რაღაცა გვემართება ვიღაცა გვიყვარდება

რაღაცა გვემართება ვიღაცა გვიყვარდება

(ragac gvemarteba vigaca gviyvardeba)


რაღაცა გვემართება ვიღაცა გვიყვარდება,
ვიღაცა გვპირდება გულს,
რაღაცა გვემართება ვიღაცა გვენატრება,
ვიღაცას ვაძლევთ ჩვენ სულს,
დღეები იწელება ცხოვრება კი ძნელდება,
ვიღაცა სადღაც კი სდუმს,
რაღაცა გვემართება,ისევ ის გვენატრება,
ისევე სიცოცხლე გვძულს,
მერე კი ვიღიმივართ,თითქოსდა ვიცინივართ,
ალბათ სიყვარულს ვთხოვთ,
ქუჩაში გავდივართ,ვითომდა არაფერი,
არადა სული კი დუღს..


ქუჩა შეიმოსა ყვითლად და ტირის

ქუჩა შეიმოსა ყვითლად და ტირის

(qucha sheimosa yvitlad da tiris)


ქუჩა შეიმოსა ყვითლად და ტირის,
ვეღარ სძლებს მარტო, ვერ მალავს ტკივილს...
იმ გულის ტკივილს რომელიც არ სდუმს,
რომელიც ელის კითხვებზე პასუხს...
მეც ამ იმედით შევყურებ ქუჩას
და ველი ჩემი ცხოვრების სტუმარს...
რომელიც ცხოვრობს სადღაცას სჰორს,
სადაც ლამაზია და მუდამ თოვს....

მეც გავჩუმდები, როცა დრო მოვა,
როცა დრო მოვა აღარ ვიქნები,
გაიფანტება ვინ იცის საით,
ჩემი ღელვა და ჩემი ფიქრები.
მომიგონებენ აქაურები,
ჩემს შესანდობარს როცა იტყვიან
და ისე როგორც კაცთა წესია,
ცვრიან ბალახზე გადაივლიან.


მე ძლიერ მიყვარს შენში თვალები

მე ძლიერ მიყვარს შენში თვალები

(me dzlier miyvars shenshi tvalebi)


მე ძლიერ მიყვარს შენში თვალები,
ღრმა ოკიანე ცისფერ ტალღებად,
შენი ტუჩები ვარდის კოკორი
შენი სუნთქვაა ქარი ობოლი.

მე შენ მიყვარხარ ვითა ჰყვარობდნენ
მერის ტაბიძე, თამარს კი შოთა,
შენი ზმანება მგვრის მდუმარებას.,
და მე ჩემს დარდებს გავუმხელ ღამეს
ბნელს საუკუნოდ, დამუწულ ლანდებს,
დამარტყით შანთი, 300ჯერი! მეტჯერ!
ეგ არ მეყოფა დასავიწყებლად შენი თვალების ნაზი ამების
.მიყვარხარ! გესმის გეძებ და გეძებ..

უმიზნოდ ვცხოვრობ,თუმც მიზნით ვკვდები,
შენ ბადებ მიზნებს უმც მკვლელიც შენ ხარ
მშვიდობით სატრფობ შეგხვდები ..იმ ქვეყნად.
მიყვარხარ, ძლიერ გულით გატარებ
და სამარემდე თან ჩაგატარებ


როდის დავდინჯდებიი

როდის დავდინჯდებიი

(rodis davdinjdebi)


როდის დავდინჯდებიი
ალბათ არასოდეს....
ანდა შეიძლება მაშინ,
როცა ცის სილურჯე აღარ გამაოცებს,
გული არ გამიწევს ქარში.
- როდის დავბერდებიი
როცა დროს გაჰყვება
ყოვლისწამლეკავი ეჭვი,
როცა გზად მიმავალს
თვალს არ გამაყოლებს
ვინმე ორბისთვალა ბიჭი,
როცა არაფერი აღარ გამაოცებს,
- როცა დავბერდები,მაშინი
დიდი არაფერი....
მიწას დავტოვებ და
ჩუმად ავფრინდები ცაში





ვიყო უსასრულოდ შენი

ვიყო უსასრულოდ შენი

(viyo usasrulod sheni)


ვიყო უსასრულოდ შენი
მინდა ფიქრები დაგირბიო,
ისე შემოვიჭრა შენში,
და მყუდროება დაგირღვიო,
გულის ხმამაღალი ფეთქვით,
სულის სიმშვიდე დაგიკარგო,
არ მოგასვენო წამით,
დღე ოცნებებში ჩაგექარგო,
ლამაზ სიზმრებში ღამით.
მინდა, საფიცრად გადაგექცე,
შენი მონატრება ვიყო,
ვიყო გაგიჟება შენი,
შენი მწუხარებაც ვიყო,
შენი გაზაფხული ვიყო
ატმის ყვავილების ფერი,
შენი სიყვარული ვიყო,
ვიყო უსასრულოდ შენი…


როგორ დაგივიწყო

როგორ დაგივიწყო

(rogor dagiviwyo)


როგორ დაგივიწყო, როგორ არ მახსოვდე,
როცა სიყვარული შენით შემიგნიაი!
ისევ შენზე ვფიქრობ, ვდრადობ, რა ვქნა,
უშენობა, რომ არ შემიძლიაი!
დილით ნისლივით უხმოდ გამეპარე,
შორით დამიძახე, ნუ დამელოდები.
ვიცი, წახვედი და აღარ დაბრუნდები,
მაინც გზას გავქცერი, მაინც გელოდები.
გული ვერ გელევა, გული ვერ გშორდება.
ცხადში გხედავ და ძილში მელანდები.
ვიცი, არ გახდები ჩემი არასოდეს,
მაინც მიყვარხარ და მაინც მენატრები


მე კოცნის ზღვაში დავიბადე

მე კოცნის ზღვაში დავიბადე

(me kocnis zgvashi davibade)


მე კოცნის ზღვაში დავიბადე, ნეტავ რად მგონია ?
და კოცნის ზღვაში დავიხრჩობი, ასე მგონია
გამიგონია კოცნა ლოთებს მოუგონიათ
წარმოიდგინეთ, რა სათუთი გრძნობა ჰქონიათ


უშენოდ მიდიან

უშენოდ მიდიან

(ushenod midian)


უშენოდ მიდიან ეს ჩუმი დღეები,
მივყვები დინებას და არვიცი, როდემდე ...
დამღალა ყველამ და უაზრო ფიქრებმაც
დღეს ბოლო მოუღეს ადრინდელ ოცნებებს...
მე ჩუმი დარდებით მივყვები ბილიკებს,
სევდა და ტკივილი დამყვება კვალდაკვალ..
არ მინდა, დამთავრდა, მე აღარ ვიტირებ,
იდარდოს დღეს იმან, ვინც მართლა დამკარგა...

გავყვირი სევდით და უშენო ტკივილით,
მაგრამ დღეს ჩემი ვერავინ გაიგო,
შენ ისევ შემხვდები ჩვეული ღიმილით
და ვერც კი მიმხვდარხარ -
ჩვენი გზა გაიყო...

ვეძახი მშველელს და არავინ გამოჩნდა,
აი, შენც მიდიხარ არც ცდილობ მიშველო...
არ მინდა წასვლა და სხვა გზებიც არ მოჩანს,
მე წავალ,

არ მინდა ტკივილი გიჩვენო......


ეს ფიქრი წავა ოცნების იქეთ

ეს ფიქრი წავა ოცნების იქეთ

(es fiqri wava ocnebis iqet)


ეს ფიქრი წავა ოცნების იქეთ
და შენ გაჩნდები, როგორც მისანი.
მე დღესაც ვნანობ, რომ ვერ გამიგე,
რომ შენ ამდენ ხანს ვერ გამიცანი!


თუმცა სიცოცხლე მაინც კარგია,
ღამის გრიგალი თავზე მევლება.
სიკვდილის გარდა, კიდევ რა ჰქვია
ჩემს ასეთ გლოვას და აღელვებასი!

ვფიქრობ, ხვალისთვის ძალას დავიკრეფ,
ვფიქრობ, მძიმეა ჩემი მიზანი.
ვნანობ, ამდენ ხანს რომ ვერ გამიგე,
რომ შენ ამდენ ხანს ვერ გამიცანი


ამ ნახატს ვარქმევ სათაურად

ამ ნახატს ვარქმევ სათაურად

(am naxats varqmev sataurad)


მე ახლა ნახატს სასოებით, კრძალვით გიხატავ...
ამ ნახატს ვარქმევ სათაურად
"მე შენ მიყვარხარ"...
ცისფერი ფერით ვაფერადებ ნახატზე მეჩეთს,
და ტუშით ვაწერ ცისფერ ფერზე
"მაგიჟებ მე შენ " . . .
გულს ვხატავ სისხლით და თუ რატომ,
ამას მიხვდები . . .
ვწერ შავი ტუშით წითელ გულზე
"მე შენ მჭირდები ". . .
ვდგევარ ნახატთან და ფიფქები თავზე მათოვენ ,
თვალებში თხოვნა მიწერია
ნუღარ დამტოვებ ! . . .
მე ახლა ნახატს სასოებით,
კრძალვით გიხატავ.
ამ ნახატს ვარქმევ სათაურად
"მე შენ მიყვარხარ