გაუმარჯოს ...

ეს გაუმარჯოს კლდეში გამოკვეთილ ხავსიან კედელს, ამ კედელზე დანთებულ წყვილ სანთელს, იმ სანთელზე დაღვრილ ცრემლებს და იმ ცრემლებში ჩაქსოვილ ნაღველს!!


მოგონებები ამტკივდნენ ახლა

მოგონებები ამტკივდნენ ახლა,
მოგონებები მამტვრევენ ტანში.

გარეთ თოვს, ისევ ისე თოვს ახლა

ისე თოვს როგორც მოთოვა მაშინ.

ეს თოვლი, იმ თოვლს არაფრით არ გავს.

არც ეს დღე არ გავს იმ დღეებს წარსულს.

ის თოვლი უკვე წლებია დადნა

და ის დღეებიც ჩაბარდა წარსულს.

მე კი ვგრძნობ ისევ იგივე დავრჩი.

მოგონებებიც იმგვარად მტკივა.

ახლაც სითბოში სრულიად მარტოს

ისევ იმ ზამთრის სუსხითა მცივა.

ისე თოვს როგორც მოთოვა მაშინ

გულს მონატრება თოვლივით ადნობს.

მოგონებები ამტკივდნენ ტანში,

მოგონებებით ვიცოცხლებ მარტო.


გულს უშენობით დაღლილს დაქანცულს

გულს უშენობით დაღლილს დაქანცულს,
გულის კარებთან დაუკვნესია,

დიდხანს ვერ გნახავ და ვიტანჯები,

ხშირად რომ გნახო უარესია,

გაბრაზებულა ჯიუტი გული,

სულში ტკივილი ჩაუთესია,

ნუღარ მაწამებ ბრალდებულივით

უცებ მომკალი უკეთესია,

ისე საშინლად მომენატრე რომ

ფიქრები მტრედად შემომესია,

უბრალოდ მე ვწერ რასაც განვიცდი,

და ნუ იფიქრებ რომ ეს ლექსია,

არ შემიძლია მე ლექსი ვწერო,

აღიარება ჩემი წესია,

როცა უშენოდ მიწევს ცხოვრება,

არ ვარსებობდე უკეთესია


რაში გჭირდები მე

რაში გჭირდები მე, ტრფობის ხამი.
შენ მიღალატებ - მეც გაგიწყრები.
დაგავიწყდება ის ტკბობის ჟამი
და მეც სულ ისე დაგავიწყდები.

დავლევ, დავთვრები ბრაზმორეული.
წარსული ახლა ჩემი მტერია.
საიდანღაც კი ხმა შორეული
წამიჩურჩულებს: - არაფერია!

რაში გჭირდება ღატაკი, ლოთი.
შენი ცხოვრება ახლად იწყება.
და ერთი გიჟი, სულელი, შფოთი...
ისე, უბრალოდ დაგავიწყდება.

შენი დრო მორჩა, როგორც უყურებ,
მეტყვი, --ახლა კი ჩემი ჯერია.
გამიკვირდება, ჩავიბუტბუტებ:
განა ეს მართლა არაფერია?!

დეკემბერია, გული თოვლს ითხოვს...
შენ გათხოვდები - მეც გაგიწყრები.
დაგავიწყდება იანვრის სითბოც
და მეც სულ ისე დაგავიწყდები..


მე იმ სანთელის ერთი წვეთი ვარ

მე იმ სანთელის ერთი წვეთი ვარ შანდალს ლამაზად რომ ჩაუყვება მე იმ ჩანჩქერის ერთი წვეთი ვარ ქვაზე ლამაზად რომ გაიშლება მე იმ წვიმის ერთი წვეთი ვარ გზააბნეული ძირს რომ ეცემა და როგორც წვიმა ხანდახან მოდის ასე ხანდახან თუ შემოგივლი სულ დაგიკოცნი ვარდისფერ ტუჩებს მაგ ცისპერ თვალებს სულ დაგიკოცნი წამს არ დავკარგავ ,წამის მეასედს რომ წამში ათასჯერ გითხრა ჩემო პატარავ , ჩემო სიცოცხლევ მე შენ მიყვარხარ მე შენ მაცოცხლებ


მკითხეთ და გეტყვით

მკითხეთ და გეტყვით
რად ვიკმარე ოცნება საგზლად;
მკითხეთ და გეტყვით-
რად კისკასებს სული კვლავ ანცად;
მკითხეთ და გეტყვით-
რატომ მიყვარს იის სურნელი;
მკითხეთ და გეტყვით-
რად დაცურავს ცაზე ღრუბელი
მკითხეთ და გეტყვით-
ყოველივე, რაც რომ დრომ შთანთქა,
ჩემს გულში მაინც რად სულდგმულობს
სიცოცხლის საგზლად;
მკითხეთ და გეტყვით-
მკითხეთ და გეტყვით-..


ჩვენი გულები გრძნობით ფეთქავენ

ჩვენი გულები გრძნობით ფეთქავენ და სიყვარულის ამბებს ყვებიან მარტო დარჩენის ნუ გეშინია დაგიბრუნდები ჩემო ფერია აბა უშენოდ როგორ ვიცოცხლებ? მე სიცოცხლეზე მეტად მჭირდები
მუხლმოდრეკილი მხოლოდ ერთსა გთხოვ როცა მე წავალ ნუ ატირდები შენი ცრემლები დარდად გამყვება მწარე წარსულად გამყვება გულში მე ხომ ისედაც დატანჯული ვარ რომ დარდი ვნახო შენს სიყვარულში ჩვენ მომავალი კვლავ შეგვახვედრებს ჩვენ ხომ ერთმანეთს ასე ვჭირდებით განშორება ხომ შეხვედრას უხმობს და შეხვედრამდე ნუ ატირდები!"


ლამაზ თვალებში ნაპოვნი სითბო


ლამაზ თვალებში ნაპოვნი სითბო

(lamaz tvalebshi naopvni sitbo)


ლამაზ თვალებში ნაპოვნი სითბო, გაყინულ გულს, რომ ღიმილით გითბობს. თუ შენ თვალებში ვიპოვი სითბოს, დაუფიქრებლად სიცოცხლეს გითმობ!!!


მე მოქანდაკე რომ ვყოფილიყავი

მე რომ შემეძლოს ფუნჯით და კალმით გამოვხატავდი სულის დაგებას, მე მოქანდაკე რომ ვყოფილიყავი შევქმნიდი მხოლოდ შენ ქანდაკებას


ჩემი საჩუქარი

ქარს გავატანე შენთან ნაზი კოცნა, ალბათ გაუჭირდა ეხლა შენი პოვნა, სარკმლიდან ისმის შენი ხმა სანუკვარი, გამოდი მიიღე ჩემი საჩუქარი..