გადაუღებლად წვიმს (ჩანახატი)

გადაუღებლად წვიმს (ჩანახატი)

(gadaugeblad wvims - chanaxati)


გადაუღებლად წვიმს, ალბათ ბუნება იზიარებს ჩემს დარდს და ჩემთან ერთად დასტირის ჩემს განშორებას. არ მეგონა თუ შენთან განშორება ასე შემცვლიდა, ასე გამტანჯავდა.
ვერ ვხვდებოდი რომ შენ იყავი ჩემი ცხოვრების თანამგზავრი, რომელზეც მთელი სიცოცხლე ვოცნებობდი, ვნატრობდი, ვფიქრობდი.
რა მეგონა თუ ჩვენს შეხვედრას ასეთი დასასრული ექნებოდა! მეგონა დიდხანს გასტანდა ერთად ყოფნის ბედნიერი წუთები!
თურმე ვცდებოდი, ყველაფერი უფრო ადრე დამთავრდა. ახლა უფრო მეტს ვფიქრობ შენზე, ღმერთს ვთხოვ, დამიბრუნოს შენი თავი და ლამაზი თვალები. მაგრამ ვაი, რომ წარსული არასოდეს არ ბრუნდება უკან! ვიხსენებ შენთან ყოფნის ულამაზეს წუთებს და ახლა ვხვდები, რომ ბედნიერი ვყოფილვარ შენს გვერდით, ბედნიერი და ამაყი. ჩემმა სიამაყემ დამაკარგვინა შენი თავი! ნეტავ თუ ვიქნებით ოდესმე ერთად. ნეტავ თუ ვიქნები ოდესმე ბედნიერი?!
იქნებ მაპატიოს ღმერთმა ჩემი მოჩვენებითი გულგრილობა, ზედმეტი სიამაყე და ინებოს ჩვენი ერთად ყოფნა...


ლამაზი ჩანახატი

ლამაზი ჩანახატი

(lamazi chanaxati)


მინდორი. გაუთავებელი სიმწვანე.
შორს, იქ სადაც თვალსაც ვერ აწვდენ, მკვეთრი ჰორიზონტი ყოფს მწვანე ხავერდის ზეწარს და ლურჯ, უძირო ცას.
ფუმფულა მინდვრის ხალიჩა მორთულია ულამაზესი, ალისფერი ყაყაჩოების ფენით.
ღმერთო ჩემო, რა სიმშვენიერეა! ასეთი სულის ამაფორიაქებელი სილამაზე ცხოვრებაში არ მინახავს.
სიხარულით და ჰარმონიით აღსავსე გული სწრაფად მიცემს,ხარხარებს.
დავრბივარ. ვკისკისებ.
აი ამ მომენტში მართლა მივხვდი რომ ცხოვრება მშვენიერია, და მეტი არაფერზე არ მინდოდა ფიქრი.
რა ჯობია ამ სიმწვანეს, ბულბულივით ნაზ და სათუთ ბალახში ჩაწოლას, როდესაც ღაჟღაჟა წითელ კაბაში შემოსილი ყაყაჩოები ღიმილით დაგყურებენ და ნაზი სიო ყურში ჩაგჩურჩულებს თავის მელოდიას.
მზე. გათბობს, გეალერსება თავისი ნაზი, თბილი სხივებით, ნაზად გიღაჟღაჟებს ლოყებს.
ღრუბლები... დღეს არ არიან ჩვენთან ერთად. მარტო მოკრიალებული, ლურჯი – ლურჯი, უძირო, იდუმალი ცა.
მისი უფსკრული მიზიდავს, მეძახის, თან მიწვევს.
იგი მუქდება, მუქდება... და უეცრად ის სულ შავია. მზე კი ისეთი ნაზი და მოალერსე აღარაა, იგი ეხლა გახურებული წითელი, ცეცხლოვანი ბურთია და თავისი სხივებით გწვავს, მწარედ გკბენს.
ნაზი სიოს და ჩიტების გალობის ნაცვლად მესმის საშინელი, ამაზრზენი ხმები.
შეშინებული წამოვხტი. გულის ცემა ტვინში მარტყავს.
სადღაა მწვანე მინდორი და წითელი ყაყაჩოები? ... ირგვლივ მარტო ხრეში და ტალახია.
უეცრად ერთ მხარეს, ვით მთები აიშოლტნენ შავი, დაჩრდილული ცათამბრჯენები.
მეორე მხარეს ზედიზედ, ვით ჯარისკაცები რიგში ეწყობიან ქვები.. სასაფლაოს ქვები.
მზე თვალებს მწვავს, იგი მთელ თავის ცოფს ჩემზე იყრის. ჰაერი მახრჩობს.
ხმები,ყველა მხრიდან საშინელი, აუტანელი ხმები მაყრუებენ, სულს მიკრავენ, თავბრუს მახვევენ, მგუდავენ... ალყაში ვარ მორტყმული.
ღმერთო ჩემო რა ხდება???
თვალებს ვახელ. ისევ ლურჯი ცა, თბილი მზე, ნაზი სიო.
მადლობა ღმერთს, ეს მარტო ყაყაჩოების მტვრის მიერ გამოწვეული სიზმარი იყო...
მაგრამ მეც და თქვენც იცით, რომ ის დღე დადგება, როდეასაც სილამაზეს აზრი არ ექნება. მშვენივრად ვიცით, რომ ჩვენთვითონ ვიღუპავთ თავს, მაგრამ მაინც ჩვენსას ვაწვებით...
იმედია მე ამ ყველაფერს არ მოვესწრები.
მაგრამ წამოზომი უკვე კარგი ხანია ჩართულია .


მე არც კი ვიცი

მე არც კი ვიცი

(me arc ki vici)


მე არც კი ვიცი რას დავარქმევ იმ უღვთო ტკივილს ,

შენ რომ ადგე და წახვიდე მართლა ..

მე ვიცი მხოლოდ არ დავიწყებ მოთქმას და ტირილს

და ვერ დაგიშლი ვერაფრით წასვლას ..

შენი დანახვა რომ უდრიდეს ჩემთვის სიცოცხლეს,

ვერ დამჯაბნიან, ვერ დამცემენ , მაინც ვნებები ,

მე მეყავრები ისე როგორც არავის არსად

მაგრამ ქუჩაში არასოდეს დაგედევნები,

შენ რომ წახვიდე მე დამრჩება ულევი სევდა

კისერზე მაინც მუდარით ვერ დაგეკიდები

მე ვერ დაგიშლი ვერაფრით წასვლას

თუმცა არ ვიცი რას დავარქმევ იმ უღვთო ტკივილს

შენ რომ ადგე და წახვიდე მართლა


მუსიკა არის რაღაც საოცრება

მუსიკა არის რაღაც საოცრება

(musika aris ragac saocreba)


მუსიკა არის რაღაც საოცრება
იცი ნათელი კვლავ გამოჩდება
აკორდი მოდის ტკივილი ქრება
და მელოდია სივრცეში კრთება

სულში საოცრად ღვრის ნოტი სითბოს
და მელოდია სივრცეში გიხმობს
მიყვები სადგაც არ იცი სად ხარ
გრძნობას სიგიჟეს იგი არ კრძალავს

დაფრინავ ცაში სივრცე შორია
სხვა ყველაფერი უკვე ნოლია
ფიქრი ნოტებზე მშვიდი როდია
ერთი ნოტიც კი ფიქრზე შორია

სამყარო იქით შორს რჩება რადგან
ნოტებს მუსიკა შენს სულში ფანტავს
თვალი ვერ მალავს შენ გრძნობის გრაფას
რა ემოციაც მუსიკას ახლავს


გულში მაინც მკოცნის?

გულში მაინც მკოცნის?

(gulshi mainc mkocnis?)


ის ძაან ჯიუტია
ხანდახან კი სუსტია
ვთვლი რომ მშვენიერია
ის ხომ სულ სხვა ფერია
უსაზგვროდ წარმტაცია
დავშორდი და მაცია
ის ხომ ძაან ნაზია
ყველაზე ლამაზია
ვხვდები ძაან გამიტაცა
მასზე ფიქრმა ამიტაცა
მე მჭირდება რაგაცა
შენთან ყოფნა დამაცა
ვერ მივხვდი თუ როდის
სიყვარულის მოსვლის
შენთან ყოფნა მყოფნის
გულში მაინც მკოცნის?
ის ხომ სულ სხვა ფერია...


მე წავედი, ახლა იცი ჩემი თვალები

მე წავედი, ახლა იცი ჩემი თვალები

(me wavedi, axla ici chemi tvalebi)


მე წავედი, ახლა იცი ჩემი თვალები
მე წავედი ახლა ხვდები რატომ გავქრები
მე დავხურე მონატრების თეთრი კარები
მოვუყევი ღამის სევდას ჩუმი დარდები

მე შორს ვარ შენკი მაინც არ გენატრები
ვიცი დილით გელანდება ჩემი ლანდები
ვიცი მაინც მოხვალ ჩემთან ვარდებით
მივენდობი გულის რითმებს და კვლავ გავქრები

ალბად თავი მოგაბეზრე ჩემი რითმებით
ალბად დაგღალე მწარე სიტყვებით
ალბად ვერ გაძლებ, ჩუმი სისუსტით
სხვას შეიყვარებ, ისევ ცდუნებით

ოდესმე მაინც მოგენატრება
ჩემი სიტყვები , ჩუმი ჩურჩული
ისევ სხვის თვალებს ჩემს შეადარებ
და წამით ისევ შეგიყვარდები

ალბად შედმეტი ვარ შენი ცხოვრებისთვის
ალბად უჩემობა არ ღირს დარებისთვის
ალბად უცნაური მთვარის წვალებისთვის
ალქაჯს დავედევნე შენი ხატებისთვის

და დასრულდება ბავშვის ზღაპარი
სხვა , უცხო ქალი დახურავს ფანჯრებს
შენ გაიხსენებ ისევ იმ წამებს
ვიღაც კი უცბად დაუშვებს ფარდებს . . . . ურითმოაა.


აღარ მოხვიდე

აღარ მოხვიდე

(agar moxvide)


წლები გავიდა აღარ მაკლიხარ
ფიქრი გაფრინდა გრძნობა წავიდა,
ბევრი ვიტირე ცრემლიც გაიბნა,
იმედიც გაქრა სადღაც გაფრინდა.

ბევრჯერ გინატრე ცრემლით ვმღეროდი,
არ კი ჩნდებოდი მაინც გელოდი,
მოგონებებზე ფიქრით ვთვრებოდი
არ მოდიოდი მაინც გელოდი.

ქუჩათა ნისლში ბევრი გამგვანე...
ის მონატრება ქუჩებს გავანდე,
აღარ მოხვიდე უკვე არ გიცდი
მე უშენობას აგარ განვიცდი.

უკვე სხვა მიყვარს აღარ მოხვიდე
ჩემი ცრემლები ხედაავ მოიმკე...
არ გაიფიქრო ისევ მოვიდე
უკვე სხვა მყვარს შენც არ მოხვიდე...


მე ჩავიკარი გულში ბაჭია

მე ჩავიკარი გულში ბაჭია

(me chavikari gulshi bachia)

მე ჩავიკარი გულში ბაჭია
შენი სახელი ჩუმად წარმოვთქვი
მე არ გითხარი მაშინ "მიყვარხარ"
ახლა კი ფიქრებს სიტყვით გამოვცდი

რატომ გიწერო ნაზი რითმემები
როცა სიჩუმე შენს სახელს ქარგავს
ისევ საღამო, ისევ შეხვერა
მომავალს უბრალოდ არ ჰგავს

ალბად გვიან მივხვდი როგორ მომენატრე
ალბად ჩემი გრძნობა ქარში აირია
შენი მონატრება დღეს ჩემს როიალზე
მხოლოდ სანუგეშოდ , სევდად დამრჩენია

ისევ საღამოა , ისევ პაემანი
შენი ნახვის ტკბილი ფიქრი მომერია
ისევ ეს რითმები , ისევ წერილები
შენი მონატრება წამში გაირინდა....

სიახლის დადება მინდოდა და აქვე შემომეწერაააა


გულს ვკითხე ასაკი, წლები დამიმალა ...

გულს ვკითხე ასაკი, წლები დამიმალა...

(guls vkitxe asaki, wlebi damimala)


გულს ვკითხე ასაკი, წლები დამიმალა...

...მეც, იდიოტივით ავმღერდი,...

...სარკემ ვერცხლისფრად, რომ შემომანათა,...

...მერე მივხვდი, რომ დავბერდი...

...ისე გავლიე მთელი ცხოვრება...

...დროის საზღვარს არ ვავლებდი...

...სიბერის ზღურბლზე, მივმდგარვარ უკვე...

...ახალგაზრდობავ, დამნებდი...

...გულს ვკითხე ასაკი, წლები დამიმალა...
...მეც, იდიოტივით -ავმღერდი...


უკვდავების წყალი მინდა დავლიო

უკვდავების წყალი მინდა დავლიო

(ukvdavebis wyali minda davlio)


უკვდავების წყალი მინდა, დავლიო...
რად არ მასმევთ??? იქნებ როგორ მწყურია...
ჩამომისხით, ეგებ სული მოვითქვა...
მომაწოდეთ, ერთი ლუკმა პურია...

უკვდავების ღვინოც მინდა, დავლიო...
ღვინო, წყალზე უფრო მეტად მწყურია...
მათქმევინეთ თავის შესანდობარი...
პატიოსნად განუტევო სულია...

ვერა ვპოვე, მე ჩემი მწყალობელი...
ვერც უცხო, და ვერცა შინაურია...
ახლა ისღა დამრჩენია, ვილოცო...
ნუ დამისხავთ!!! უკვე, აღარ მწყურია...

მხოლოდ, ორი ყლუპი წყალი ვითხოვე...
და არავინ არ დამიგდო ყურია...