მეგობრობის სადღეგრძელო

მოდით იმ მეგობარს გაუმარჯოს, პირველ ცრემლს რომ შეამჩნევს, მეორეს დაიჭერს და მესამეს შეაჩერებს


ალავერდი ვარ სიყვარულთან

sadgegrdzelo leqsad siyvarulze
მოდით, სიყვარულს გაუმარჯოს, აავსეთ თასი,

თვალებციმციმას, საფერებელს ნათელს და მზიანს,

ცრემლივით წმინდას, არაფერი რომ არ აქვს ფარსი,

ისეთ სიყვარულს, წუთისოფლის მადლი რომ ჰქვია.


იმ თვალებს გაუმარჯოს

იმ თვალებს გაუმარჯოს, რომელშიც შენს სახეს ხედავ,
მორცხვად გიყურებს და კოცნას ვერ ბედავ,
ლამაზი მზერით შენს გულს რომ განაგებს,
კაშკაშებს, ციმციმებს, ქვეყანას ანათებს.

გაუმარჯოს თვალებს, რომელიც სიცოცხლეს გაძლევს,
შენი სიყვარულით სიკვდილს რომ დაძლევს,
როდესაც ჩახედავ ჩაწვდები სიმაღლეს ალვის,
შიგ დაინახავ სილამაზეს ათას წელს განვლილს.


ლამაზი სადღეგრძელო

სავალ გზაზე სილამაზე
სანთელივით გენთოს
სულ სიკეთე გეთესოს და
სიყვარული გემკო

თმა და წვერი ბამბასავით
დაგფენოდეს თეთრად
სიცოცხლესთან სიმრავლესთან
სიხარულთან ერთად



სიცოცხლეს გაუმარჯოს...

ვისაც წყალი არ დაულევია იმისთვის წყალი უბრალოდ უფერული სითხეა,
ვისაც არ ჰყვარებია იმას - არც უმღერია,
ვისაც არ სტკენია მას - სიხარულის გაგება გაუჭირდება,
ვინც არ მომკვდარა მან - სიცოცხლის ფასი არ იცის.
მოდით ჩვენ შეუფასებელ სიცოცხლეს გაუმარჯოს...


სიყვარულის სადღეგრძელო

,,იმ, წვიმის წვეთს გაუმარჯოს!
რომ იცის რომ დაენარცხება დედამიწაზე და მაინც მოდის.
იმ, თოვლის ფიფქს გაუმარჯოს!
რომ იცის რომ დადნება და მაინც მოდის ციდან.
იმ, ვარდს გაუმარჯოს!...


სიყვარულის სადღეგრძელო

,,ცრემლს, თვალზე მომდგარს, გაუმარჯოს!
ვაჟკაცის ტუჩებით შეკავებულს.
სიყვარულს, უთქმელს, გაუმარჯოს!
თვალს რომ ვერ უსწორებ შეყვარებულს.
გრძნობას, დიდებულს, გაუმარჯოს!
რომ ვერ გაუბედავ ახსნას.
...


სიყვარულის სადღეგრძელო

,,წამიერ მზერაში გატარებულ ალერსს,
უცაბედად შეხვედრისას ათრთოლებულ გულს და
განშორებისას ამოხეთქილ ოხვრასა და წუხილს გაუმარჯოს!’’


სიყვარულის სადღეგრძელო

,,მოდით,იმ უცნაურ მიზეზებს გაუმარჯოს,
ჩვენი გონების განუკითხავად
ხიზანივით რომ გვახეტიალებს უცხო ქუჩებში!
და გაუმარჯოს იმ ღრმა ტკივილებს,
რასაც ვესწრაფვით და ვეურჩებით.
მოდით,ამქვეყნად
ლამაზ მიზეზებს გაუმარჯოს!


საქართველოს სადღეგრძელო

,,როგორ მიყვარს ეს სამოთხის დიდი ბაღი…
ჩემი დედა, ჩემი მზე და იალაღი,
რამდენი მაქვს დასაწერი სასიმღერო,
რა ჩააქრობს სიყვარულის დიად კოცონს?..."


საქართველოს სადღეგრძელო

,,ქართველებითავის ქვეყანას ღმერთისგან ბოძებულს უწოდებენ. ქართული ლეგენდის თანახმად,ღმერთმა მსოფლიოს ხალხებს მიწები გაუნაწილა. ქართველებს დააგვიანდათ დაუფალთან მაშინ გამოცხადდნენ, როცა მიწები განაწილებული იყო. მათ კიგულწრფელად აღიარეს, რომ ქეიფობდნენ და ღვთის სადღეგრძელოს სვამდნენ.ღმერთი აღფრთოვანდა და ქართველებს სამოთხის ნაწილი უბოძა.


საქართველოს სადღეგრძელო

,,ქართულ სუფრაზე უთქვამთ
აკადემია არისო,
სუფრაზე სოფლის ნობათი
თაიგულივით ჰყვავისო!
სუფრას ჰყავს თავის თამადა,
მოადგილე და მსმელები,