დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ჭკვის უკეთესი საქონლად არარა საქონელია,
მაგრამ თუ ნდომა გულს აბრმობს, რა ადვილ საშოვნელია.
რაც ხელთ აქვს, მასაც დაჰკარგავს, უმსგავსო საპოვნელია;
საქონელისა შემკრები საქმეთა საცოდნელია.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ნდომა ბნელს ნათლად აჩვენებს, დანაბრმობს ნათლად მხედველსა;
ნდომა მხდალს გახდის მამაცად, შებედავს ძნელს საბედველსა;
ნდომა სხვის სწავლას მიიკრავს ეგრეთ, ვით ცერცვი კედელსა
ნდომა მიიყვანს მიმყოლსა შესარცხვენს, წასარწყმედელსა.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ფილასოფოსი ეპიკურ გვაუწყებს, ამას გვპირდება:
აგებულობით მყოფელი აროდეს გაღარიბდება.
თუ კაცი ნდომას მიჰყვება, მიდღემში არ გამდიდრდება,
როცა პატარას იშოვნის, მერმე დიდს გაეკიდება.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ზოგს კაცსა საკმლად მიუჩანს თვისა სიმყრალის სუნება,
ხაჭას გულ-ტკბილად უყოვებს და ცოლს კი ებუზღუნება.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


უგვანოდ დიდთა მძებნელთა პატარაც დაეკარგება.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


სჯობს ყოლა უწვრთის ძაღლისა უწვრთელის შვილის ყოლასა.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


რაც არა ჰხამდეს ჩიორას, ნუ უყრით ასაკენკლადა.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ნუ გენაღვლების სწავლაზე ყრმის წკეპლის ცემით კივილი,
მალ გამთელდების უწამლოდ მისი წყლულების ტკივილი,
რა მოიზარდოს, მოყვინჩლდეს, მამლურებ შექმნას ყივილი,-
უფრთხილდი, მისგან წყენითა არაზე შექმნა ჩივილი.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


სად მაღალი არსად იყოს, მუნ დაბალი გამაღლდების,
თვალად მასსა ალამაზებს, ვის ლამაზი არ ახლდების.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ფუ შენ, ცრუო საწუთროო, რად არ მძულდი, რად მიყვარდი?!
შენ ყოფილხარ მწარე, შხნაკვი, მე მეგონე ტკბილი ყანდი.
აქ საკვდავად რად მოგვყვანდი, თუ მუნ ცოცხალს წამიყვანდი?
რატომ აგრე უწყალო ხარ, სასიკვდილოდ არ შეგწყალდი?!