ანდრეი ბელი - მინდვრად


მზის კონტური ძველისძველი,
ოქრო პირმოცინარე,
ფორთოხლის და ღვინისფერი
მზე დაჰყურებს მდინარეს.


ანდრეი ბელი - ლიანდაგებზე

განძარცვულ ბუჩქებს ღამე ეხლება,
სულ მალე, ალბათ, ვეღარ მოვძებნი,
ღამის წყვდიადში ჩაიჩეხება
სატელეფონო შავი ბოძები.


ანდრეი ბელი - ვლადიმირ სოლოვიოვი

გვახრჩობდა უხამსობა შეჩვეული,
ცას სთხოვდი გზას გადარჩენისას,
ესმოდათ შენი ხმა რჩეული,
როგორც ხმა შლეგისა


ანდრეი ბელი - გზა

ბევრი ვიარე, ისევ იგივე
გაქცეულ სივრცის ნათება მკვეთრი,
ქვასავით მაგარ გზაზე ხრიგინით
ხრიგინ-ხრიგინით მიგორავს ეტლი.


ანდრეი ბელი -გაქცევა

გაყინულია, დაო ჩემო, შენი თვალები,
თვალები შუშის, შუშის ღილები,
გესმის, ნაძვები მწვანე ტოტებს აშრიალებენ
უამინდობით გათოშილები.


ანდრეი ბელი - განდევნილი

მე ვტოვებ ქალაქს საღამოისას,
მაკრთობს ხმაურით, ხმებით მგრგვინავით,
თუმცა შორიდან ისევ მოისმის
ხმა მოქირქილე და დამცინავი.


არპი ჰანს - ნაცრისფერი დრო

ვგრძნობ, ნაცრისფერი დრო თუ როგორ დაჰქრის ჩემში...
და ფრთებსაც ვერ ვშლი,
გამომფიტა , ამომჭამა, ოცნებები გამიფერმკრთალა,
დარდიც ვერ თვალა!


არპი ჰანს - მე რაში ვარ

ვმგზავრობ მატარებლით,
რომელიც სულ მუდამ
გადატვირთულია…
და ეს ხომ რთულია!


აპოლინერი გიიომ - მირაბოს ხიდი


მირაბოს ხიდქვეშ, მირაბოს ხიდქვეშ მიღელავს სენა,
ჩვენი გრძნობებიც
თან მიჰყვება მდინარის დენას
და სანამ მოვა სიხარული, ჯერ მოდის წყენა.


აპოლინერი გიიომ - არის


არის ხომალდი ჩემი ძვირფასი რომ წამართვა და
შორს წაიყვანა
არის ჰაერში ექვსი “ძეხვი” * რომლებიც ღამით ცის ვარსკვლავებში
მატლებივით იქანავებენ


კატის, მამლისა და ნამგლის ზღაპარი - პიკარდიული ზღაპარი

ერთი ღარიბი მეწისქვილე მოკვდა და თავის სამ ვაჟს მემკვიდრეობით მხოლოდ კატა, მამალი და ნამგალი დაუტოვა. წისქვილი და ვირიღაო? — იკითხავთ თქვენ.
წისქვილი სოფლის მეპატრონეს ეკუთვნოდა, ხოლო ვირმა მეწისქვილემდე ერთი კვირით ადრე თქვენი ჭირი წაიღო.
katis mamlis da namglis zgapari pikardiuli zgapari ucxouri literatura


პატარა ანეტა - ბურგუნდიული ზღაპარი

იყო ერთი პატარა ქალი. თხუთმეტი წლის რომ შესრულდა, დედა მოუკვდა, მამამ წლისთავზე ერთი ქვრივი შეირთო. ქვრივს სამი ქალი ჰყავდა. ქვრივის შვილები ზარმაცები იყვნენ და არაფერს აკეთებდნენ, საბრალო ანეტა კი მთელი დღე მინდორში ცხვრებს მწყემსავდა. საღამოს, შინ რომ ბრუნდებოდა, მოცლა არა ჰქონდა — მთელი
დღის ნახმარ ჭურჭელს რეცხავდა.
patara aneta burgundiuli zgapari ucxouri literatura