ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


წარმოიდგინეთ სიმარტოვე…

(warmoidginet simartove)

წარმოიდგინეთ სიმარტოვე,
სიცივე,
ღამე,
ნავთქურის ახლოს მთვლემარე კატა
და კალენდარი შარშანდელი
(თუ უფრო ძველი),
ნოტების წიგნით გამართული
მაგიდის ფეხი.
როცა მარხავდნენ ჩემს მეგობარს,
ცალკე, კუთხეში,
მეგობრის დედა ფლეიტაზე უკრავდა ჩუმად…
გარეთ კი წვიმდა…
ღია კარში მოჩანდა ქუჩა…


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


ძნელია

(dznelia)

ძნელია, მაგრამ ადვილად ითქმის,
როდესაც ტკივილს ტკივილით იხსნი,
როცა სიტყვიდან მოწვეთავს სისხლი
მარადისობის ტოლია თითქმის
სიცოცხლე, თუმცა ზომავენ მისხლით...


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


რაღაც რომ ხდება უცნაური

(ragac rom xdeba ucnauri)

რაღაც რომ ხდება უცნაური,
მარტო შენ იცი,
გსურს, სხვებსაც უთხრა, გააფრთხილო,
არ კი გაცლიან...
ბოლავს სამყარო,
გარდაცვლილი ბუნება იწვის...
შემოდგომაა განშორება და
კრემაცია...
როგორც მახლობელ ჭირისუფალს, შავი გაცვია,
გარეთ კი მშვიდად მოღიმარი ზამთარი იცდის..


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


ჩუმი ქალაქი

(chumi qalaqi)

ჩუმი ქალაქი, ბუდესავით, პატარა, ღია,
კაკლის ხეებში ირწევა წყნარი
და სახედრებზე აკიდებულ კოკებით მიაქვთ
«თავგატეხილას» ყინულის წყალი.

შუა ქალაქში, როგორც მწიფე, ჭრელი საზამთრო,
სკდება და წითლად ღუღუნებს ჭორი...
და აივანზე, ცისკარივით მშვიდად და ნაზად,
გადმოფენილა მეეტლეს ცოლი...


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


მოვა გამგები

(mova gamgebi)

მოვა გამგები,
მოვა მხსნელი,
მოვა იმედი,
სიმართლის დანით
დაჩირქებულს გახსნის იარას,
უცებ იფეთქებს
სისხლი კი არა
დიდი სინათლე,
აზრი ბრდღვიალა:
ბედნიერია, გაჩენილმა ადამიანად,
ვინც ბოლო მიჯნა ამ სახელით გადაიარა...


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


ცაზე წითლად ღვიოდა

(caze witlad gvioda)

ღრუბლის ნაზი ფთილა,
თითქოს საიქიოდან
გადმოსული ფრთხილად.
თითქოს რაღაც იცოდა,
რაღაცის თქმა სურდა...
სიჩუმეში ისმოდა
ღმერთის წყნარი სუნთქვა...


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

სადა ხარ ...

(sada xar ...)


სადა ხარ, როცა ასე მჭირდები,
როცა უძილო ღამის კოცონზე
ვიწვი
ფიქრები, ვით ბრმა ჩიტები,
გავარვარებულ სულს მიკორტნიან
როცა გამდნარი ღამის ზვირთები
მახრჩობენ,
როცა ღმერთიც შორია…
მხურვალე თოვლში იწვის ქვეყანა,
ფიქრს რამოდენა ფერფლი ჰქონია!..


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


საღამოვდება

(sagamovdeba)

საღამოვდება...
მიბაკუნობს შარაზე არვე...
გარინდებულა
ყანჩასავით
ჭის
ოწინარი...
ჩანს ჰორიზონტზე
მზის წითელი,
დიდი ყურები...
ფეხს რატომ ითრევს,
რას ელის ჩემგან?
მზე ჩადის მძიმედ,
ჩემი წილი ქვეყანა მიაქვს...


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi


უეცრად

(uecrad)


უეცრად, როგორც ხსნა ან იმედი,
გამომეცხადა სამყარო მთელი,
შორი და უცხო, როგორც ტიბეტი,
შემოზღუდული მელოტი მთებით.

ღმერთის ეზოში ვესვენე თითქოს...
ჩამოდიოდა ღრუბელი ნაცრად...
და მკერდზე მეწყო, ხელების ნაცვლად,
უაზრო ფრენით დაღლილი ფრთები...


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

მე შემრჩა შენი სურათები

(me shemrcha sheni suratebi)


მე შემრჩა შენი სურათები,
როგორც ფოთლები
დასიზმრებული შემოდგომის...

დადგა სიჩუმე...

დამთავრდა ომი...

ცრემლმა წაშალა
ღიმილის გრიმი...

ცა, მინასავით შენაორთქლები,
აჭრელებულა
სიმარტოვის იეროგლიფით...