ჰერმან მელვილი

herman melvili
დაიბადა : 01.08.1819 წ
გარდაიცვალა : 28.09.1891 წ

ჰერმან მელვილი (ინგლ. Herman Melville; დ. 1 აგვისტო, 1819 - გ. 28 სექტემბერი, 1891) - ამერიკელი მწერალია.
დაიბადა ნიუ-იორკში. 18 წლიდან იუნგად ხომალდზე მოხვდა, ხოლო 1842 წელს სელაპებზე მონადირე ხომალდზე გადავიდა სამხრეთის ზღვებში. წელიწადნახევრის შემდეგ ხომალდის კაპიტანის სიმკაცრის გამო მელვილი მარკიზის კუნძულებზე ხომალდიდან გაიპარა და ადგილობრივი აბორიგენების ტყვეობაში მოხვდა. ტყვეობიდან ავსტრალიური გემის ეკიპაჟმა იხსნა. 1860 წელს მელვილმა დედამიწის ირგვლივ მოგზაურობა შეასრულა. 1866-85 წლებში საბაჟოს მოხელედ მუშაობდა.


ჯოელ ჩენდლერ ჰარისი

joel chendler harisi
დაიბადა : 09.12.1848 წ
გარდაიცვალა : 03.07.1908 წ

ჰარისი, ჰერისი ჯოელ ჩენდლერ (9 დეკემბერი, 1848, იტონტონი, ჯორჯიის შტატი - † 3 ივლისი, 1908, ატლანტა, იქვე), ამერიკელი მწერალი. მისი შემოქმედება დაფუძნებულია აშშ-ის სამხრეთის აფრიკული მოსახლეობის ფოლკლორულ ტრადიციებზე. 1876-1900 წლებში გამოქვეყნდა ჰარისის პირველი ნარკვევები და მოთხრობები, შემდეგ - წიგნები "ბიძია რემუსი, მისი სიმღერები და ანდაზები. ძველი პლანტაციის ფოლკლორი" (1881), "საღამოები ბიძია რემუსთან" (1883), "მისტერ ბაჭია შინ" (1895), "ბიძის რემუსი და ძმა ბაჭია" (1906) და სხვები.


ჩარლზ დიკენსი

charlz dikensi
დაიბადა : 07.02.1812 წ
გარდაიცვალა : 09.06.1870 წ

ჩარლზ ჯონ ჰუფემ დიკენსი - (ინგლ. Charles John Huffam Dickens დ. 1812 წლის 7 თებერვალს - გ. 1870 წლის 9 ივნისს), ფსევფონიმი - "ბოზ" (ინგლ. "Boz"), ვიქტორიანული ერის ყველაზე პოპულარული მწერალი და ყველა დროის ერთ–ერთი ყველაზე პოპულარული მწერალი, რომლის ნოველებისა და მოკლე მოთხრობების ბეჭდვა არასდროს შეწყვეტილა.
ჩარლზ დიკენსის შემოქმედება ბრწყინვალე ფურცელია ინგლისის კრიტიკული რეალიზმის ისტორიაში. მის სახელთან დაკავშირებულია მთელი ეპოქა ინგლისური ლიტერატურის განვითარებაში. ჩარლზ დიკენსი დაიბადა საზღვაო უწყების მოსანსახურის ოჯახში. მან ბავშვობიდანვე იგემა ცხოვრების სიდუხჭირე. ოჯახი მუდამ სიღარიბეში იმყოფებოდა. ვალების გადაუხდელობის გამო მომავალი მწერლის მამა ჩასვეს მოვალეთა ციხეში, საიდანაც თავი დააღწია მოულოდნელად. დიკენსი 10 წლიდან მუშაობდა ვაქსის ფაბრიკაში. ბავშვობაში მიღებული განათლება არ ატარებდა რამდენადმე სისტემატურ ხასიათს. ის მუშაობდა სასამართლოსა და პარლამენტის რეპორტიორად. სამსახურმა ხელი შეუწყო მას ცხოვრებისეული გამოცდილების გამდიდრებაში. ბავშვობისა და სიჭაბუკის მძიმე წლები მან შემდგომ აღწერა თავის რომანებში "დავით კოპერფილდი" და ''პატარა დოროთი''.
ჩარლზ დიკენსი გარდაიცვალა 1870 წლის 9 ივნისს გულის შეტევით.


ფელიქს ბრაუნი

feliqs brauni
დაიბადა : 1885 წ
გარდაიცვალა : 1973 წ

ფელიქს ბრაუნი (1885-1973) XX საუკუნის ავსტრიული ლიტერატურის კლასიკოსია. იგი ვენაში ხელოვნების ისტორიასა და გერმანისტიკას სწავლობდა, 20-იან წლებში კი გერმანული ლიტერატურის პრივატდოცენტი იყო პალერმოსა და პადუაში. 1939 წელს ინგლისში გადასახლდა, 1951 წელს კი სამშობლოში დაბრუნდა და ხელოვნების ისტორიის, თეატრისა და დრამატურგიის დოცენტი იყო სიცოცხლის ბოლომდე. ბრაუნის რელიგიურ-მეტაფიზიკური ლირიკა რილკეს და ჰოფმანსტალის პოეზიის გავლენით ჩამოყალიბდა. მისი რომანების, პიესებისა და ესსეების მთავარი თემებია ანტიკური სამყარო და ბიბლიური სიუჟეტები, ევროპის ისტორიის საკვანძო მონაკვეთები და თანამედროვე ადამიანის სულიერი სამყარო ტრადიციულ კულტურულ ღირებულებათა კონტექსტში. მიუხედავად რთული სიმბოლიზმისა და წინა პლანზე წამოწეული მისტიკური შინაარსისა, ბრაუნის პოეზია უაღრესად ემოციური და პოეტურად ნატიფია. 1951 წელს ავტორის ლიტერატურული მიღწევები აღინიშნა ავსტრიის დიდი სახელმწიფო პრემიით, 1965 წელს კი იგი ფრანც გრილპარცერის პრემიით დაჯილდოვდა.


ტომას მაინ რიდი

tomas main ridi
ტომას მაინ რიდი (დ. 4 აპრილი, 1818, ირლანდია – გ. 22 ოქტომბერი, 1883, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) იყო ირლანდიელ-ამერიკელი რომანისტი. „კაპიტანი“ რიდი ძირითადად სათავდგადასავლო რომანებს წერდა. იგი პასტორის ოჯახიდან იყო (რიდი წარმოშობით შოტლანდიელი იყო, როგორც მამის, ისე დედის მხრიდან). განათლება ბელფასტში მიიღო და 1840 წელს თავგადასავლების საძიებლად ამერიკაში წავიდა. ჟურნალისტის რანგში მონაწილეობდა 1846–1848 წლების ამერიკა-მექსიკის ომში, სადაც დაიჭრა. შემდეგ დაბრუნდა ევროპაში და დაიწყო ლიტერატურული საქმიანობა ლონდონში, 1850 წელს გამოსცა The Rifle Rangers, სადაც ასახა მექსიკის ომში აღწერილი მოვლენები. მაინ რიდმა დაწერა 22 საბავშვო მოთხრობა, ფსევდონიმით „კაპიტანი მაინ რიდი“ და 28 ნაწარმოები უფროსებისათვის. იტანჯებოდა მძიმე ავადმყოფობით. სიცოცხლის უკანასკნელი წლები რიდი ხეიბარი იყო. გარდაიცვალა ლონდონში 1883 წელს.


ჟან-ბატისტ მოლიერი

jan batist molieri
დაიბადა : 15.01.1622 წ
გარდაიცვალა : 17.02.1673 წ

მოლიერი (Moliere, ნამდვილი სახელი ჟან-ბატისტ პოკლენი; 15 იანვარი, 1622, პარიზი - 17 თებერვალი, 1673) - ფრანგი დრამატურგი და თეატრალური მოღვაწე. ხშირად მოიხსენიებენ როგორც "კომედი ფრანსეზის" დამაარსებელს და "მაღალი კომედიის" ჟანრის ფუძემდებელს.
ჟან ბატისტ პოკლენი (Jean-Baptiste Poquelin) 1622 წლის 15 იანვარს იქნა მონათლული პარიზში, სენტ-ეუსტაშის სამრევლოში. როგორც ვარაუდობენ, იგი იმ დღეს ან, უკიდურეს შემთხვევაში წინა დღით დაიბადა. ბაბუას პატარაობიდანვე ხშირად დაჰყავდა თეატრში, რამაც თავიდანვე შთაუნერგა პატარა ჟან-ბატისტს სცენისადმი სიყვარული. 1632 წელს გარდაეცვალა დედა. ერთი წლის შემდეგ ბიჭი კლერმონის კოლეჯში შეიყვანეს, სადაც გაიცნო პრინც დე კონტი, რომელიც მომავალში მისი პროტექტორი გახდა. კოლეჯის დასრულების შემდეგ ჟან-ბატისტმა სამართალის სწავლა დაიწყო ორლეანში.
1642 წელს იგი მეფის კარზე იწყებს მუშაობას, სადაც გაიცნობს მსახიობების - ბეჟარების ოჯახს და მათთან ერთად 1643 წლის 30 ივნისს აარსებს "ბრწყინვალე თეატრს". თატრის ხელმძღვანელი თავიდან მადლენ ბეჟარია, რომლის მიმართ გულგრილი არ არის მომავალი დრამატურგი. 1644 წელს დასის დირექტორი ხდება ჟან-ბატისტი და ამავე წელს ფსევდონიმად იღებს "მოლიერის" სახელს. სახელის არჩევის მიზეზი დღემდე უცნობი რჩება. თეატრის კარიერა დასაწყისში საკმაოდ წარუმატებელი აღმოჩნდა, ვალების გამო მოლიერი დაპატიმრებულიც კი იყო. იგი ტოვებს პარიზს და 11 წლის მანძილზე თავის დასთან ერთად მოგზაურობს საფრანგეთის სხვადასხვა ქალაქში. ამ ხნის მანძილზე იგი საკმაოდ ცნობილი ხდება.
1645-1659 წლებში მოლიერი ეწევა როგორც დრამატურგიულ ასევე სამსახიობო მუშაობას. წერს თავის პირველ პიესებს, რომლებიც კომედია დელ'არტეს ძლიერ გავლენას განიცდის. 1658 წელს მოლიერის დასი პარიზში ბრუნდება. იღებს მეფის ძმის პროტექციას და დიდ წარმატებას აღწევს სამეფო კარზე. 1662 წელს ცოლად ირთავს 20 წლით უმცროს არმან ბეჟარს (სავარაუდოდ მადლენის დას ან შვილს). მასთან მოლიერს 2 შვილი ეყოლება, რომელთაგან ერთი წლინახევრის ასაკში დაიღუპება.
1664 წელს მოლიერი დგამს ''ტარტიუფს'', სადაც რელიგიის სიყალბეა ნაჩვენები, რასაც ძალიან დიდი სკანდალი მოჰყვება და მეფე, საკუთარი ნების საწინააღმდეგოდ, იძულებული ხდება აკრძალოს იგი. მომდევნო ორი წლის მანძილზე მოლიერი ავადმყოფობს, თუმცა ეს ხელს არ უშლის წერაში. იქმნება ისეთი შედევრები, როგორიცაა: ''მიზანთროპი'', სადაც თავის გულისტკივილსა და ტანჯვას გამოხატავს არმანთან დაშორების გამო, ''უნებლიედ ექიმი'', ''ძუნწი'', და მისი უკანასკნელი ნაწარმოები, ''მოჩვენებითი ავადმყოფი''.
1673 წლის 17 თებერვალს, მოჩვენებითი ავადმყოფის მეოთხე წარმოდგენის დროს, სადაც თავადვე თამაშობდა მთავარ როლს, მოლიერი ცუდად ხდება. რამდენიმე საათში იგი გარდაიცვლება. მას დაკრძალავენ ღამით, ყოველგვარი ცერემონიის გარეშე, სენტ-ეუსტაშის სამრევლოს სასაფლაოზე. 1817 წელს მისი ნეშთი გადასვენებულ იქნება პერ ლაშეზის სასაფლაოზე.
მოლიერის პიესები ნათლად ასახავს 1660-70-იან წლების რეალობას: მაღალ საზოგადოებაში გაბატონებულ ზნე-ჩვეულებებს (მიზანთროპი), ლიბერტინაჟს (დონ ჟუანი), გაკოტრებული არისტოკრატიის სწრაფვას მდიდარ ბურჟუაზიასთან კავშირისკენ (კეთილშობილი ბურჟუები). მოლიერის პერსონაჟები განასახიებენენ არა კონკრეტულ ადამიანებს, არამედ მარადიულ ტიპებს, ხასიათებს, როგორიცაა: მლიქვნელობა, სიძუნწე, მიზანტროფია. ეს პერსონაჟები იმდენად ცოცხალ ტიპებს წარმოადგენენ, რომ მატი სახელები თანამედროვე ლექსიკონშიც კი დამკვიდრდა: დონ ჟუანი, ტარტიუფი, არპაგონი. თავის კომედიებში მოლიერი მარტივ, ცნობილ სიუჟეტებს იღებს. ნაკლებად ზრუნავს დამაჯერებლობაზე. პერსონაჟთა უმრავლესობა კარიკატურული სახისაა, მაგრამ ამავე დროს ტიპირებული, სიტუაციები კი - ცოტათი უცნაური. დრამატურგი ცდილობს არა წესების დამორჩილებას, არამედ ეფექტის მოხდენას, ამიტომ კომედიებში ფანტასტიკური დასასრულიც კი შემოაქვს, თან უმეტესად კეთილი.


ჟან-ჟაკ რუსო

jan jak ruso
დაიბადა : 28.06.1712 წ
გარდაიცვალა : 02.07.1778 წ

ჟან-ჟაკ რუსო (ფრანგ.: Jean-Jacques Rousseau) (28 ივნისი, 1712 - 2 ივლისი, 1778) იყო ფრანგი ფილოსოფოსი და განმანათლებელი, რომლის ნაშრომებმა და პოლიტიკურმა იდეებმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს საფრანგეთის რევოლუციაში. მისმა პოლიტიკურმა იდეებმა ხელი შეუწყო სოციალიზმის ჩამოყალიბებას და ნაციონალიზმის გავრცელებას. რუსომ ასევე დიდი წვლილი შეიტანა მუსიკაში, როგორც თეორეტიკოსმა, ასევე კომპოზიტორმა. აღსარების დაწერის შემდეგ მან პრქტიკულად საფუძველი ჩაუყარა ბიოგრაფიას, როგორც ლიტერატურულ ჟანრს. შემდგომში მისი იდეები განავრცეს ჰეგელმა და ფროიდმა.


ჟიულ ვერნი

Juln Verni
დაიბადა : 1828 წ
გარდაიცვალა : 1905 წ

ფრანგი მწერალი, მეცნიერულ-ფანტასტიკური რომანის ჟანრის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო პიესების წერით, მაგრამ წარმატებას ვერ მიაღწია (ვოდევილი ''შეუწყვეტელი მეგობრობა'' (1850 წ.). 50-იანი წწ. დასასრულს გადაწყვიტა შეექმნა მეცნიერული რომანი, რომელიც, მისივე თქმით, შეაერთებდა გუშინდელ რომანტიზმს დღევანდელ რეალიზმთან და ხვალინდელი დღის სიმბოლოსთან. მან დაიწყო მეცნიერული დარგების საფუძვლიანი შესწავლა. აქვეყნებდა მოთხრობებს, პოპულარულ ნარკვევებს, წერილებს, სახელი მოუხვეჭა 1862 წ. გამოქვეყნებულმა რომანმა ''ხუთი კვირა საჰაერო ბურთზე'', ამის შემდეგ ჟიულ ვერნმა შექმნა ''არაჩვეულებრივი მოგზაურობის'' 65-ტომიანი ისტორია, რომელშიც გაერთიანდა არაერთი მეცნიერულ-ფანტასტიკური, სათავგადასავლო, გეოგრაფიული და სოციალურ-სატირული რომანი თუ მოთხრობა. მსოფლიო აღიარება მოუპოვეს რომანებმა: ''მოგზაურობა დედამიწის ცენტრისაკენ'' (1869 წ), ''დედამიწიდან მთვარისაკენ'' (1865 წ), ''მთვარის გარშემო'' (1869 წ), ''კაპიტან გრანტის შვილები'' (1967წ), ''80 000 კმ. წყალქვეშ'' (1969 წ), ''საიდუმლო კუნძული'' (1875 წ), ''15 წლის კაპიტანი'' (1878 წ) და სხვ.


პერსი ბისი შელი

persi bisi sheli
დაიბადა : 04.08.1792 წ
გარდაიცვალა : 08.07.1822 წ

1792 წლის 4 აგვისტოს პერსი ბისი შელი დაიბადა სასესკის საგრაფოში, მამამისი ინგლისის არისტოკრატიას ეკუთვნოდა.12 წლის პერსი იტონის სკოლაში მიაბარეს, სადაც არისტოკრატთა შვილები სწავლობდნენ.
1809 წელს შელიმ დაბეჭა და გამოაქვეყნა ლექსები, პოემა ''აგასფერი" და ორი რომანი. 1810 წელს დაამთავრა კოლეჯი და ოქსფორდის უნივერსიტეტში შევიდა. 1810 წელი აქვეყნებს პოლიტიკური ლექსების კრებულს ''მეფის მკვლელის ჩანაწერები", 1811 წელი იგი ქმნის პოემას ''დედა და შვილი სინამდვილის ზღაპარი."1813 წელი ''დედოფალი მაბი", 1814-1816 წლებში იგი იძულებული გახდა ხელი აეღო აქტიურ პოლიტიკურ გამოსვლებზე.
1914-1918 წ. პოემა ''დედოფალი მაბ" თექვსმეტჯერ გამოიცა მილიონამდე ტირაჟით, 1815 წელს გამოიცა ''ალასტორი, ანუ მარტოობის სული'', 1816-1819 წ. პოემა ,,დედოფალი მაბი" ითარგმნა გერმანულ და ფრანგულ ენებზე.
1816 წელი შექმნა პოემა ''ალასტორი, ანუ მარტოობის სული." 1819 წელს - ''ოდა თავისუფლებისათვის მებრძოლთ ანარქიის მასკარადი, 1819 წელს - ''განთავისუფლებული პრომეთე", 1819 წელს ''ანარქიის ნიღაბი", 1820 წელს შექმნა რევოლუციურ-რომანტიკულად რომანი ''ჩენჩი", 1821 წელს - ''ეპიპსიხიდიონი", 1821 წელს -''ტირანი-მსხვილფეხა."
1822 წლის 8 ივლისს შელი 30 წლის დაიღუპა ზღვაზე მოულოდნელად ამოვარდნილი ქარიშხლის დროს.


პროსპერ მერიმე

prosper merime
დაიბადა : 28.09.1803 წ
გარდაიცვალა : 23.09.1870 წ

პროსპერ მერიმე დაიბადა 1803 წელს პარიზში, პროგრესულად მოაზროვნე ხელოვანთა ოჯახში. ის დადიოდა 1815 წლიდან ნაპოლეონ ალიას ჰენრი IV-ის სახელობის ლიცეუმში. მიუხედავად იმისა, რომ პროსპერ მერიმემ დაამთავრა სორბონის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, იგი იმთავითვე იყო დაინტერესებული ისტორიით, არქეოლოგიით, ხელოვნებით, განსაკუთრებით ქანდაკებით, არქიტექტურით და, აგრეთვე, თანამედროვე და კლასიკური ენებით. ცხოვრების გზის განსაზღვრაში გადამწყვეტი შეიქნა 1822 წელი, როცა 19 წლის ჭაბუკი შეხვდა მის უფროს თანამედროვეს, მომავალ მეგობარს, სტენდალს, რომლის მეშვეობით ის დაუახლოვდა პარიზის რომანტიკოს მწერალთა უმრავლესობას, მათ შორის ვიქტორ ჰიუგოს.
1825-1826 წლებში მერიმემ იმოგზაურა ინგლისში, 1830 წელს - ესპანეთში, სადაც მან ნაპოლეონ III-ის მომავალი მეუღლე ეჟენი გაიცნო, რომელსაც ფრანგულ ენას ასწავლიდა. მისი მეოხებით მერიმე მეორე იმპერიის სენატორიც კი გახდა და დიდად დაუახლოვდა სასახლის წრეებს, სამწერლო ასპარეზზე პროსპერ მერიმე გამოდის რესტავრაციის ეპოქის ოციან წლებში, რომანტიკოსებითვის ჩვეული ლიტერატურული მისტიფიკაციით „კლარა გაზიულის თეატრი", კრებულში თავდაპირველად შეტანილი იყო შემდეგი პიესები: „ესპანელები დანიაში", „დედაკაცი ეშმაკია", „ცა და ჯოჯოხეთი", „აფრიკული სიყვარილი" და „ინეს მენდო". კრებულის შემდგომ გამოცემას მწერალმა კიდევ დაუმატა ორი პიესა - „შემთხვევა" და „წმინდა ზიარების ეტლი".
„კლარა გაზიულის თეატრს" მოჰყვა მერიმეს მეორე ლიტერატურული მისტიფიკაცია: „გიუზლა", ანუ ილირიული პოეზიის რჩეული. 1828 წელს მერიმემ გამოაქვეყნა ისტორიული დრამა - ქრონიკა, დამუშავებული შუა საუკუნეების ფეოდალური ჩაგვრისა და უკუღმართობის წინააღმდეგ, ივლისის რევოლუციის წინ მერიმეს ოპოზიციურმა განწყობილებამ გამოხატულება ჰპოვა ისტორიულ რომანში - „შარლ IX მეფობის ქრონიკა". მერიმეს პირველი და ცნობილი ნოველებია: „ტამანგო", „სანგრის აღება", „მატეო ფალკონე", „შარლ IX ზმანება", „ფედერიგო", „ეტრუსკული ლარნაკი" და სხვა. ეს ნოველები თავის დროზე ქვეყნდებოდა ცალ - ცალკე სხვადასხვა პერიოდულ გამოცემებში, შემდეგ კი დაახლოებით 1832 - 1833 წლებში გამოიცა ცალკე წიგნად „მოზაიკის" სახელწოდებით.
სიცოცხლის დასასრულს იგი ხელახლა უბრუნდება მხატვრულ შემოქმედებას და წერს სამ ნოველას: „ლურჯი ოთახი", „ჟუმანი" და „ლოკისი". 1856 წლიდან მერიმე ფიზიკურად მეტად დაუძლურდა ასთმის შედეგად. 1860 წელს, 26 წლიანი სამსახურეობრივი მოვალეობის შემდეგ, მან ისტორიული ძეგლების დაცვის მთავარი ინსპექტორის თანამდებობა დათმო და 1863 წელს უარი თქვა განათლების მინისტრის თანამდებობაზე. 1870 წლის 23 სექტემბერს მწერალი გარდაიცვალა. იგი კანში რანდ ჟას სასაფლაოზეა დაკრძალული.


იოანე დამასკელი

ioane damaskeli
იოანე დამასკელი (დ. დაახლოებით 675, დამასკო — გ. დაახლოებით 753), ბიზანტიელი ღვთისმეტყველი, ფილოსოფოსი და მწერალი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 4 დეკემბერი, ახალი სტილით - 17 დეკემბერი. ბერძნული პატრისტიკის სისტემატიზატორი. იოანე დამასკელი დაიბადა არაბი ქრისტიანის ოჯახში. საეკლესიო და საერო განათლება მიიღო სიცილიელი სამხედრო ტყვე კოზმასაგან, რომელთან ერთად ბერად შედგა (732) იერუსალიმში საბას მონასტერში, სადაც გააჩაღა სალიტერატურო მოღვაწეობა. გარდაცვლილი, 754 წელს საეკლესიო კრებაზე შეაჩვენეს ხატთაყვანისმცემლობისათვის. იოანე დამასკელი ამოცანად ისახავდა გაეერთიანებინა მრავალფეროვანი იდეური მასალა და შეექმნა დახშული მეცნიერული სისტემა. საეკლესიო დოგმებისა და არისტოტელეს ლოგიკის ბაზაზე შექმნა სქოლასტიკის მეთოდი. მისი მთავარი ფილოსოფიური და თეოლოგიური შრომაა „წყარო ცოდნისა“ (დაახლოებით 742). გავლენა მოახდინა ალბერტ დიდზე, თომა აკვინელზე და სხვებზე. მისი თხზულებანი გავრცელდა საქართველოში, ძველ რუსეთსა და სხვა ქვეყნებში. მისმა თეზისმა თეოლოგიისადმი ფილოსოფიის დაქვემდებარებულობის შესახებ დიდი გავლენა მოახდინა დასავლური სქოლასტიკის განვითარებაზე.
ლიტერატურის ისტორიაში იოანე დამასკელი შევიდა როგორც გამოჩენილი პოეტი, მთელი რიგი საეკლესიო საგალობლების ავტორი. აღსანიშნავია მისი პოლემიკური თხზულებები ხატმებრძოლთა იაკობიტთა, მანიქეველთა, ნესტორიანელთა წინააღმდეგ. აგრეთვე მრავალი ასკეტური და დოგმატური თხზულება-ჯომილია. ბიზანტიურ ჰიმნოგრაფიაში ღრმა კვალი დატოვა მისმა ე. წ. „კანონებმა“. იოანე დამასკელის მრავალი თხზულება ქართულად თარგმნეს ექვთიმე და გიორგი მთაწმიდელებმა ეფრემ მცირემ, არსენ იყალთოელმა და სხვებმა. არსენ იყალთოელის თარგმნით უხვად უსარგებლია სულხან-საბა ორბელიანს „სიტყვის კონის“ შედგენის დროს. იოანე დამასკელის თხზულების „წყარო ცოდნისა“ ხელნაწერი დაცულია კ. კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტის ფონდებში (A-24, S-1468).


ნიკოლაი გოგოლი

nikolai gogoli
დაიბადა : 01.04.1809 წ
გარდაიცვალა : 04.03.1852 წ

ნიკოლაი გოგოლი (1809 - 1852) - უკრაინაში დაბადებული რუსი მწერალი. ხშირად უწოდებენ თანამედროვე რუსული რეალიზმის მამას. ნიკოლაი გოგოლი ერთ-ერთი პირველი რუსი მწერალი იყო, რომელმაც ქვეყნის ცხოვრების სტილი გააკრიტიკა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ადრეული ნამუშევრები უკრაინულ ატმოსფეროში აღზრდის ზეგავლენითაა გამსჭვალული, ის მუდამ რუსულად წერდა და მისი ნამუშევრები რუსული ლიტერატურის ტრადიციას ეკუთვნის. მის შედევრთა შორისაა რომანი "მკვდარი სულები" (1842), პიესა "რევიზორი" (1836, 1842) და მოთხრობა "შინელი" (1842).