სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


ვინცა მუშაკი სთესვიდეს თესლად ნათალსა ხისასა.
შაქრის ლერწამი ვით მომკოს ნახნავსა ზედა ქვისასა?


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


რას მეხუმრების, მკურნალო, რა ლაღობისა დრონია!
სული ყიათა მომსვლია , სიკვდილი საადრონია!


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


ღამე გაგრძელდა, ემსგავსა ოხჭანსა საუკუნესა.
წყვდიადსა მოუკლებელსა, მას სულთა დამაყმუნესა.


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


ძაღლი მორჩილობს პატრონსა ერთგულებაში წესითა,
მოამშიერის - კარს უცავს ვაებითა და კვნესითა.


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


ცამდე საყდარი დაედგა, მზის უნათლესი სახელი,
ჟამნი და დრონი მონებდეს; ქვეყნისა ბრძენი და ხელი.


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


კარგს ქალს ვინ ღირსა, მოარჩენს ჭირსა,
ზრუნვას; მოალხენს, ვინ უჭვრეტს პირსა.
ნუმცა შეხვდებით ანჩხლსა და ძვირსა:
ჰქვიან მას უგლიმი, გლისპი, სარცხვინელია.


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


ცუდია იგი მამაცი, დიაცმან მოაღოროსა,
მისი სიტყვისა მიმყოლმან სჯობს თავი გაიღოროსა.


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


ენის ისარი - მკვლელი ის არი!


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


წვერის დაგლეჯა სჯობია ცოლისა ხელთა ყოფასა.


სულხან-საბა ორბელიანი

სულხან-საბა ორბელიანი-Sulxan-Saba Orbeliani

სიბრძნის საგანძური (sibrdznis sagandzuri)


ძველს მოყვარესა ნუ სძულობ, ნუ აგდებ ძველსა შარასა.