აი, სად შემხვდი

აი, სად შემხვდი

(ai, sad shemxvdi)


აი, სად შემხვდი, ვით ღამისთევა,
მე კი თურმე სად დამღამებია,-
შენ რომ გიყვარდა,
ის ქალი მე ვარ,
შენ უიმედოდ არ გყვარებია.

მე ახლა შენს წინ დაღლილი ვდგევარ,
ვუმზერ მაგ თვალებს და მაგ იარებს,
შენ რომ ეძებდი,
ის ქალი მე ვარ,
მითხარი, ხომ არ დავაგვიანე?

თუნდაც უსიტყვოდ დამუნჯდეს ენა,
მე უშენობის დაღი მატყვია;
შენ რომ გინდოდა,
ის გული მე მაქვს_
ვიცი, სხვა გული არ გინატრია.

შენ ეძახოდი შორს, შენგან წასულს
და ხმა ქარიშხალს ჩაუქოლია;
შენ ეძახოდი ვირაცა ასულს
და ჩემს მეტს
არვის გაუგონია.

მე ახლა შენს წინ დაღლილი ვდგევარ,
ვუმზერ მაგ თვალებს და მაგ იარებს,
შენ რომ ეძებდი,
ის ქალი მე ვარ,
მაგრამ ვაი რომ დავაგვიანე.


ხანდახან ისე ძლიერ მიყვარხარ

ხანდახან ისე ძლიერ მიყვარხარ

(xandaxan ise dzlier miyvarxar)


ხანდახან ისე ძლიერ მიყვარხარ,
რომ მეშინია არ მიმატოვო.
მაგრამ ზოგჯერ კი ძალიან მინდა,
შორს რომ წახვიდე მარტო დამტოვო

შენა ხარ ჩემი წმინდა ტრფიალი ,
გულის აისი, სულის ციალი.
ცა მოცმენდილი,მუდამ მზიანი,
და ჩემი ბილიკი ვარდნი იანი.

"…ჩემთვისაც თითქოს შვიდივე ზეცის კარი გაიღო.
იყო ლაჟვარდი... იყო სითბო...
და სიყვარული მაინც არ იყო....”

"ზოგჯერ დუმილსაც მოსმენა უნდა..
უხმო თვალებით მელაპარაკე!!!"

"ნუღარ ბუზღუნებ უჩემობას სიცოცხლევ ჩემო,
თორემ შენს ჯიბრზე შენზე მეტად მომენატრები!!!!!"

"რომ დავრჩე შენთან შევაძულებ თავს მე სამყაროს,
რომ წამოვიდე შეგაძულებ ამით ჩემ ყოფნას,
რა ვქნა გაგცვალო ქვეყანაში თუ
შენში გავცვალო ქვეყანა???"


შენმა მონატრებამ მომიარა

შენმა მონატრებამ მომიარა

(shenma monatrebam momiara)


მაინც შენმა მონატრებამ მომიარა,
ისევ შენი მომიფრინდნენ ოფოფები...
მე ცხოვრება გადამექცა ბოდიალად...
ან თვითონ ვარ მაწანწალა – მოწოდებით!

ნუ ელი, რომ ჩემს ლექსებში მოვა წვიმა
და უნაზეს ოცნებებით დაგასველებს...
ცელიანმა კაცმა თუკი გამიღიმა
მხოლოდ შენი მონატრება გამაჩერებს...

ვიცი, თუმცა, ამ ლექსებით იხიბლები,
უჩემობას არასოდეს მაპატიებ...
მაინც შენი მიხსენებენ ოფოფები,
ჩემი ვნება სხვას ვერავის დავაწიე!

ჩემი ბედით იმიტომაც ვიბოღმები –
მხოლოდ შენთვის გააგორა კამათელმა,
ჩემი თავი ღმერთმა უღვთო გაბრაზებით
შენ გადმოგცა, ვით უტკბილეს ანათემას...

თვალებს – შენი მონატრებით დაფერილებს
ისევ შენი ელანდებათ ოფოფები...
მივუყვები ჩემი სულის ქვაფენილებს –
სულში უკვე აღარ არის მწვანე გზები!

ალბათ გრძნობაც აღარ არის ისე ნაზი
როგორც მაშინ, ეგ თმები რომ მაფეთებდა...
წაიკითხე მაწანწალის მუხამბაზი,
მაპატიე ცხელი სისხლის გათეთრება...

შენი თეთრი ოცნებების დარბაზები
სულისძვრებმა თუკი ჯერაც არ დაბზარა,
დედოფალო! აპატიე ოფოფები
მოწოდებით ახირებულ მაწანწალას


სტატუსები – statusebi


თვალები ღიმილით მაქვს სავსე...ღიმილით სევდისა,ღიმილით დარდისა,ღიმილით დაცინვის და ნიშნის მოგებისა..


სტატუსები – statusebi


ყველა წამის შენთან გატარება მინდა შენი რასაც ქვია ყველაფერი მინდა...მიყვარხარ


სტატუსები – statusebi


დღეს მხოლოდ, დღეს მინდა მოგიტევო! შემაძლებინე ღმერთო!


სტატუსები – statusebi


დაიფიცე რომ მიყიდი ფერად ფანქრებს, ყოველდღე რომ ვხატო ჩვენი სიყვარული


სტატუსები – statusebi


დღეს მინდა ყველაფერი გაპატიო, ბავშვივით მიამიტი დავრჩე...


სტატუსები – statusebi


ღიმილს დაუშვია ფარდა...ეძახი და...მას კი არ ესმის


სტატუსები – statusebi


მე აღარ მინდა შემოდგომა ფოთოლთცვენით...