ბედნიერება მე შენში დამრჩა

ბედნიერება მე შენში დამრჩა

(bedniereba me shenshi damrcha)


გზა,
სიყვარულის გადასარჩენად,
ბევრი ვეძებე
და მაინც არ ჩანს,
ნუღარ მისურვებ ბედნიერებას,
ბედნიერება მე შენში დამრჩა.

მოწყენილი ხარი
დაფიქრდი რატომ.
იქნებ იმიტომ,
რომ დარჩი მარტო.
კვლავ ცრემლი მოგდის,
ნუთუ მე მნატრობ.
მეც მენატრები,
არ ვიცი, რატომ


ჩემი ტანჯვი ბედნიერი დასასრული

ჩემი ტანჯვის ბედნიერი დასასრული

(chemi tanjviS bednieri dasasruli)


სიყვარულის პოეტებო გამიწვდია თქვენთვის ხელი
იქნებ რამით დამეხმაროთ, ნეკნს უკან მაქვს დიდი ძელი...
ვერა ვწერ მე სიყვარულზე, არ მინახავს, როგორია
არც კი ვიცი მინდორია, იქნებ ცივი გომბორია,
ჩამახედეთ მე მის თასში დამანახეთ მისი არსი
შემაყვარეთ თუნდ გვირილა, თუნდ რიონი თუნდ ყვირილა...
თუნდაც ერთი წამით მაინც მე შევიგრძნო საოცრება
ამიხდება მე სურვილი, ამიხდება მე ოცნება...
მერე მოვკვდე არრა მინდა ქვეყანაზე ასასრული
ეს იქნება ჩემი ტანჯვის ბედნიერი დასასრული.


სანატრელად სიკვდილი

სანატრელად სიკვდილი

(sanatrelad sikvdili)

ყველაფრით დაღლილს სანატრელად სიკვდილი დამრჩა,
რადგან მათხოვრად გადაიქცა ახლა ღირსება,
რადგან არარამ შეიფერა ძვირფასი ფარჩა,
რადგან სიცრუე ერთგულების გახდა თვისება,
რადგან უღირსებს უსამართლოდ დაადგეს დაფნა,
რადგან მრუშობით შელახულა უმანკოება,
რადგან დიდებას სამარცხვინოდ უთხრიან საფლავს,
რადგან ძლიერი დაიმონა კოჭლმა დროებამ.
რადგან უწმინდეს ხელოვნებას ასობენ ლახვარს,
რადგან უვიცი და რეგვენი ბრძენობს ადვილად,
რადგან სიმართლე სისულელედ ითვლება ახლა,
რადგან სიკეთე ბოროტების ტყვედ ჩავარდნილა.
ასე დაღლილი ამ ქვეყნიდან გაქცევას ვარჩევ,
მაგრამ არ მინდა, ჩემი სატრფო ობლად რომ დარჩეს


ვშორდებით

ვშორდებით

(vshordebit)


ვშორდებით, არ არის საჭირო ცრემლები,
ვშორდებით, იყოფა დიდი გზა ბილიკად,
ვშორდებით, ვიცი და რატომ ვერ გელევი,
ვშორდებით, სიშორე ნუ გაგიკვირდება.
ვშორდებით, რატომღაც დღეს ადრე დაბინდდა,
ვშორდებით, ჯერ კიდევ არა ხარ წასული,
ვშორდებით,მე შენი წუხილი არ მინდა,
ვშორდებით, ჯერ კიდევ არ გქვია წარსული.
ვშორდებით, თვალებში ნუ მიცქერ გეყოფა,
ვშორდებით, ნუ იტყვი ეს ვინმეს ბრალია,
ვშორდებით, არ მინდა არავის შენდობა,
ვშორდებით, თუმც შენთან მომინდა ძალიან.
ვშორდებით, ჯერ კიდევ არა ხარ წასული,
ვშორდებით მივდივარ ჩვეული ბავშვობით,
ვშორდებით, ჯერ კიდევ არ გქვია წარსული
............... სადა ხარი!
დავშორდითი!?!?!


გახსოვთ, ვიყავით ერთად დღე-ღამე

გახსოვთ, ვიყავით ერთად დღე-ღამე

(gaxsovt, viyavit ertad dge-game)



გახსოვთ, ვიყავით ერთად დღე-ღამე,
ვარსკვლავებს ფიქრებს ვუზიარებდით,
მთვარეც გვიცქერდა ხან თქვენ და ხან მე,
მზე დაგვნათოდა... ვუნიავებდით...

გახსოვთ, რამდენი ცრემლი გვდენია,
ხან ვერ გვიძლებდა ვეღარც ცხოვრება,
ჩვენს სულებში ხომ დუღდა გენია,
ჩვენი სიბრიყვეც გემახსოვრებათ...

გახსოვთ, მესროლეთ მაშინ ის გუნდა
თუმცა მეტკინა მაინც მომცილდა,
გემახსოვრებათ ჩვენი იუდა,
-ჩვენს იესოს რომ ლოყას კოცნიდა...

-გახსოვთ ყვავილებს როცა ვტკეპნიდითი
-მინდორზე წოლა, თავდავიწყებითი
მე საუკუნო ძმობას შეგპირდით,
მე არასოდეს დამავიწყდებით!


რაც არ ყოფილა, ის არც იქნება

რაც არ ყოფილა, ის არც იქნება

(rac ar yofila, is arc iqneba)


რაც არ ყოფილა, ის არც იქნება,
მაგრამ რაც იყო, იქნება კვლავაც:
გზა გაიხსნება, ან შეიკვრება,
მომსვლელი მოვა, წამსვლელი წავა…

მეც წავალ, ოღონდ ცოტაც მადროვეთ,
ბარემ შევავსო ბოლო ფურცელიც
და ამოვწურო ეს სიმარტოვე,
ეს ფორიაქი ამოუხსნელი.

გაუფასურდა, ჩაბარდა წარსულს,
რითაც დროს ვკლავდი და თავს ვირთობდი.
მე კი სხვაგვარად ცხოვრება არ მსურს -
კარგად იყავით. მადლობთ. მშვიდობით.


რამ გათქმევინა მიყვარხარო თუ არ გიყვარდი

რამ გათქმევინა მიყვარხარო თუ არ გიყვარდი

(ram gatqmevina miyvarxaro tu ar giyvardi)


რამ გათქმევინა მიყვარხარო თუ არ გიყვარდი,
ალერსიანად რად მაპყრობდი მაგ ლამაზ თვალებს.
შენი გულისთვის თავს გავწირავო - რატომ ამბობდი,
ყალბი სიტყვებით თავს ასე ძლიერ რად მაყვარებდი.
მითხარი რატომ გამიცრუე იმედი ტკბილი,
მითხარი რატომ შემაყვარე თავი ძალიან.
რატომ შემპირდი,რომ არასდროს გამცვლიდი სხვაზე
და არასოდეს დამტოვებდი ცხოვრების გზაზე.
შენ ჩემი ცოდვა არ მოგასვენებს ვიცი არასდროს
და რომ იცოდე მეცოდები თავზე ძალიან.
მე დაგივიწყებ და შველას ვთხოვ წმინდა მარიამს,
რადგან ამ ქვეყნად შენისთანები ბევრნი არიან


მაინც

მაინც

(mainc)


არ იწერება, მაგრამ მაინც ვწერ.
არ მეტირება, თუმც მაინც ვტირი.
არ მესიზმრება და მაინც ვხედავ,
არ მეფერება და მაინც მიყვარს

არავის ეტრფის და მაინც ესმის,
რომ სიყვარული უმისოდ კვნესის...
არ ვუყვარდები და მაინც ველი,
ოდესმე ჩემთვის სიყვარულს ეტყვის:

მე უმისობა ტანჯვაში მგესლის,
ჩემი გრძნობები არავის ესმის.
ისევ და ისევ სიზმარში მესმის,
მე შენ მიყვარხარ - ნუთუ არ გესმის?!


გულის გაჩერებამდე

გულის გაჩერებამდე

(gulis gacherebamde)


გულის გაჩერებამდე,
შენთან ყოფნას ვინატრებ,
ქვეყნის აღსასრულამდე,
შენს გულს გავახარებდი,

სითბოს გამოკრთომამდე
ჩუმად შენზე ვიდარდებ
ციდან მზის ამოსვლამდე,
წამებს დავაჩქარებდი.

მხოლოდ შენი ალერსით,
მთელ დროს გავატარებდი.
ტანჯვას დაგავიწყებდი
დარდს არ გაგაკარებდი.

შენი გულის ფეთქვამდე,
ჩემი სული იცოცხლებს,
შენი სახის ცქერამდე,
შემბოჭავენ ფიქრები.

აღსასრულის წამამდე,
შენ გეკუთვნი სიცოცხლე,
თუმცა შენგან წასული,
მაინც შენი ვიქნები.


როგორ მიყვარხარ!

როგორ მიყვარხარ!

(rogor miiyvarxar!)


როგორ მიყვარხარ! გრძნობას ვერ ვმალავ,
მკლავს უნდობლობა შენი ფარული,
რით დაგარწმუნო არ მყოფნის ძალა,
რით დაგიმტკიცო ეს სიყვარული.

ჩემი უბრალო სიტყვის არ გჯერა,
რით გაგიფანტო ეჭვი ტიალი,
მიყვარხარ!თუ გინდ გითხრა ასჯერაც,
მაინც არ გჯერა ჩემი ტრფიალი.