მგელი და მელა - ფრანგული ზღაპარი

 (ხმები: 8)



ერთ ღარიბ გლეხს სამი თხა ჰყავდა. ზაფხულში და შემოდგომაზე მინდორში ან
ტყის პირას გარეკავდა, სადაც თხები რის ვაი-ვაგლახით პოულობდნენ საზრდოს. ზამ-
თარი რომ დადგა, გლეხმა ორი თხა გაყიდა. შინ ყველაზე პატარა დაიტოვა და ბაღის
მესერზე გამოაბა. ყოველდღიურად გლეხი თხას ცოტ-ცოტა პურს უზიდავდა, რომ შიმ-
შილით არ მომკვდარიყო.
თხას ერთი სული ჰქონდა, აეწყვიტა და ტყეში გაქცეულიყო, სადაც მწვანე ნაძვებს
ხედავდა და ფიქრობდა, ალბათ ზედ რძიანი, ლორთქო ბალახი იზრდებაო. ჰოდა,
თხამ გადაწყვიტა: როგორც კი შეძლება მომეცემა, გავიქცევიო. ერთ მშვენიერ დღეს,
მართლაც, თხამ თოკი გაწყვიტა და მესერს გადაახტა. დაიწყო თავისუფლად ნავარდი
და ნაადრევ ყინვებს გადარჩენილი ბალახის წიწკნა.
მისდა ჭირად, იგი ნათლიმამა მელამ დაინახა და მგელთან გაიქცა.
— ძია მატიეს თხა გამოჰქცევია, გინდა შეჭამოო?
— როგორ არ მინდა! ორი დღეა პირში ხემსი არ ჩამსვლია. სად არის, მზად ვარო.
— ხორცს ხომ გამიყოფო?
— ჰო, ჰო, ცხადია, გაგიყოფო.
ნათლიმამა მელა და ნათლიმამა მგელი ეცნენ თხას და ყელი გამოჰღადრეს.
— აბა, ახლავე შევჭამოთო, — თქვა მგელმა.
— არა, შენთან წავიდეთ და მოვხარშოთ, წვნიანი გაცილებით გემრიელი იქნებაო.
— ნათლიმამ, მართალს ამბობო.
მგელმა და მელამ თხა მგლის სახლში წაიღეს. კერაში ცეცხლი გააჩაღეს. ნათლიმამა
მგელმა ჭიდან წყალი მოიტანა, ქვაბში ჩაასხა და ძია მატიეს თხის ხარშვა დაიწყო. წყა-
ლი ადუღდა და ქაფის მოხდის დრო დადგა.
— ნათლიმამ, ქაფქირი აიღე და ქაფი მოხადეო, — უთხრა მელას მგელმა.
— შენ თვითონ მოხადე, რაღაც კარგად ვერ ვხედავო.
მგელმა ქაფქირი აიღო და ქაფის მოხდა დაიწყო. მაშინ ნათლიმამა მელამ ნათლიმამა
მგელს კუდში ხელი სტაცა და მდუღარეში ჩააგდო. მელამ იფიქრა, მგელი ალბათ გა-
იფუფქაო და კმაყოფილი შინ წავიდა. მაგრამ ნურას უკაცრავად, მგელი ქვაბიდან ამო-
ბობღდა და ერთ კვირაში ისევ ჯანზე მოვიდა.
დამაცა, შე ცბიერო მელავ, ხელში ჩამივარდები და სეირს გაჩვენებო, — გაიფიქრა
მგელმა.
ამის გაფიქრება და მელას გამოჩენა ერთი იყო.
— შეჩერდი, მელაკუდავ! ქვაბში რომ ჩამაგდე, სამაგიეროდ უნდა შეგჭამოო.
— რად უნდა შემჭამო? მე არ მშიოდა და ქვაბში იმიტომ ჩაგაგდე, წვნიანი მარტო
ამან მიირთვას-მეთქი.
— თუ ასეა, მაპატიე, მოდი, ხელი დაჰკარო!
— სიამოვნებით! ერთგულება რომ დაგიმტკიცო, ერთ ამბავს გეტყვი: აქვე, ახლოს,
მეორე თხა ძოვს, მატიეს თხაზე ბევრად მუქანი. მალე გავიქცეთ, დავიჭიროთ და მოვ-
ხარშოთო.
— ძალიან კარგი! მაგრამ მდუღარეში ისევ ხომ არ ჩამაგდებო?
— შენს თავს ვფიცავ, არ ჩაგაგდებო!
დაიჭირეს თხა და დაუწყეს ხარშვა. ნათლიმამა მგელმა ისევ მდუღარეში ამოჰყო თა-
ვი და ისევ ამობობღდა ქვაბიდან.
ორი კვირის მერე მგელი მელას შეხვდა. 30
— ნათლიმამა მელავ, ახლა ვეღარ გადამირჩებიო.
— რატომ, ძმაო მგელო?
— იმიტომ, რომ ქვაბში ჩამაგდეო.
— იცი რა, ჩემს სნეულ ცოლზე ვფიქრობდი და პირობა დამავიწყდაო.
— თუ არ სტყუი, მაშინ, მოდი, შევრიგდეთო.
— ძალიან კარგი, მით უმეტეს, აქვე, ახლოს, ჩინებული თხა დაბრძანდებაო.
მესამე თხაც მოიტაცეს და ხარშვა დაუწყეს. მგელი ისევ ქვაბში ჩავარდა.
მაგრამ ამის მერე მელა მგელს რომ შეხვდა, ძალიან შეშინდა. მელას გაქცევა უნდო-
და, მაგრამ ნალიმამა მგელმა დაიჭირა და შეჭმა დაუპირა.
— ასე იყოს, შემჭამე, ნათლიმამა მგელო, მაგრამ მინდოდა სიკვდილის წინ წირვაზე
წავსულიყავიო.
— წირვაზე რას იზამო?
— ღმერთს შევევედრები, სამოთხეში შემიშვასო.
— კეთილი, ამაზე უარს არც მე ვიტყვიო.
მგელი და მელა სოფლის ეკლესიაში შევიდნენ.
— ოჰ, ნათლიმამა მგელო, მნათე აქ არ არის, რომ ზარები დარეკოს და ჩემი მონანიე-
ბა ყველას ამცნოს. იქნებ შენ დარეკოო.
— მზადა ვარ, მაგრამ თოკის ჩამოწევა არ ვიციო.
— არაფერია, თოკს კუდზე გამოგაბამ და ზევით-ქვევით იხტუნავებო.
მელამ მგელს კუდზე თოკი გამოაბა, ზარები კარგა მაგრა გააქან-გამოაქანა და გაიქცა.
ზარებზე კუდმიბმული უბედური მგელი თხუთმეტი ფუტის* (* ფუტი «— სიგრძის
ინგლისური საზომი, უდრის 30,5 სმ.-ს.) სიმაღლეზე ხან ზევით აიჭრებოდა, ხან ძირს
ენარცხებოდა და მიწაზე ცხვირპირს იმტვრევდა. ასე ქანაობდა ხუთიოდე წუთი.
ზარები რომ გაჩერდა, მგელმა თოკი გადაღრღნა და მელას გამოუდგა. ბუჩქებში
მიუსწრო.
— აი თურმე სად ბრძანდები, ნათლიმამა მელავ! ახლა კი შეგჭამო!
— არ შეგიძლია ცოტა მოითმინო? შინ მივიდოდით, ანდერძს დავწერდი და ცოლ-
შვილს უკანასკნელად გადავკოცნიდიო.
— კეთილი. ოღონდ იჩქარეო.
წავიდნენ მელას სახლში.
— არ შემოხვიდე, ნათლიმამა მგელო, ჩემი ცოლი სიკვდილის პირზეა და, რომ და-
გინახოს, შიშისაგან სულს განუტევებსო.
— კარგი, ზღურბლზე დაგელოდებიო.
ნათლიმამა მელამ კარს ურდული გაუყარა და იფიქრა, ხსნილი ვარო, მაგრამ მგელი
სახურავზე აძვრა და საკვამლე მილში აგურების ჩაყრა დაიწყო.
— მადლობელი ვარ, ჩემო მეგობარო, ამ აგურებით ბაღს ყორეს შემოვავლებო.
მგელმა მდინარიდან წყალი მოზიდა და საკვამლე მილში ჩასხმა დაიწყო.
— მადლობელი ვარ, ჩემო მეგობარო, თავ-პირის მტვრევით მოვრბოდი და წყურვი-
ლი მახრჩობსო!
მაშინ მგელმა მელას სახლის დაწვა განიზრახა და მილში მუგუზლები ჩაყარა. მელა
კი ყვიროდა და ყვიროდა:
— მადლობელი ვარ, ჩემო მეგობარო, ოჰ-ჰო-ჰო! როგორ მცივა, სახლში კი შეშა არა
გვაქვს. შენც ჩამოდი და გათბიო.
ნათლიმამა მგელი მილში ჩაძვრა. ცბიერმა მელამ ცეცხლში ჩააგდო, მერე შამფურზე
შეწვა და შეჭამა.


მთარგმნელი ჯენეტი ჭანტურაია - ფრანგული ზღაპრები



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.