იცი რა მინდა ყველაზე მეტად

იცი რა მინდა ყველაზე მეტად

(ici ra minda yvelaze metad)


იცი რა მინდა ყველაზე მეტად?....
რომ შევხდებოდეთ ჩვენ კვლავ ერთმანეთს...
შემოგხედავდე და რომ გეტყოდე
მენატრებოდი გაგიჟებამდე.....
იცი რა მინდა ყველაზე მეტად?...
ანერვიულდე და აკანკალდე...
გული აჩქროლდეს, გაწითლდებოდე...
თუმც ვერ ამბობდე რომ მოგენატრე....
იცი რა მინდა ყველაზე მეტად?...
დამიბრუნდე და არსად წახვიდე.
გულში ჩამიკრა და ჩამჩურჩულო:
გთხოვ მაპატიე, გთხოვ შემიყვარე...


ჩემი სიყვარულის ღმერთი

ჩემი სიყვარულის ღმერთი

(chemi siyvarulis gmerti)


ჩემი სიყვარულის ღმერთი, სხვისი სალოცავი გახდა,
ასეთი დარდი და სევდა როგორ ავიტანო ახლა,
ჩემს ღმერთს დღეს სხვა უნთებს სანთლებს
თუმც ჩემებრ მას როგორ სწამხარ.
ჩემი სიყვარულის გლოვა, სხვისი სიხარული გახდა,
გრძნობა ჩემეული წრფელი ვერა და ვერაფრით ახდა,
ჩემი სიყვარულის ღმერთი სხვისი სალოცავი გახდა


დაიძინე გიდარაჯებ მთელი ღამე

დაიძინე გიდარაჯებ მთელი ღამე

(daidzine gidarajeb mteli game)


დაიძინე გიდარაჯებ მთელი ღამე,
მე ხომ უკვე უშენობით დავიღალე...
ჩაგეძინა! ერთი კოცნა მოვიპარე.
აი ასე ვიქურდებ მე მთელი ღამე.
მე ავტირდი,სიყვარულმა ამატირა,
შემზე ფიქრმა თვალზე ცრემლი დამადინა.
მენატრები უშენობამ გაგაგიჟა,
რა შორს ხარ სიხარულო- შენთან მინდააა.


ცხოვრებაში ბოლო როლი თამაშდებოდა....

ცხოვრებაში ბოლო როლი თამაშდებოდა....

(cxovrebashi bolo roli tamashdeboda)

დეკორაცია იცვლებოდა
შუქი ქრებოდა.....
დადგმული დრამის
დრამატული წუთი დგებოდა...
მთავარი გმირი სიყვარულის
გამო კვდებოდა........
დარბაზში ტაში გრიალებდა აღარ წყდებოდა......
და ყველა გმირის გამოდგომას ელოდებოდა,
მაყურებელი ფეხზე იდგა და ვერ ხვდებოდა რომ......
ცხოვრებაში ბოლო როლი თამაშდებოდა....
და რომ სცენაზე მსახიობი..
მართლა კვდებოდა


იაპონური ძაღლის ძეგლი

იაპონური ძაღლის ძეგლი

iaponuri dzaglis dzegli


იაპონურ ძაღლს აკიტას, რომლის სახელიც იყო "ხაჩიკო" იაპონელებმა ძეგლი დაუდგეს, როგორც ერთგულების სიმბოლოს.

ყოველ დღე დილას ის მიაცილებდა თავის პატრონს, ტოკიოს უნივერსიტეტის პროფესორს სადგურამდე და საღამოს ხვდებოდა. 1925 წლის მაისში პროფესორი გარდაიცვალა უნივერსიტეტში და "ხაჩიკო"- მ ის ღამე სადგურზე გაატარა. 9 წლის განმავლობაში ყოველ საღამოს ძაღლი მოდიოდა სადგურზე და პროფესორს ელოდებოდა. ეს ისტორია მთელმა იაპონიამ გაიგო, ხოლო ძეგლის ასაგებად შემოწირულობები მსოფლიოს მრავალი ქვეყნიდან მოდიოდა.


ღვთის მშობელს შევთხოვ

ღვთის მშობელს შევთხოვ

gvtis mshobels shevtxov

ღვთის მშობელს შევთხოვ, შეისმინოს ჩემი ვედრება,
ტაძრის უკვდავი სილამაზეც ვერ შეგედრება.
შენ, საოცნებო, ისეთი ხარ, თქმასაც ვერ ვბედავ...
შენი არსებით დედამიწა მშვენიერდება.
თვალს რომ გაახელ, ფიროსმანის ქმნილებას გევხარ,
დაღამდება და ზღვის ტალღებში ჩამსვლელი მზე ხარ.
ყველა არსება და რაობა განსაჯოს ღმერთმა,
ვინც ვერ აღგიქვავს სწორედ ისეთს, როგორიც შენ ხარ


მე შენ მიყვარხარ!!! (ჩანახატი)

მე შენ მიყვარხარ!!! (ჩანახატი) - me shen miyvarxar

მე შენ მიყვარხარ. მიყვარხარ უფრო მეტად ვიდრე სიტყვებით შეიძლება ამის გადმოცემა. მიყვარს ყოველი წვრილმანი, რაც ოდნავ მაინც არის შენთან დაკავშირებული, - შენი სანდომიანი ღიმილი, შენი სასიამოვნო ხმის გაგონება, შენი თვალების საოცარი სილამაზე. მე მიყვარს შენი ნაზად შეხება და სითბო, რომელიც შენგან გადმოდის ჩემზე, მე ხომ ყოველთვის ვგრძნობ ამას...

...

მე მიყვარს შენზე ოცნება, ფიქრი. მიყვარს ყოველი წამი, როდესაც მე შენს გვერდით ვიმყოფები, - ეს ხომ ჩემი ცხოვრების უბედნიერესი წუთებია. და კიდევ, საოცარი რამ ხდება ყოველთვის, როდესაც კი თვალებში გიყურებ: მე მუდამ ვიძირები საოცარი სიყვარულის უკიდეგანო მორევში...


მაკოცე!

მაკოცე! - makoce!

მაკოცე!... დაირღვევა მისჯილი დუმილი
მაკოცე, მომიკალი დიდი ხნის წყურვილი
მაკოცე დავივიწყებ დაკარგულ საათებს
არ მინდა ეს გრძნობა ოდესმე დამთავრდეს
მაკოცე...შენს თვალებში ნაღველი ჩამდგარა
გაკოცებ! მეც მოგირჩენ ტკივილებს პატარავ
ღამდება, მთვარის შუქი ცის ჩრდილებს აცოცხლებს
ვიძინებ, გევედრები ძილის წინ მაკოცე
ხომ იცი შენი კოცნა მკვდარსაც კი მაცოცხლებს...


ტუჩაშვილი-ბაბაშვილი-ბაბეური - Tuchashvili-Babashvili-Babeuri

ტუჩიშვილები, სოფელ ქურთას 1781 წლის აღწერაში ტუჩიაშვილებად არიან ჩაწერილები.

ტუჩაშვილების ადრინდელი გვარი ბაბეური ყოფილა, შემდგომში კი ბაბიაური გამხდარა. ხურთისში მცხოვრები ტუჩაშვილების ადრინდელი გვარი ბაბაშვილები ყოფილა.

1773 წლის აღწერაში, ხურთისში, სამი კომლი ბაბიაურია მოხსენიებული. ბაბიაურები, იგივე ბაბაშვილები, ტუჩაშვილის გვარზე მეჩვიდმეტე საუკუნეში გადასულან.

1781 წლის აღწერაში ის ადამიანები, რომლებიც 1774 წელს ბაბიაურის გვარს ატარებდნენ, ტუჩაშვილებად არიან ჩაწერილები.

ბაბაშვილები დღესაც ცხოვრობენ ხევში, კერძოდ, სიონში. ამ გვარის წარმომადგენლები, როგორც სიონში, ისე ხურთისში, თრუსოდან იყვნენ გადასულები.

ტუჩაშვილები და ბაბაშვილები ნათესაურ კავშირს ინარჩუნებენ და ერთმანეთზე არ ქორწინდებიან.

საქართველოში 209 ტუჩაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 73, მცხეთაში – 23, კასპში – 11. არიან სხვაგანაც.

122 ბაბაშვილი: თბილისში – 39, მცხეთაში – 37, ყვარელში – 23. არიან სხვაგანაც.




აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით


ჩარგეიშვილი - Chargeishvili

გვარის ფუძედ გამოყენებულია მამაკაცის საკუთარი სახელი ჩარგა.

ამავე ძირისაა გვარი ჩარგვაძე, ჩარგაიშვილი.

გვაქვს საკუთარ სახელად ქცეული ეთნონიმი ჩარგაზა, რაც ჩერქეზს ნიშნავს.

საქართველოში 747 ჩარგეიშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 255, ქუთაისში – 49, ბათუმში – 39. არიან სხვაგანაც,



აკადემიკოს იაკობ ახუაშვილის მიერ მოწოდებული მასალების მიხედვით