წმიდა დიდი მარხვა

ღმერთმა დალოცოს თქვენი შემართება!


რელიგია მარხვა religia marxva


"ძალიან ჰგავს ქართველი კაცი და ვაზი ერთმანეთს"

"ძალიან ჰგავს ქართველი კაცი და ვაზი ერთმანეთს, გაჭირვებას ეჩვევიან, მაგრამ თავის "გემოს"არ ჰკარგავენ.

იციან ორივემ, "გემოს" დაკარგვას, კაცობაც და ვაზობაც დაეკარგებათ, ამიტომაც ასე ჩახლართულები მოჰყვებიან ერთმანეთს საუკუნეების განმავლობაში."


მარტივია...

მარტივია იცოცხლო, მარტივია ძალიან,
როცა მიწა სისხლია წინაპრების და ძვლებიც
შეტოკებას ელიან, ელიან და მადლიან
ამ მიწაზე დავდივართ,უსირცხვილოდ დავძვრებით.

მარტივია ვიცოცხლოთ, ცხოვრება კი რთულია,
ბებერ ნასახლარებზე, აკაკის და ილიას
მთაზმინდაზე ვაფურთხებთ სადაც მათ გაუვლიათ,
დადიან და ივლიან. დადიან და ივლიან.

რა რთულია იცოცხლო როცა გტკივა ძალიან,
როცა მიწა სისხლია წინაპრების და ძვლებიც
შეტოკებას ელიან, ელიან და მადლიან
ამ მიწაში ბორგავენ ჩვენი ბაბუს და-ძმები.


ნიკა გიორგაძე და გიორგი პაპუნაშვილი

ნიკა გიორგაძე და გიორგი პაპუნაშვილი

(nika giorgadze da giorgi papunashvili)


როდის და როგორ აღნიშნავდნენ ქართველები უძველეს დროში ახალ წელს?

საქართველოში საუკუნეთა მანძილზე ახალი წლის დასაწყისად სხვადასხვა დრო ყოფილა მიჩნეული.

თავდაპირველად, წარმართობის ხანაში, ახალი წლის დასაწყისად ითვლებოდა დღევანდელი ექვსი აგვისტო.


„ცუდი სიმთვრალე“

საშინელი სიმთვრალე ჰქონია მსახიობ ზაზა კოლელიშვილს და ჯობს, რომ ამ დროს ახლოს არ გაეკაროთ.

მისი კოლეგა თენგიზ გიორგაძე ერთ ისტორიას ყვებოდა:


მსოფლიოს ულამაზეს დამწერლობათა ხუთეულში ქართული ანბანი მოხვდა

lamazi damwerloba qartuli kaligrafia shrifti saqartvelo
სიაში მესამე საფეხურზე ქართული ანბანი გავიდა. მსოფლიოს ულამაზეს ანბანთა ხუთეული ასე გამოიყურება:
1. ბირმული (მიანმა)
2. სინგალური (შრი-ლანკა)
3. ქართული (საქართველო)
4. ტაგალური (ფილიპინები)
5. ჰანაკარაკა (ინდონეზია).


ქართველი ქალი

საქართველოს ქარ-ცეცხლით სავსე ისტორიაში ქართველ ქალს ყოველთვის მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა. იგი ხშირად ყოფილა გმირობისა და თავდადების მაგალითი. მაია წყნეთელი, ცხრა ძმა ხერხეულიძის დედა თუ ოთარაანთ ქვრივი დიდსულოვნებისა და გმირული შემართების სიმბოლოები იყვნენ. მათი თავგანწირვა და სულიერი სიძლიერით ნებისმიერი დაბრკოლების გადალახვა ყოველ ქართველ ქალს თითქოს ავალდებულებდა, ყოფილიყო მათი ღირსეული მემკვიდრე.


ქართული კულტურა

ცნობილი ფაქტია, რომ კულტურული მრავალფეროვნება სხვადასხვა ტრადიციების შეჯერების შემდეგ ყალიბდება და ეს მოვლენა პროგრესის ერთ-ერთ აუცილებელ ელემენტადაა შეფასებული. თუმცა საუბარია მხოლოდ სხვა ხალხების კარგ და მისაღებ ტრადიციებზე. ქართველი ისტორიკოსებისა და ეთნოგრაფების აზრით, კი ჩვენ სხვა ხალხისაგან სუფრული ტრადიციების უმეტესად ცუდი მხარეები შევითვისეთ და სწორედ ამიტომაცაა, რომ ნამდვილი, ღირებული ქართული ადათების მოძიება ძალიან გვიან, 21-ე საუკუნეში გვიწევს


ქართული ღვინო

ქართული ღვინო ისტორიით ერთ-ერთი უძველესია ევროპაში. დღეისთვის ნაპოვნი ყველაზე ადრეული ნიშნები მევენახეობისა და ღვინის წარმოებაზე მიუთითებს საქართველოში ღვინის კულტურის არსებობაზე დაახ. 7000 წლის წინ, რაც საქართველოს ღვინის სამშობლოს სტატუსს ანიჭებს. ყველაზე განთქმული მევენახეობით საქართველოს რეგიონებს შორის არის კახეთი (რომელიც იყოფა თელავისა და ყვარელის მიკრორეგიონებად), მას მოჰყვება ქართლი, იმერეთი, რაჭა-ლეჩხუმი და ქვემო სვანეთი, ასევე აფხაზეთი.


ქართული ქორწილი

მაყრული, ქორწინების წესთან დაკავშირებული ქართული ხალხური მრავალხმიანი (ორ- და სამხმიანი) მამაკაცთა სიმღერა. სრულდება როგორც საქორწილო სამზადისის, ისე ქორწილისა და საქორწილო მსვლელობის დროს. ამ უკანასკნელს ეწოდება „მგზავრული მაყრული“. მაყრული ქორწილის დაწყებისა და სასრულების მაუწყებელიცაა. სიმღერას ასრულებს მაყრებისაგან შემდგარი გუნდი. მაყრულისთვის დამახასიათებელია მხნე, სიცოცხლით აღსავსე, მხიარული განწყობილება. სიმღერის მუსიკა კუპლეტური ფორმისაა, აგებულია მხნე ინტონაციაზე. მაყრულისთვის დამახასიათებელია მკვეთრი რიტმი, ენერგიული, ვაჟკაცური შესრულება. მაყრულის პოეტური ტექსტები გვიხასიათებს საქორწილო ჩვეულებებს, გადმოგვცემს ნეფე-დედოფლისა და მათი მშობლების განცდებს, ხოტბას ასხამს დაქორწინებულს და სხვა ტექსტებს. „მაყრულის“ ტექსტები ჩაიწერეს ვახტანგ კოტეტიშვილმა, თედო რაზიკაშვილმა, ივანე გვარამაძემ, სევასტი გაჩეჩილაძემ და სხვებმა


სვანური სამართალი და ტრადიციები

მთაში არსებული სიდუხჭირე და მცირემიწიანობა არ იძლეოდა მოსახლეობაში ფენათა წარმოქმნის, ანუ კლასობრივი დიფერენციაციის საშუალებას. ამის გამო საქართველოს მთიან კუთხეებში ფეოდალურმა ურთიერთობებმა ძნელად მოიკიდა ფეხი. ფშავში, ხევსურეთში, მთიულეთში, ხევში, თუშეთსა და სვანეთში, მიუხედავად ფეოდალების მრავალი ცდისა, მოსახლეობამ ბატონყმობის უღელი ვერაფრით ვერ იგუა და თითქმის მეოცე საუკუნემდე შეინარჩუნა ცხოვრების თემური წესი.