ნანა სელეპანოვა -ჩემი სამშობლოც იქ არის!

ამბობენ, პოეტი ის არის,
ვინც სამშობლოზე ღაღადებს,
ბევრჯერ ვაფრინე ისარი,
ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე.


მერაბ სალუქვაძე - იქ სადღაც შორს


ამ მთის გადაღმა მდინარე მოსჩანს
წყალი სიცოცხლე სიხარულისო,
ამ ქუჩის ბოლოს ეკალ–ბარდია
ხან ისე მოგვძღვრავს სიძულვილითო..


ნანა სელეპანოვა- იქ,სადაც

იქ,სადაც ტუჩებს დაავიწყდათ უმანკო კოცნა,
სად სიმარტოვე მდუმარებით დაიზაფრება,
სად თავაწყვეტილ, გადარეულ სურვილთან ყოფნა
ვნებაალეწილ სიჩუმეში ჩაიკარგება.