მე ჩემს გრძნობებთან სულ მარტო დავრჩი

მე ჩემს გრძნობებთან სულ მარტო დავრჩი

(me chems grdznobebtan sul marto davrchi)


მე ჩემს გრძნობებთან სულ მარტო დავრჩი.
ცხელ გულზე მთაწმინდის ნიავი მირტყავს.
ჭრელ შემოდგომას გაყვა სიტყვები,
შენთვის აქამდე თუ რამე მითქვამს.

ვფიქრობ და ფიქრით ვიშორებ ფიქრებს,
ჩუმად ვიხსენებ შენს ნათქვამ სიტყვებს.
გტოვებ და უსიტყვოდ მივდივარ შენგან.
სხვას ვეღარაფერს გაიგებ ჩემგან.

ასე გაივლის წლები უშენოდ.
ასე ვიქნებით ერთად და კენთად.
ასე შევწირავ შენს თავს სიყვარულს,
ერთ დროს ნაპოვნ და ნანატრ სიხარულს.

ასე წავალ და დაგტოვებ მარტო,
ოღონდ ნუ მკითხავ, ნუ მკითხავ რატო!
ჩავიკეტები ჩემთვის ფიქრებში,
გადავეშვები ბოღმის ზვირთებში.

შიში არ გქონდეს, შორს არსად წავალ!
წასვლით, ხომ მხოლოდ, მხოლოდ შენ წახვალ?!
სადმე უეცრად სუსხი, რომ იგრძნო,
შენი ერთგული მოყმე რომ იხმო.


ჩემი სიყვარული

ჩემი სიყვარული

(chemi siyvaruli)


ჩემი სიყვარული მდინარე არ, არის
რომ გადაცურო, გახვიდე გაღმა,
ჩემი სიყვარული ზღაპარი არ არის
რომ დაასრულო ლამაზად ახლა.
ჩემი სიყვარული ჭრილობა არ არის
ნემსით და ძაფით არ გაიკერება,
კანონი არ არის ჩემი სიყვარული
ბრძანებით არ დაიწერება.
არც ვერცხლის მონეტა არ არის
გროშებად არ დახურდავდება.
არც საიდემლოა, არც დანაშაული
არც მიმქრალ ვნებათა მხილება,
ორკესტრი არა რის ჩემი სიყვარული
დირიჟორს არ ემორჩილება.
ქრება და ინთება ვით სიყრმის ღადარი
ბჟუტავს და იწვის უდაროდ.
არავის ემალება, არც არავინ ზღუდავს,
მხოლოდ ყოველთვის შენსკენ უვლია.
ჩემი სიყვარული არავის არ უნდა
რადგან ის შენი სიყვარულია.


თუკი მიგატოვა სიყვარულმა

თუკი მიგატოვა სიყვარულმა

(tuki migatova siyvarulma)

თუკი მიგატოვა სიყვარულმა
თუკი მოგონება აღარ დაგრჩა
გულში კაეშანი ელვარების
მაშინ აღარაფრად აღარ ვარგა.
თუკი ოცნებები დაილეცა
ანდა გული აღარ გემონება
მაშინ მომავალში იქნებ კიდევ
სხვისი მაინც შესძლო შეყვარება
გულს ნუ გაუწყრები იმისათვის
სხვისთვის ცრემლი თუ არ გემეტება
იქნებ სიყვარული ასეთია
მხოლოდ ერტხელ მოვა გეფერება.
ჩვენმა წინაპრებმაც ასე გვითხრა
ერთხელ მოდის მხოლოდ წმინდა გრძნობა,
ერთხელ ვიბადებით ამ ქვეყნად და
ერთხელ არ გვღალატობს წინათგრძნობა.
მაშინ სჯობდეს იქნებ დავუჯეროთ
საკუთარი გულის აღელვებას
და თუ სიყვარული ასეთია
სიცოცხლეში ერთხელ ამღერდება...


მე შენ მიყვარდი ციურის გრძნობით

მე შენ მიყვარდი ციურის გრძნობით

(me shen miyvardi ciuri grdznobit)


მე შენ მიყვარდი ციურის გრძნობით,
ვით პოეზია, როგორც ღვთაება
და შენს თვალებში მეხატებოდა
სასუფეველი და უკვდავება!
ჭირში თუ ლხინში, ფხიზლად თუ ძილში
მცველ-ანგელოზად მელანდებოდი,
და, ვით ხატის წინ წმინდა სანთელი,
უბიწო მსხვერპლად შენ-წინ ვდნებოდი.
უხმო-უსიტყვო გრძნობათა ლოცვა,
საანგელოზოდ რომ ენთებოდა,
ციურ მანანად, ნუგეშის ცრემლად,
უჩინრად გულსვე ეწვეთებოდა.
მაგრამ ჯოჯოხეთს და ბოროტ სულებს
არ ასვენებდა ციური ძალა
და უკვდავების წმინდა წყაროში
ჩააწვეთწვეთეს შხამი... სამსალა!
შენც შეგარყიეს... უსამართლობამ
უღმრთოდ გააქრო ტრფობის ლამპარი
და მაშინ ბნელში დავრჩი მე ობლად,
უსულ-უგულო და ცოცხალ-მკვდარი.
მაგრამ მიყვარხარ! მაინც მიყვარხარ,
ვით პოეზია, როგორც ღვთაება,
თუმც მაგ თვალებში აწ სხვისთვის ბრწყინავს
სასუფეველი და უკვდავება.


საღამო იყო ღამდებოდა

საღამო იყო ღამდებოდა

(sagamo iyo gamdeboda)


საღამო იყო ღამდებოდა და ციოდა,
იდგა გოგონა ჭადრის ხესთან ჩუმათ ტიროდა,
არავინ იცოდა რას ფიქრობდა ან რას ტიროდა....
განა იმისთვის რომ მას სციოდა???
არა უბრალოდ ღალატისთვის გული სტკიოდა...

ეკლესიაში სანთელი დნებოდა,
ბიჭი მუხლმოდრეკილი ღმერთს ევედრებოდა...
წმინდაო მარიამ გთხოვ ჩემს სიყვარულს აცადე,
ადროვე....
სანთელი დნებოდა გოგო კი კვდებოდა...
ბიჭი ამაოდ ღმერთს ევედრებოდა..........


მე სიყვარული ლამაზი მქონდა

მე სიყვარული ლამაზი მქონდა

(me siyvaruli lamazi mqonda)

მე სიყვარული ლამაზი მქონდა,
მინდორში სიზმრად წასულ ბალღივით,
სულში ფხიზელი და მთვრალი ოდნავ,
და ნიავსავით ოდნავ დაღლილი.
მე სიყვარული შემკრთალიც მქონდა,
ტაძარში ახლად შესულ ბალღივით.
ლოცვის ბურანში დაზრილი ოდნავ
და მლოცველივით ოდნავ დაღლილი.
მე სიყვარული დამფრთხალიც მქონდა,
მთვარით დამთვრალი კოლხის ცხენივით.
მტარვალი ეჭვით შეჭმული ოდნავ,
ოდნავ შემცბარი და შერცხვენილი.
მე სიყვარული მოშიშიც მქონდა,
ღვთისკარზე ახლად შემდგარ ბერივით,
უნანიებელ ცრემლად და ცოდვად,
წასული დროში და განფენილი.
მაინც... ღმერთივით საეჭვო ოდნავ
და მოწყენილი ქრისტეს თვალებით,
მის ზეიმს სულში სულ მიმოჰქონდა,
სინაზე თოვლი და მწვერვალები...
ახლა ყვავილი მოუსხამს ქონდარს,
ავი სურნელიც ბრუნავს კამისა,
მე სიყვარული ლამაზი მქონდა
და ყველაფერი მქონდა ლამაზი!


როგორ მიყვარდი

როგორ მიყვარდი

(rogor miyvardi)


როგორ მიყვარდი...
უსიტყვოდ მტოვებ,
...უსიტყვოდ მტოვებ ბედის ამარა
მე უშენობა რომ არ შემეძლო,
შენ სწორედ ამან გაგათამამა,
რაღა ვქნა თუკი ისევ მაჩნიხარ
ისევ თუ მინდა შენი დანახვა,
შენი სიტყვები..ო,რა კარგი ხარ..
ახლა სადა ხარ,
ახლა სადა ხარ?
..კარავი,კოცნა,ალერსი,სითბო
ტიტების სითბო,შენი თითების
ო,ის აპრილი..იმ აპრილს თითქოს
კიდევ გპირდები...
კიდევ გპირდები....
....რისთის ვიხსენებ იმავე გრძნობას,
რომ შემაყარა შენმა დალალმა
და სიყვარულმა კია არა მხოლოდ,
შენ გაზაფხულმაც გაგათამამა!


როცა სიცოცხლე მიხაროდა

როცა სიცოცხლე მიხაროდა

(roca sicocxle mixaroda)


როცა სიცოცხლე მიხაროდა
გული სითბოსაგან დამიცალე,
როცა სიგიჟემდე შემიყვარდი
შენთან სიახლოვე ამიკრძალე,
ოცნება წმინდა რაც კი გამაჩნდა
ყველა ამირიე, დამიშალე.
შენი გაღიმება შემიყვარდა
მერე შეხვედრაც კი ამიკრძალე.
მარტო სიყვარულის ცოდვა მაწევს,
მაინც არაფრით არ შემიბრალე.
შენი სიყვარული მიხაროდა
ღიმილი კი ცრემლად შემიცვალე.
შენი დავიწყება მაიძულე,
მაგრამ მერე ისიც ამიკრძალე


შემიყვარო მინდა

შემიყვარო მინდა

(shemiyvaro minda)


შემიყვარო მინდა
ეს სიტყვებია წმინდა.
მინდა დაგიძახო ლინდა
შენ კი ასე არ გინდა.

მინდა გაჩუქო ვარდი,
რომ გაგიქარვო დარდი
მინდა გაჩუქო ის დღე,
როცა მე რამე გკითხე.

მინდა, დავწერო ის
რაც ჩემს საყვარელს სჭირს.
მინდა ავღწერო ის
რაც თვით სიყავრულს ქმნის..


განახლდა გული

განახლდა გული

(ganaxlda guli)


განახლდა გული... დღეს ის აღარ ვარ,
რაც უწინ ვიყავ - ფერი ვიცვალე,
გზა დამიცალე შავო ბურუსო,
წყეულო ღამე გზა დამიცალე!
ნუთი არ მეყო, რაც დასაბამის,
გაუნელებელ ცეცხლში ვეწამე,
წინ ნუ მიხვდები შავო ბურუსო,
წყეულო ღამევ წინ ნუ მიხვდები!
ვემშვიდობები ჩემ სიყმაწვილეს,
გამოთხოვების ცრემლებს ვაპკურებ,
ჩამომეცალე შავო ბურუსო,
წყეულო ღამევ ჩამომეცალე!
წამების ცეცხლში განახლდა გული,
ფერი ვიცვალე, ფერი ვიცვალე!
გზა დამიცალე შავო ბურუსო,
წყეულო ღამე გზა დამიცალე!