

მინდა გაიღიმო როცა ვარსკვლავი თვალს ჩაგიკრავს ან მზე გაგიცინებს...

გაიღიმო მაშინაც კი როცა ტუჩები იბუტებიან,

როგორ? - თვალებით...

მინდა დღეში ასჯერ, არა ათასჯერ გაიღიმო, არა აქვს მნიშვნელობა ვისთვის ან რისთვის,

უბრალოდ გაიღიმო... იქნებ გათბე...

მინდა წარსული მხოლოდ მოგონებებში ცოცხლობდეს და შენ არ ცხოვრობდე წარსულით...

მინდა ბედნიერება დაინახო იმ ცხოვრებაში რომელშიც ცხოვრობ...

მზე - სამყაროს ათბობს,
ღიმილი - გულებს...
მინდა ყოველი დღე ღიმილით დაიწყო...

და ბოლოს... მინდა არ დამეკარგოს სურვილი მინდოდეს ეს ყველაფერი...