ივანე კრილოვი - ჭრიჭინა და ჭიანჭველა

თარგმანი აკაკი წერეთლისა

დაჭრიჭინობდა, დახტოდა
ჭრიჭინობელა პატარა
და უშრომ-უზრუნველობით
მთელი ზაფხული ატარა.

მაგრამ ბოლო დროს, ზამთარმა
თვალი რომ გამოუჭყიტა,
შეკრთა მოცლილი მღერალი
და შიშმა წელი მოსწყვიტა.


ივანე კრილოვი - მგელი და კრავი

თარგმანი აკაკი წერეთლისა

ერთხელ პატარა ბეკეკას
დასცხა და წყალი მოსწყურდა,
მდინარის პირას მიადგა,
წყურვილის მოკვლა რომ ჰსურდა.

თურმე იმავ დროს მახლობლად,
საჭირბოროტოდ კრავისა,
დაძუნძულებდა პირღია
მგელი, მსურველი ავისა.


ივანე კრილოვი - მაიმუნი და სათვალე

თარგმანი აკაკი წერეთლისა

მაიმუნმა სთქვა: „დავბერდი!
თვალმა დამიწყო კლებაო,
მაგრამ ამბობენ, ამ სენის
შველაც კი შეიძლებაო.

ადამიანსაც სიბერით
ესევე ემართებაო,
მაგრამ სათვალეს ხმარობს ის
და აღარ ენაღვლებაო!


მე ვიზრდებოდი - ბორის პასტერნაკი


მე ვიზრდებოდი და ვით განიმედს
მიმაქროლებდა ბედი, იღბალი.
და ფრთები მიწას, ვით ჩემგან იმედს,
მაშორებდა და გადავიღალე.


ბორის პასტერნაკი - მაინც და მაინც ცნობილი იყო


მაინც და მაინც ცნობილი იყო,
ეს არც იმდენად არის ლამაზი,
არქივის შექმნას ხელი რომ მიჰყო,
სჯობს არც იფიქრო ქვეყნად ამაზე.


ბორის პასტერნაკი - ზოგიერთების სიყვარული მძიმე ჯვარია

ზოგიერთების სიყვარული მძიმე ჯვარია,
შენს ურიოშო მშვენებას კი არ უდევს ზღვარი.
მისი გაგება შესაძლებელს გადამცდარია,
რადგანაც არის ყოფნის არსის ამოხსნის დარი.


თედორე ტიუტჩევი - უკანასკნელი სიყვარული


ო, სიყვარული რარიგ ნაზია
სიცოცხლის ბოლოს, სიბერის ზღურბლზე,
გამოსათხოვარ შუქით ანთია
დაისის მზე და აწითლებს ღრუბლებს.

ცა ჩამობნელდა. შორს, დასავლეთით
ძლივსშესამჩნევი სინათლე როკავს.
ნუ მიმატოვებ, მშვენიერებავ,
შემოღამებავ, მაცალე ცოტა.


უილიამ ბატლერ იეიტსი - არსადაა მეორე ტროა


რისთვის გავკიცხო? რომ არსება ამივსო წყევლით?
რად შეითვისა, ტანჯვისგან რომ მართლაც სჯობს გაცლა?
კაცთაგან რომ არ მიიბოძა პატივი მხევლის
და ფართო ქუჩა რომ ინდომა ვიწრო გზის ნაცვლად?
არა აქვს ნება, რომ სურვილი ჩვენსავით კლავდეს?
თავის ბილიკზე თვითნებურად ვიდოდეს კვალად?
განა არა სჯობს, მდგმურად შლეგი გონება ჰყავდეს,


უილიამ ბატლერ იეიტსი - ქურთუკი, ნავი და ხამლები

,რას კერავ ასეთს, ასე რომ ელავს?“

,,მე ვკერავ ქურთუკს მწუხარებისას,
მისი დანახვა მოხიბლავს ყველას,
შევკერავ ქურთუკს მწუხარებისას,
მოხიბლავს ყველას“.

,,რას აგებ ასეთს, გაშლილი აფრით“

,,მე ნავს ავაგებ მწუხარებისას,
სწრაფად იცურებს დღისით და ღამით,
იცურებს ნავი მწუხარებისა
დღისით და ღამით“.


უილიამ ბატლერ იეიტსი - მშვიდობის ვარდი


მთავარანგელოზს ციდან ძირს რომ ჩამოეჭვრიტა,
როს სამოთხის და ჯოჯოხეთის ბედი წყდებოდა,
შენს დანახვაზე შეიპყრობდა მყისვე ეჭვი და
ციურნი ძალნი ეგებ სულაც დავიწყებოდა.

ის საღვთო ომზე აღარასდროს არ იფიქრებდა,
მტრობას საერთოდ ამოშლიდა სულის ფიცრიდან,
ხომლთა ღეროებს ჩააწნავდა ერთურთს იქვე და
ვარსკვლავთა გვირგვინს შენ ერთადერთს გამოგიწვდიდა.


უილიამ ბატლერ იეიტსი - ცირკის მხეცებთან დამშვიდობება

I
მახსოვს, ვიხილე ცარიელი სრულიად სცენა:
ყოველდღიური ლამპართ ელვა ღველფივით გაქრა,
მე მელოდება ხმელი ძვლების ხაროში ცვენა,
კმაყოფილებას იგრძნობს გული ბოლოჯერ, მაგრამ
ზამთარ-ზაფხული ბერიკაცის ვიდრე ნაზია,
დღეს ჩემი ცირკის ყველა მხეცი არენაზეა.
ოჩოფეხები, ორთვალები შეაკრთობს ნურც ვის,
ლომი, ქალწული, დანარჩენი _ უფალმა უწყის.


უილიამ ბატლერ იეიტსი - შავი კოშკი

უთხარით ყველას, რომ შავ კოშკში ეს სული ლხინობს,
საუზმის ნაცვლად აქ თეფშებზე მხოლოდ მტვერია,
ცარიელია ყველა ჯიბე, მჟავეა ღვინოც,
მაგრამ იცოდეთ, აქ მხედრისთვის ყველაფერია.
აქ დგას ჩაუქი გარნიზონი, ერთგული ფიცის,
სხვისი დროშების დაბლა დახრა რომელმაც იცის.
საფლავში მკვდრები წამოდგომას არჩევენ წოლას.