ჰაო-ჟანი მენ - Hao Jan Men

გაზაფხულის დილა

დილა კი არა, სიზმარეულ ბურანს და წუხილს
მიფრთხობს ფრინველთა მოძახილი და რია-რია.
შემოგარეებს შებღაოდა ქარი წუხელის,
შეხედე - ყველგან დაცვენილი ყვავილი ყრია!


ჰასანოღლი იზედ-დინ - Hasanagli Imed-Din

გამიპო გული

გამიპო გული ერთმა პირმთვარემ, მშვენიერ-ტურფამ
და თან რა ტურფამ? ტურფა-ლამაზმა, ლამაზთა ურვამ.
მე რომ მოვკვდები, ნაძერწო სურავ, ნუ დაღვრი ცრემლებს
და თან რა ცრემლებს? ღვინის წვეთებს მეწამულს მუდამ.
დამისხა თავს რეტი, შენთან ერთად, დაცლილმა თასმა
და თან რა თასმა? თასმა ბანგისამ, ბანგითა ბურვამ.


ჰასეგავა სოგიო - Hasegava Sogio

ორიგინალის ენა – იაპონური

(ჰაიკუ)

* * *
ისე მეკავა
ხელში ყვავილი,
რომ ღრუბელი გეგონებოდა.


ჰაფეზი - Hafez

ირიჟრაჟა! მერიქიფევ

ირიჟრაჟა! მერიქიფევ,
მომაწოდე ღვინის ჯამი.
ჩქარა; თორემ ეს საწუთრო
არ დაიცდის ერთი წამი!
ჩაქარა, თორემ ეს სიცოცხლე
გაფრინდება, გაიქცევა,
ჩვენ წავიქცეთ მანამ, სანამ
დედამიწა დაიქცევა!


ჰესე ჰერმან - Hesse Herman

სიბერე
სიბერე ჩვენი ცხოვრების საფეხურია, რომელსაც, ისევე როგორც მის სხვა ეტაპებს, აქვს საკუთარი სახე, საკუთარი ატმოსფერო და ტემპერატურა, საკუთარი სიხარული და დარდი. ჩვენ, ჭაღარა მოხუცებს, ისევე როგორც ჩვენს უმცროს თანამოძმეებს, გვაქვს ამოცანა, რომელიც აზრს აძლევს ჩვენს არსებობას, ისევე როგორც სასიკვდილოდ განწირულ ავადმყოფს, მომაკვდავსაც რომლის სარეცლამდეც საეჭვოა, მიაღწიოს ხმამ ამქვეყნიური სამყაროდან აქვს თავისი ამოცანა, მანაც უნდა შეასრულოს მნიშვნელოვანი და საჭირო საქმე


ჰინი შეიმას - Hini Shaimas

ოდენესკა
გულის სიმებდახლეჩილს, გწვავდა ძველი ტაეპი
და ოდენის მახეში შენი ნებით გაები.
მაგ მარცვლებით ცვარავდი ლექსს უგრძესს და უნათლესს,
მათ იეითსს მარადი სავანე გაუნათეს.


ჰინო სოძიო -Hino Sodio

სამტაეპედები

ორიგინალის ენა – იაპონური
(ჰაიკუ)


* * *
ზღვაზე შტორმია.
თუმცა მთვარე
არ იძირება.


ჰიუზი ლანგსტონ - Hiuzi Langston

სადაც სიკვდილი გასწოლია ფართო ჰორიზონტს
სადაც
სიკვდილი
გასწოლია ფართო ჰორიზონტს
და მზე არ დაქრის
ცის კაბადონზე,
სადაც
არაფერი
...


ჰოლდერლინი ფრიდრიხ - Holderlini Fridrikh

ყარიბი
მარტოეული ვდექ აფრიკის ფიცხელ ველებს თვალნი ვუწვდინე
კიდითი კიდე. ცეცხლმა აწვიმა დედამიწას ოლიმპოს გარდმო.
შორეთიდან წამოიპარა მლივი ქედი, ხერხემალი რამ მოქანავე
კვლავ განძარცული, განდგომილი პიტალო თხემი მაღლა-მაღლა ამორღვეოდა.
ჰე! არაოდეს დაიხეთქავს მუნ ხასხასა ტევრი დიდჩრდილოვანი,
მოშარიშურე ჰაერს სალუქად და მზვაობრად არაოდეს აეტანება.