დაუკითხავად თუ შემიყვარდი...

დაუკითხავად თუ შემიყვარდი...

(daukitxavad tu shemiyvardi)


დაუკითხავად თუ შემიყვარდი,

თუკი შენზე ფიქრში ღამე გავათიე,

მიყვახარო თუკი გამოგიტყდი,

სული აგიშფოთე, მაპატიე...

ვიწრო ბილიკებზე დამიღამდა,

მაგრამ შარაგზაზე გავათიე,

წინ მე შენი სახე მომიძღვოდა

და თუ აქაც შევცდი, მაპატიე...

ნაზი ოცნება თუ დაგინგრიე,

მშვიდი ცხოვრება თუ დაგინგრიე,

შენთვის რომ ვლოცულობ, სევდიანი

თუ რამეს ვაშავებ, მაპატიე...

შენი სიყვარული თუ მაცოცხლებს,

შენზე დარდი თუ დავარბიე,

რა ვქნა, უბედურად შემიყვარდი,

დამნაშავე ვარ და მაპატიე..


თუ სახეზე შემომხედავ დაინახავ უცებ ღიმილს

თუ სახეზე შემომხედავ დაინახავ უცებ ღიმილს

(tu saxeze shemomxedav dainaxav uceb gimils)


თუ სახეზე შემომხედავ
დაინახავ უცებ ღიმილს,
ვერ მიხვდები,რომ მე ჩუმად,
ამით ვფარავ გულის ტკივილს,
გავუყვები ღამით ქუჩას
და ავხედავ სავსე მთვარეს,
ცას ვარსკვლავი თუ მოწყდება,
ჩუმად ჩავიფიქრებ რამეს,
მერე ისევ ძველებურად
სალოცავში ვიწყებ ლოცვას,
ცოდვების დასავიწყებლად
ისევ დავცლი ღვინის ბოცას,
დავითვრები,ვერ ავდგები,
კვლავ დავიწყებ მუხლზე ცოცვას,
ნურას მკითხავ,ვერას გეტყვი
და დავიწყებ ისევ ბოდვას,
ვიღაცა თვალს გამაყოლებს,
ვერ გაიგებს ის ჩემს ტკივილს,
გულიანად ჩაიცინებს:
"მთვრალია და მიტომ ტირის"
ვინ რა იცის როგორ ვცხოვრობ,
რად ვიღიმი მუდამ ასე,
არ იციან ჩემი გული
ტკივილით თუ არის სავსე,
მე რომ მუდამ თან ვატარებ
განწყობას და ლამაზ ღიმილს,
ვერ ხვდებიან რომ ღიმილი
მალავს ჩემი გულის ტკივილს!
ვერას ვამბობ,ძველებურად
მივუყვები კუთვნილ ბილიკს,
გაიკვირვებთ ალბათ ყველა,
თუ დავიწყებ უცებ ტირილს,
სევდით სავსე ვზივარ ასე
და შევცქერი ზეცით მთვარეს,
ყველა ჩემი გულის ტკივილს
მე ვუყვები ამ ჩუმ ღამეს...


შორსახარ

შორსახარ

(shorsaxar)


შენამდე მდუმარე ნისლია

და მსუბუქ დალალთა შერხევის ქარები,

ჩვენს ვნებებს ზეწარზე ვერ გადაისვრიან

და მთრთოლვარ თითებით ვერ მოგეკარები.

ვერ გეტყვი,

რომ მინდა მზესავით უღლელი,

ზღვასავით უშრეტი სითბო და ალერსი,

და შენი გაშლილი მკლავების უღელი,

რომ ტვირთი გავწიო ამ სიმხურვალესი.

ვერ ვიგრძნობთ მე და შენ

ღამეულ ავდართა

ნოტიო სიგრილით დახორკლილ სიშიშვლეს

და მზერა - მოწილე ცეცხლთა და ღადართა

უძილო წამწამებს ზეცისკენ მიიშვერს,

იქნება ღრუბლებში მოგაგნო ძვირფასო,

იქნება წვიმა ხარ

ცრემლებად ნაწვეთი?

მოვალ და დაგხატავ, ვით შედევრს პიკასო,

რომ ჩემი ოცნება - ფიქრისგან ნაცვეთი

ათასგვარ ფერებად დაალღვეს იმ ტილოს,

სითეთრით

მაგ სპეტაკ სხეულს რომ ედრება

და შენით დათრობამ ბავშვივით იტიროს,

რომ ვნებად ვერ მოგცა ეს შემოქმედება


მე ისევ გიცდი

მე ისევ გიცდი

(me isev gicdi)


მე ისევ გიცდი....გადის წამი,წუთი,საათი...
მე ისევ ვიცდი,თუმცა ვხედავ უკვე თენდება
ვხედავ უშენოდ,უმიზეზო დღე კვლავაც დგება
და მაინც ვამბობ რომ სიცოცხლე მე არ მბეზრდება...

ნუ წახვალ ჩემგან,ხომ იცი რომ უშენოდ ბნელა,
ხომ იცი მარტო ვერ ავიტან ცხოვრების დენას...
რა სასტიკია ეს სამყარო,თითქოსდა მე მგავს
რა ადვილია მისთვის ყველა გრძნობის გათელვა...


ქალი რა არის

ქალი რა არის?

(qali ra aris?)


ქალი რა არის? ნაზი ქმნილება
ზოგჯერ კი ძალზედ რთული
ვერავინ გაუგებს მის ახირებას
რას უკარნახებს გული.

ფიქრებს აგირევს, გრძნობას აგიშლის
და მასთან ყოფნას უხმოდ დაგიშლის
ქალი დარია, ხან კი ავდარი
კაცი იტირებს მისით დამთვრალი

ქალი ქალია, მაინც დარია
ბედნიერებაც მისი ბრალია,
ბედნიერების ის ერთი წამი
შენი ცხოვრების საფიცარია

კაცი იტირებს ქალით დამწვარი
ცხოვრების გზაზე გრძნობის ლამპარით
გზას გაინათებს კაცი დამთვრალი
გამოიდარებს ქალი ავდარი


რომც დაგარწმუნონ რომ იღუპები

რომც დაგარწმუნონ რომ იღუპები

(romc dagarwmunon rom igupebi)


რომც დაგარწმუნონ რომ იღუპები
შენი სიცოცხლის წუთი ითვლება
რწმენას მოუხმე და შენ იხილავ, რომ
ყველაფერი კარგად იქნება!

თუ ცოდვები გაქვს, სულით დაეცი
ღმერთი არ გტოვებს, შენკენ იხრება
ის მოწყალეა ყველა ცოდვილის,
და ყველაფერი კარგად იქნება!

როდესაც იმედს აზრი აღარ აქვს
და შენი გული ბოღმით ივსება,
ერთადერთია რაც გადაგარჩენს, თქვი
ყველაფერი კარგად იქნება!

დიდი ნიჭია თავშეკავება
ნიჭით სიბნელე ნათლით იცვლება
როცა ამ ნიჭს ფლობ, შენ უკვე იცი, რომ
ყველაფერი კარგად იქნება!

როცა ირწმუნებ სიტყვების ძალას,
და ეს სიტყვები შენთვის იფრქვევა,
სხვებს აუხსენი და შთააგონე, რომ
ყველაფერი კარგად იქნება!

როდის იქნება? როგორ იქნება?
როცა კითხვები გულში ისმება,
ნუ უფიქრდები უაზრო კითხვებს,
ღმერთის წყალობით
სულყველაფერი კარგად იქნება!


ქვიშის საათი

ქვიშის საათი . . .

(qvishis saati)


ქვიშის საათი . . .
ქვიშის საათი ჩამოცლის წამებს...
მე უშენობა უკვე მაწამებს,
თუ გადაგულდა გული უშენოდ -
მას დრო მკურნალიც ვეღარ უწამლებს.

დროს შევაჩერებ , ვაბრუნებ საათს...
იქნებ - შენი დრო ჩამომრჩა სადღაც,
ხელებს გავშლი და დავხუჭავ თვალებს -
შენს მოლოდინში დავითვლი წამებს.

ისევ ჩამოცლის საათი წამებს -
მას ჩემი ფიქრი სულ არ ა-წამებს,
მისი მისია არის ი-წამოს -
მე შენმა მოსვლამ უნდა მიწამლოს....


რომ შემიყვარდი

რომ შემიყვარდი

(rom shemiyvardi)


რომ შემიყვარდი
დამაბრმავა მე სიყვარულმა
შენი მინუსი გადაფარა
ამ ლამაზ გრძნობამ
მოხდა ისე რომ დაგვაშორა
ბედმა ერთმანეთს
ახლა არ ვიცი გადამიყვარდი
თუ ისევ მიყვარხარ
მე ხომ არასდროს არ ვიცოდი
მე თურმე ვინა ხარ.


სოფლის ღელვისგან აღტაცებულმან,

სოფლის ღელვისგან აღტაცებულმან

(soflis gelvisgan agtacebulman)


სოფლის ღელვისგან აღტაცებულმან,
გადავცდი მცნებას, გცოდე, მამაო!
და ვაი! დღეს სცნო ბოროტმან სულმან
სოფელი ესე ცრუ და ამაო!

ვგრძნობ, სახიერო! ეს ბოროტება
გამოუთქმელი და საშინელი,
თუმც სხვათ ბოროტთა აღემატება,
მაგრამ შენდობას მაინც მოველი!

რადგან ზეცავ, შენ, აჰა, მოგმართე,
ამაოდ ნუ ჰყოფ ჩემს სინანულსა!
კეთილისათვის გზა წარმიმართე,
ძალ-მეც, ვსთრგუნვიდე ბოროტსა სულსა!

შენანებულს შენ არ მოიძაგებ,
ნუგეში ამით მე მემატება!
და სულგრძელებას შენსას ვადიდებ,
ოდეს მეზვერე გამახსენდება...



ირიბად დავალ

ირიბად დავალ

(iribad daval)


მიყვარს ნაბიჯი: დარხეული და წარამარა.
მიყვარს ვარდები: ოღონდ თეთრი, სუფთა, ხალასი.
და როცა ღვინით აივსება საჩემო თასი,
შენს სადღეგრძელოს ვიმეორებ მარად და მარად.

ირიბად დავალ. ჩემი ლანდი ბარბაცით დამდევს,
ცა სისხლისფერად შეიღება, როგორც იარა.
ო, მე ოდესმე მოვიპარავ თოვლივით ვარდებს
და შენს ბინის წინ თავს მოვიკლავ ვარდებიანად.