არაფერს ვნანობ

არაფერს ვნანობ

(arafers vnanob)


არაფერს ვნანობ, არავის ველი...კი არ ვტირი....ისე...ჩემებურად ვმღერი. აღარ შემრჩა ძალა, აღარაფერს ვდარდობ, არ გეძახი ისე...ჩემებურად გნატრობ...ხანაც ვეგუები, ხან კი ვებრძვი იღბალს...სხვანაირად არა...ჩემებურად მიყვარს


უშენოდ მე ხომ არაფერი ვარ

უშენოდ მე ხომ არაფერი ვარ

(ushenod me xom araferi var)

უშენოდ მე ხომ არაფერი ვარ,
არც განთიადი, არც დაღამება,
უშენოდ მხოლოდ ჩამოვდნები და
ბებერი ღამეც გულს დამადნება.
უშენოდ მე ხომ მხოლოდ ლანდი ვარ,
რა პოეტობა, რის ოცნებები,
მხოლოდ წარსულის გზებით დავდივარ,
დამაქვს ნაჯღაბნი თეთრი ლექსები


სტატუსები – statusebi

დრო ასეთია ყველა ტკივილს სწრაფად გავიწყებს, წლებით (აცრილი) სიძულვილი თითქმის ბრძენია და როცა წყენას ვერ ივიწყებ დროში გაწელილს უნდა ჩათვალო რომ საწყენიც არაფერია.


სტატუსები – statusebi

იმედის ანაბარა ცხოვრებას უიმედოდ ბრძოლა სჯობია


გადაიპენტა თეთრად ტკივილი

გადაიპენტა თეთრად ტკივილი

(gadaipenta tetrad tkivili)


გადაიპენტა თეთრად ტკივილი, სულში ნაცნობი, ცივი ქარია...
არ მინდა ახლა ბედთან ჩივილი, უბრალოდ შენთან მინდა ძალიან...
აღმართ და აღმართ ასვლის სიმწარე დაღმართმა ვეღარ გადაიავდრა...
მასთან შეხვედრა ალბათ ვიჩქარე, აი შენთან კი...დამაგვიანდა!..


გამოიდარებს


გამოიდარებს

(gamoidarebs)


გამოიდარებს ალბათ ამ სულშიც
მთას თოვლის ბარდნა შეწყდება როცა...
ამ ცრემლებისთვის სამყაროს ვწყევლი
და მერე შენი ყოფნისთვის ვლოცავ...


ქარის სხეული, გინახავს ოდესმე?

ქარის სხეული,გინახავს ოდესმე?

(qaris sxeuli, ginaxavs odesme?)


ქარის სხეული,გინახავს ოდესმე?
ის უხილავია,გინახავს ოდესმე?
ქარი შიშველი,გინახავს ოდესმე?
მისი სითბო თუ გიგრძვგია ოდესმე?
ქარის ცრემლები,გინახევს ოდესმე?
მისი ხელები,გიგრძვგია ოდესმე?
მითხარი?ქარს თუ მოუტაციხარ
და თუ ოდესმე უთქვამს,მიყვარხარ!
მე,არ მინახავს ქარის სხეული,
მაგრამ მიგვრძნია,მისი ხელები,
მიგვრძნია,როგორ მეხება კისერზე,
და მეფერება,ტალღოვან თმებზე.
მე,მისი ტირილიც მომისმენია,
მე, მისი ცრემლიც კი, მომიწმენდია,
მე მას ჩუმადაც, გავუტაცივარ
და ყურში ზუზუნით უთქვამს,მიყვარხარ.
ქარი თბილია,თუ გაუღიმებ,
ქარი წყნარია,ხელს თუ არა ჰკრავ,
ის დიდხანს შენთან არ გაჩერდება,
ერთხელ გაკოცებს და გაგეცლება.
უარი არ უთხრა სხეულის ხლებაზე,
უარი არ უთხრა,თმების ფრიალზე,
თორემ ცრემლებით,ცას ჩამოაქცევს
და სიძლიერით,ხეებს წააქცევს.
თუ სიყვარულში არ გაგიმართლებს,
გული არ დაგწყდეს,მარტო არა ხარ,
ქარი ყოველთვის იქროლებს,შენს გვერდით,
და ჩუმად გეტყვის,მე შენ მიყვარხარ


დავნიშნე ქუჩა. ნაბიჯით.

დავნიშნე ქუჩა. ნაბიჯით.

(davnishne qucha, nabijebit)

დავნიშნე ქუჩა. ნაბიჯით.
დავნიშნე ღამე. სიზმრით.
დავნიშნე სიჩუმე. სიტყვით.
დავნიშნე ბედისწერა. ცხოვრებით.
დავნიშნე სიკვდილი. დაბადებით.
დავნიშნე დილა. სიფხიზლით.
დავნიშნე საიდუმლო. მარხვით.
დავნიშნე რწმენა. იმედით.
იმედი დავნიშნე სიყვარულით.
სიყვარული კი დანიშნა ღმერთმა
და წამით ღმერთი, გახდა ნიშანი,

ყველა ნიშანი, შეუცნობადის
ამოვიკითხე, ამოვიცანი,
ცანი ხარობენ სულის მარცვალით,
ის უსასრულო ცათანი ცანნი,

ხარობენ რადგან, ალბათ მანდა ხარ,
სევდა შუქების სახეზე გადევს
და სევდა ახლდა ძველსა და ახალს
სიცოცხლეს ჩვენსას, ვარსკვლავით თავზე,

შთაგონებათა დიდი სანიშნე,
აღფრთოვანება, სიმარტოვისთვის
მე ყველა სიტყვა სისხლით დავნიშნე,
ან სიმარტოვეს, ვინ სად მოითვლის,

მე ხომ მიყვარხარ და სულ მიყვარდი
და ჩემ სიყვარულს არა აქვს ახსნა,
ვიბანდე ღამეს, დილის პირბადეს,
თუ ვინმე მოკვდა, მკვდრეთითაც აღსდგა

და დამიბრუნდა ჩემივე სუნთქვა,
თან მომიტანა სხვა სურნელება,
სულ დამჩურჩულებს ბაგესთან, ყურთან,
რაც სულს ენება, რაც გულს ენება,

იქ ვიბადებით, აქ როცა ვკვდებით,
თავს სად იჩენენ დარდნი, სევდანი,
ასე შენდამი დიდი სისწრაფით
სულს მოვისწრაფი ასე შენდამი.


ნატვრა გაქვს?

ნატვრა გაქვს? (natvra gaqvs?)

ნატვრა გაქვს? ჰოდა შეეცადე, რომ ის აგიხდეს,

თესე სიკეთე, რომ ის შემდეგ სულ წინ დაგიხვდეს!

გახსოვდეს, ღმერთი არ გაწირავს მისგან გაჩენილს,

გქონდეს იმედი, უკეთ გალევ შენს, გზას დარჩენილს..


ეხლა, როცა ჩემს ოცნებას ქარი ყველა ქუჩას ანდობს

ეხლა, როცა ჩემს ოცნებას ქარი ყველა ქუჩას ანდობს

(exla, roca chems ocnebas qari yvela quchas andobs)


ეხლა, როცა ჩემს ოცნებას ქარი ყველა ქუჩას ანდობს,
შენ დაგეძებს და სულ ყველგან, დაქრის ისევ დანავარდობს.

ჩემსავით რომ ნერვიულობს და ხეებზე ტოტებს ლეწავს,
თან დაგყვება და ხანდახან გაბრაზებს და თმებს გიწეწავს.

და ძილის წინ შენს ოთახში, შენ ფიქრებში გეცილება
და ქარივით მთელი ღამე, შენც არასდროს გეძინება.

ვიცი ეხლა, არც ერთ სტრიქონს სხვა ჩემს გარდა შენზე არ წერს,
ჩემს გარშემო ქარი ქრის და ხეებს აქეთ-იქით არწევს.

როცა ქარი ვერ ისვენებს, მეუბნება რაღაც ამბავს,
ეს საღამო შენს სიყვარულს სქელი ჯაჭვით გულზე მაბამს...

თავს ცუდად ვგრძნობ უშენობით და ამ დროის სიმცირეში
შენ კი ისევ უძილობით და ქარების სიცივეში.

ეს სიტყვები ჩემგან თითქოს შენ ბავშვივით გაბარია,
მშვიდად მძინავს,როცა ვიცი,რომ შენც თბილად გაფარია.