ოხოს-დელ-სალადო - Oxos-del-salado

ოხოს-დელ-სალადო (ესპ. Ojos del Salado) – ვულკანი ანდების მთებში. ჩილეს უმაღლესი მწვერვალი (6 893 მ.). სამხრეთ ამერიკაში სიმაღლით ჩამოუვარდება მხოლოდ აკონკაგუას. წარმოადგენს მსოფლიოს ყველაზე მაღალ ვულკანს.
მდებარეობს არგენტინისა და ჩილეს საზღვარზე. ვულკანის დასავლეთით წყნარ ოკეანემდე გადაჭიმულია ატაკამის უდაბნო.


აკონკაგუა (არგენტინა) - Akonkagua (argentina)

აკონკაგუა (ესპ. Aconcagua) - მწვერვალი სამხრეთ ამერიკაში, არგენტინის ანდებში. სიმაღლე 6960 მ (უმაღლესი მწვერვალი დასავლეთ და სამხრეთ ნახევარსფეროში). აგებულია დანალექ ქანებზე შეცოცებული ანდეზიტებით, რის გამოც შეცდომით ვულკანად იყო მიჩნეული. დაფარულია მუდმივი თოვლით. ფერდობებზე 7 მყინვარი ეშვება. მის დალაშქვრას ართულებდა ყინულით დაფარული ფერდობის არსებობა. პირველად 1897 წელს ავიდა მასზე ექსპედიცია ედუარდ ფიცჯერალდის მეთაურობით.


კილიმანჯარო - Kilimanjaro

კილიმანჯარო -- ვულკანური წარმოშობის მთა ჩრდილო–აღმოსავლეთ ტანზანიაში. ის მოიცავს აფრიკის უმაღლეს პიკს (5.895 მ). ეს არის უზარმაზარი სტრატოვულკანი, ამჟამად არააქტიური, გაზის ამომშვები კრატერებით, რომლის მთავარი ამოსასვლელი მდებარეობს მწვერვალ კიბოზე. მეცნიერებმა 2003 წელს დაასკვნეს, რომ თხევადი მაგმა მთავარი კრატერის მხოლოდ 400 მეტრი სიღრმეზე მდებარეობდა.


გერმანია - Bundesrepublik Deutschland


გერმანია - Bundesrepublik Deutschland
გერმანია - Bundesrepublik Deutschland
დედაქალაქი - ბერლინი

ოფიც. ენები - გერმანული ენა

ვალუტა -ევრო
(EUR)


გაერთიანებული სამეფო - Gaertianebuli samefo

გაერთიანებული სამეფო - Gaertianebuli samefo

დედაქალაქი - ლონდონიგაერთიანებული სამეფო - Gaertianebuli samefo

ოფიც. ენები - ინგლისური

ვალუტა-ფუნტი სტერლინგი
(GBP)


ჭეიშვილი რეზო - Cheishvili Rezo

რეზო ჭეიშვილი (* 24 აპრილი, 1933, ქუთაისი, საქართველო), ქართველი მწერალი, დრამატურგი. რუსთაველის პრემიის ლაურეატი .
რევაზ (რეზო) ბენედიქტეს-ძე ჭეიშვილი დაიბადა ქალაქ ქუთაისში (საქართველოს რესპუბლიკა) 1933 წლის 24 აპრილს.
დაამთავრა ქუთაისის ვაჟთა მერვე (VIII) საშუალო სკოლა 1952 წელს.
1954 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის (ქართული ენა ლიტერატურა) ფაკულტეტზე, რომელიც დაასრულა 1958 წელს.
ჰყავს ორი ვაჟი, სამი შვილიშვილი, შვილები: მამუკა, გუბაზი, შვილიშვილები: რეზო, ნანა, ქეთი, რძალი მაია მუსერიძე, მეუღლე სოფიო ჩოხელი გარდაიცვალა 1991 წელს.
1997 წლიდან ცხოვრობს მარინა ვერულაშვილთან, მეუღლესთან და მეგობართან ერთად.
სტუდენტობისას უნივერსიტეტის ალმანახ «პირველ სხივში» და ახალგაზრდულ ჟურნალ «ცისკარში» გამოაქვეყნა პირველი მოთხრობები.

პროფესიული გამოცდილება

1961 წლის ჩათვლით, ვიდრე 1992 წლამდე, მუშაობდა კინოსტუდია «ქართულ-ფილმში» რედაქტორად, სასცენარო კოლეგიის წევრად, შემოქმედებითი გაერთიანების წევრად და ერთ-ერთ ხელმძღვანელად, პარალელურად მოღვაწეობდა ჟურნალებში "ცისკარი", "საუნჯე".
1987 წლის იანვარში გაამწესეს ალმანახ «განთიადის» მთავარ რედაქტორად მშობლიურ ქალაქ ქუთაისში . მისი მეცადინეობით ალმანახი (ამას კრემლის ნებართვა სჭირდებოდა) გადაკეთდა ჟურნალად და განთიადი რევოლუციური კატაკლიზმების (1988 წლის 9 აპრილი, 1991-93 და მომდევნო წლები) დაწყებამდე გამოდიოდა რეგულარულად, სოლიდური მოცულობითა და დიდი ტირაჟით.
თავმჯდომარეობდა რუსთაველის საზოგადოებას, იმ წლებშივე (1987-1992) დააარსა საზოგადოებრივ-პუბლიცისტური გაზეთი «მოწამეთა», შემდგომში ილუსტრირებული ჟურნალი «მწვანეყვავილა». უსახსრობის გამო ლიტერატურულ-საზოგადოებრივი ზემოთ ნახსენები ორივე ორგანო დაიხურა.
1992 წელს საქართველოს მწერალთა ყრილობაზე არჩეულ იქნა მწერალთა კავშირის მდივნად, თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ, 2000 წლიდან საქართველოს მწერალთა ლიტერატურული ფონდის თავმჯდომარეა, სადაც მსახურობს დღემდე.
1997-98 წლის ორ სეზონს, როგორც დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი უძღვებოდა ლადო მესხისვილის სახელობის ქუთაისის აკადემიურ თეატრს.
არჩეულ იყო მესამე მოწვევის (1992-1995) წწ) პარლამენტის დეპუტატად.


მინდა სასმელივით დაგეცალოს

მინდა სასმელივით დაგეცალოს,
სადმე მტერი თუ გყავს, ათიოდე,
ტკივილი სიხარულში გაგეცვალოს,
ამაყი,უდარდელი დადიოდე.
მინდა სიყვარულმა დაგაჯეროს,
უკუნი გაგინათონ კელაპტრებმა,
მიზანთან არაფერმა გაგაჩეროს,
აგიხდეს,თუკი რამ გენატრება.

მინდა ბედნიერი კაცი იყო,
დარდმა არ დაგიმონოს მცირედმა,
გრძნობისგან არასოდეს დაცლილიყო,
ბოლომდე გიმეგზუროს იმედმა.

მინდა სასმელივით დაგეცალოს,
სადმე მტერი თუ გყავს ,ათიოდე,
წუხილი სიხარულში გაგეცვალოს,
ამაყი,უდარდელი დადიოდე


სადღეგრძელო

მე მინდა შენი სადღეგრძელო ისე დავლიო
მე მინდა შევსვა მაგ თვალების არდავიწყება
წუთი სოფელი შენზე ფიქრში მინდა გავლიო
ოღონდ ამისთვის გევედრები ნუ გამიწყრები
მე ისიც მინდა ეგ თვალები მე მეკუთნოდეს
ჩემზე ფიქრებმა გაგიჩინოს გულში იარა
ეკლესიაში შედიოდე სანთელს ანთებდე
და მხოლოდ ჩემზე ლოცულობდე სხვაზე კი არა.


ამ ქვეყნად გვიან მოვედით და მივდივართ მალე

გვსურს თუ არა გვსურს, ერთ დროს ყველა დავხუჭავთ თვალებს,
წავალთ ამ სოფლით და მოვიხდით ქვეყნიურ ვალებს.
დავლიოთ ერთად, მეგობრებო, დავლიოთ ერთად!
ამ ქვეყნად გვიან მოვედით და მივდივართ მალე.


სიტყვის მაგივრად გეტყვი რითმებით

სიტყვის მაგივრად გეტყვი რითმებით,
თუკი გავბედავ ბოლომდე სათქმელს
ქარებს მაგონებს ეგ ხშირი თმები,
შენი თვალები ჰგავს უცხო სასმელს.

თითქოს იღვრება შენგან სინაზე
და მეც ფიქრებმა ფიქრი წამართვა.
..ალბათ შენს სახელს წერენ სილაზე,
მე კი ვერ შევძლე რითმის გამართვა.

სხვები შენ ალბათ ბევრს გიმღერიან,
ან გაღმერთებენ, ან ირევიან.
როცა გხედავენ, არ გიბღვერიან,
ალბათ ისინი არც ილევიან.

ძნელია, როცა მოგწონს ლამაზი
და როცა იცი, რომ მართლა მოგწონს,
ის შენთვის არის ძვირი ალმასი
და შენი ფიქრი მასზე ფიქრს მოგთხოვს.

რა კარგი იყო შენი ყურება,
არ ვიცი რატომ, მართლა არ ვიცი,
ფიქრთან მომინდა შეპასუხება
და უშენობას უკვე განვიცდი.

იმას არ ვამბობ, რომ შემიყვარდი,
არც იმას ვითხოვ, შენც შეგიყვარდე.
.. მე არასოდეს მომირწყავს ვარდი,
ან მე საერთოდ ვინ მანდობს ვარდებს?

სულ ცოტა ხნის წინ აღმოვაჩინე
ამ ცხოვრებაში ჩემი მისია:
თურმე ვინც არის ქვეყნად ლამაზი
- ჩემი ლექსებიც მხოლოდ მისია.