შენ ვერ გაგათბობს ჩემზე ფიქრები

შენ ვერ გაგათბობს ჩემზე ფიქრები

(shen ver gagatbobs chemze fiqrebi)


შენ ვერ გაგათბობს ჩემზე ფიქრები..
უკიდეგანოდ ცაა ლამაზი
შენს სხეულს სხივნი ტანთ ეფინება
და აღმაფრენით მინდა მოგიძღვნა
მე სიყვარული მსუბუქ რითმებად.

ამ გაზაფხულის მარტის გრილ ღამეს
შენ ვერ გაგათბობს ჩემზე ფიქრები
შენ მოხვალ ნაზად ჩამეხუტები
და სამუდამოდ ჩემთან დარჩები.

მინდა რომ იყო სულ ბედნიერი
თბილი ხელებით მეფერებოდე,
მახსოვს მე ის დრო და მენატრება
შენს სხეულს მინდა რომ ვეხებოდე.

ლამაზ სახეზე ამოვიკითხე
ისევ ვიცი რომ სულ ჩემზე ფიქრობ
აცრემლილ თვალებს დაგიკოცნიდი
ჩემო პატარავ ჩემთან რომ იყო.

მე რაც გაჩუქე ის არ გაქრება
ვერ მოიშორებ გულში ვინც იდო.
გაგახსენდები და ატირდები
ვერ გაჩერდები სანამ მე გიხმობ.

ღამე ისევე უკიდეგანო
არ მეშვებიან შენზე ფიქრები
ამ ღამეს მინდა რომ ჩემთან იყო
სახით შევიგრძნო ნაზი თითები.

ამ ღამეს მინდა ველურ განცხრომას
მივეცემოდეთ როგორც სხვა ღამის,
ვნებიან სითბოს ვერ ველეოდით
ის სიყვარული ნეტავს სად არის.

ახლა გაქრა და წარსულს ჩაბარდა
ჩვენს ძველ სიყვარულს მონატრება ცვლის
ღამეებს თეთრად ბორგავ ათენებ
საჭიროდ მოცდას კიდევ აღარ ვთვლი.

ოღონდ ეს გრძნობა არ გაანელო
არ გააცივო ჩემი გრძნობები
ის მონატრება კვლავ ძლიერია
სულ მეყვარები ამას გპირდები


ამ ქვეყნად ორი გრძნობის მწამს

ამ ქვეყნად ორი გრძნობის მწამს

(am qveynad ori grdznobis mwams)


ამ ქვეყნად ორი გრძნობის მწამს
ერთ-ერთს ძალიან ვაფასებ
მეგობრობაა ეს გრძნობა
რომელსაც გულით ვატარებ.

მეგობარს ყველას უწოდებ,
ზოგი გაგიგებს,ზოგი ვერ,
მაგრამ ძმობილი სულ სხვაა,
ის შენ უსიტყვოდ გაგიგებს.

მე მყავს ესეთი ძმობილი,
და ბედნიერი მე სულ ვარ.
ის ყველაფერში გამიგებს,
ის სანდო მეგობარია.

ერთ-ერთ საიტზე ლექსებში,
აღმოვაჩინე ნიკუშა,
ნიკუშ უზომოდ მიყვარხარ,
არ დაუჯერო არავის.
ის წერე რასაც გული გთხოვს,
რაც მოგწონს და გიხარია


ვის უნდა ვენდო

ვის უნდა ვენდო

(vis unda vendo)

ვის უნდა ვენდო, აღარ ვიცი...
ყველა მღალატობს!
საკუთარ ბუხარს საიდუმლოს
ვეღარ გაანდობ!
გეჩურჩულები ჩუმად, ჩემთვის...-
კვამლი ბარათობს...
ხედავ, ისეთი პირი უჩანს,
ქალაქს დაათოვს...


ხომ არ ვბერდებით


ხომ არ ვბერდებით

(xom ar vberdebit)


ხომ არ ვბერდებით, სიყვარულო,
შენი სათავე
ხომ არ ჩაკეტეს ზამთრის ზვავებმა?
ეს რა უცნაურ აღლუმს მართავენ,
რას გუგუნებენ გაუთავებლად?

ხომ არ ვბერდებით, სიყვარულო,
შენი დინება
ამ ზვავებს შორის მიიმდოვრება,
ხან მოვარდება, ხან იყინება
და ასე მიდის მთელი ცხოვრება.

ხან მწყალობელო, ხან გულუხვო,
ხანაც უწყალოვ,
გულს შენი ნატვრა არა სცილდება...
თვალებზეც ბოლო ორი კურცხალი
მხოლოდ შენს გამო აციმციმდება.

სხვა არაფერი. რას მივდიო,
რას გავეტირო,
რისთვის ღირს ცრემლი, ოხვრა, გოდება?
თუ ვარ, შენით ვარ გულდაწყვეტილი,
ძნელია შენთან დამშვიდობება.

ხომ არ ვბერდებით, სიყვარულო,
ცხოვრების ბურუსს
შენი სინათლე თუ ვერ დაფლითავს-
რადღა მეძახი დაუსრულებლად,
ხელს რადღა მიწვდი მაგ სინათლიდან?


არც ჩემი ხარ, არც სხვისი ხარ

არც ჩემი ხარ, არც სხვისი ხარ

(arc chemi xar, arc sxvisi)

არც ჩემი ხარ,
არც სხვისი ხარ,
ჯერ არვისი არ ხარ,
ისე სუფთა, ფაქიზი ხარ,
დაბლა სული გეხუთება,
მეცხრე ცაზე დახვალ...

აღერილი ყვავილი ხარ,
მოსაწყვეტად მზა ხარ...

ვერ გიპოვის შენი ღირსი -
წახვალ, სხვასთან წახვალ,
წახვალ, ყელზე მოეხვევი
უღირსსა და ახვარს,
გამიტარებ გულში უხმო
სინანულის ლახვარს...

ჯერ კი, ჯერ კი
არც სხვისი ხარ,
ჯერ არვისი არ ხარ,
ისე სუფთა, ფაქიზი ხარ,
დაბლა სული გეხუთება,
მეცხრე ცაზე დახვალ..


მინდა ჯოჯოხეთში ვიწვოდე.!!

მინდა ჯოჯოხეთში ვიწვოდე.!!

(minda jojoxetshi viwvode)


მე მესმის სევდა ანგელოზების
მე მესმის შენი წმინდა მარიამ
შენ დაიფარე მრავალი ერი
ზეცით აკურთხე ეს დედამიწა.

მე შევთხოვ უფალს ჩემს წაწყმენდილ სულს
ნუ გააკარებს წმინდა სამოთხეს
მე ალი მინდა რომ ჯოჯოხეთის
მარადი ცეცხლი მუდამ მხრაკავდეს.

გამოიწრთობა იქ ჩემი სული
გამოიწრთობა რწმენა თქვენდამი,
არ მეშინია მე ჯოჯოხეთის
ეშმაკთან ბრძოლას მხოლოდ ვესწრაფვი.

მე ღირსეულად მხოლოდ ჩემს თავს ვთვლი
ქვესკნელში მხოლოდ მე უნდა მოვხვდე,
თან წავიღებდი სუყველას ცოდვას
რაც კი არსებობს ან უნდა მოხდეს.

და მე დამტვირთეთ რაც კი უზნეო
დღემდე აქამდე გიკეთებიათ,
სამოთხის კარებს ყველა გააღებთ
ალბათ იქნებით იქ ბედნიერად.

მე კიდევ ეშმაკს ვეღადავები
რქებზე დავცინებ ძალიან მაგრად,
თქვენ კი მოიწყენთ თეთრებში ჩაცმულს
სულიერებას ხოტბას შეასხავთ.

მაინც სამოთხე რითი ჯობია
მე ამ ჯოჯოხეთს ვერ გამიგია
მახინჯურ ეშმაკს მაინც დავცინებ
რა ფეხებს მომჭამს რო წაუღია.

ეს ყველაფერი მართლა ხუმრობით
ღმერთი მაღალი ცაზედ დიდია,
ჩვენთვის განგმირა ღმერთმა ეშმაკი
და ჯოჯოხეთი მხოლოდ მითია


მე ღარიბი ვარ

მე ღარიბი ვარ

(me garibi var)


მე ღარიბი ვარ,
როგორც აპრილი,
მე მარტოოდენ
ყვავილების ანაბარა ვარ...
და საკუთარი სიღარიბის დასაფარავად
შემოდგომამდის გასავლელი მრჩება მანძილი.
მე ღარიბი ვარ,
ღარიბი ვარ -
როგორც აპრილი,
ფესვიდან რტომდის
ფეთქავს სისხლი დაუღალავად...
და მომლოდინე სასოება
გულში ჩაღვრილა.
და მარტოოდენ
ყვავილების ანაბარა ვარ!


სიყვარული და სიკვდილი

სიყვარული და სიკვდილი

(siiyvaruli da sikvdili)


სიყვარული და სიკვდილი
ერთმანეთს იმით გვანან -
ორივეს ხელში უჭირავს
პირალესილი დანა...
ორივე სადღაც უჩინრად
ჩასაფრებული დგანან,
ისე წაგიყვანს ორივე
გონს მოხვიდოდე სანამ...


უმწეოა ქალის სიყვარული

უმწეოა ქალის სიყვარული

(umweoa qalis siyvaruli)


უმწეოა ქალის სიყვარული,
ჩრდილში ამოსული იასავითაა,
თვალი რომ სულ მზისაკენ უჭირავს...
უმწეოა ქალის სიყვარული,
როგორც უმწეოა იის სურნელება,
ყველა რომ მოსაწყვეტად ეტანება...
ჭკნებიან მოწყვეტილი იები
და ლარნაკებში ჩაწყობილნი
ქრებიან და უჩინარდებიან.
უცნაურია მათი მიამიტური
ლტოლვა და ერთგულება,
უცნაურია მათი გულმავიწყობა...
ანდა იქნებ თავიანთი დიდსულოვნებით
ჩვენი გულგრილობის ყინულის გალხობა უნდათ.
უცნაურია მათი მიმტევებლობა,
უცნაური და უმწეო...
სუროსავითაა,
თუ არაფერს შემოეხვია,
წელში ვერ აიმართება,
თავს მაღლა ვერ აიღებს,
ვერ გაიშლება და ვერ გაიფურჩქნება,
მზეს ვერ დაენახვება...
უმწეოა ქალი სიყვარული,
როგორს სიცოცხლე...


ჩიტს მოეწყინა

ჩიტს მოეწყინა

(chits moewyina)

ჩიტს მოეწყინა
უკიდეგანო,
უსასრულო სივრცეში ფრენა
და ჩემს პატარა,
ჩემს გამოკეტილ,
მყუდრო გალიას შემოეფარა...
რა უნდა მექნა!
მე გავაღე გალიის კარი,
მერე დავლეწე სულაც გალია...
ის კი ზის ისევ
სულის სარკმელთან
და გამუდმებით
რაღაც შორეულ,
რაღაც იდუმალ,
უცხო სიმღერას მეჭიკჭიკება.