ლურჯწვერება

 (ხმები: 4)



ასი წლის წინ უღრანი ტყის პირას, ერთი ბერიკაცი ცხოვრობდა, მას სამი ვაჟი და ერთი ულამაზესი ასული ჰყავდა. ერთ მშვენიერ დღეს მათი სახლის წინ ოქროს ეტლი გაჩერდა. ეტლიდან მეფე ჩამოვიდა, ბერიკაცს ეახლა და ქალიშვილის ხელი თხოვა. ბერიკაცი სიხარულუსგან ცას ეწია; მეფეს ჩემი ქალიშვილის შერთვა სურსო და უმავე დათანხმდა, ისე რომ მეფისთვის არც შეუხედავს, მას არც კი შეუმჩნევია, რომ მეფეს ლურჯი წვერები ჰქონდა. მშვენიერი ასული ლურჯწვერება კაცის დანახვაზე შეშინდა და დაიმალა.ის უარზე იყო არ სურდა ლურჯწვერება კაცის ცოლი გამხდარიყო,მაგრამ მამის ხვეწნა მუდარამ მაინც თავისი ქნა და ბოლოს დათანხმდა. თავის სამ ძმასთან მივიდა და უთხრა: ,,საყვარელო ძმებო, როგორც კი ყვირილის ხმას გაიგონებთ, სადაც არ უნდა იყოთ და რასაც არ უნდა აკეთებდეთ, ყველაფერი მიატოვეთ და ჩემს საშველად გამოემართეთო. ძმებმა საყვარელ დას დახმარების პირობა აღუქვეს და გადაეხვივნენ. ლურჯწვერება და მისი დედოფალი ოქროს ეტლში ჩასხდნენ და სასახლისკენ გაემართნენ.
მეფის სასახლე მართლაც დიდებული იყო, აქ დედოფლის ყველა სურვილს უმალვე ასრულებდნენ. მეფე-დედოფალი ბედნიერად ცხოვრობდნენ. მხოლოდ მეფის ლურჯი წვერები აშინებდა და აშფოთებდა დედოფალს.
ერთ მშვენიერ დღეს მეფემ დედოფალს განუცხადა: ,,შორ გზაზე მივემგზავრები სამოგზაუროდ, დიდი ხნით, აი შენ სასახლის ყველა ოთახის გასაღები, სადაც მოგესურვება იქ შედი და დაათვალიერე. მხოლოდ ერთ ოთახში გიკრძალავ შესვლას, რომელსაც აი ეს, ოქროს გასაღები აღებსო“. დედოფალი დაჰპირდა მეფეს, რომ აკრძალულ ოთახის კარს არ გააღებდა და მეფეც მშვიდად გაემგზავრა. მეორე დღეს დედოფალმა კარების გაღება დაიწყო, ოთახებში იმდენი ძვირფასეულობა და განძი იყო რომ თვალები კინაღამ დაუბრმავდა. დედოფალმა გაიფიქრა; იმ აკრძალულ ოთახში უთუოდ ყველაზე ძვირფასი განძი იქნება გადამალულიო. ბოლოს მას ცნობისმოყვარეობამ ძლია. მაინც ვერავინ გაიგებს, რომ კარები გავაღე, სულ ერთი წუთით შევიხედებიო. კართან მივიდა და გააღო, როგორც კი ოთახში ფეხი შედგა სისხლის გუბეში აღმოჩნდა. კედელძე ქალის ჩონჩხი იყო ჩამოკიდებული. უნდოდა უკან მობრუნებულიყო, მაგრამ გასაღები სისხლის გუბეში ჩაუვარდა, დაიხარა და ამოიღო. გასაღები სისხლში იყო ამოსვრილი. დედოფალი ყოველდღე ცდილობდა სისხლიანი ლაქების მოშორებას მაგრამ ამაოდ, როცა ერთ ლაქას მოასორებდა უმალვე მეორე ჩნდებოდა. ბოლოს დედოფალმა გასაღები საჯინიბოში წაიღო და თივაში ჩაფლა. იმ იმედით, რომ სისხლიანი ლაქები მოშორდებოდა. მეორე დღეს მოულოდნელად ლურწვერება მოგზაურობიდან დაბრუნდა. მან დედოფალს პირველრიგში გასაღებები მოთხოვა. დედოფალმა ხელისკანკალით გაუწოდა გასაღებების აცმა. იფიქრა მეფემ იქნებ ვერც შენიშნოს, რომ ოქროს გასაღები აკლიაო. ლურჯწვერებამ მაშინვე მოთხოვა დედოფალს ოქროს გასაღები. დედოფალმა მიუგო: სადღაც ზემოთ შევინახე, ხვალ მოვძებნი და დაგიბრუნებო“ ლურჯწვერებამ მიუგო: საყვარელო ეხლავე მომიტანე გასაღები დღეს მჭირდებაო“. ,,უჰ ძვირფასო იცი, საჯინიბოში დამეკარგა ის ოქროს გასაღები, როცა ვიპოვი დაგიბრუნებო. ლურჯწვერება განრისხდა: შენ ის არ დაგიკარგავს, შენ აკრძალული ოთახი გააღე, ეხლა კი მოემზადე დღეს შენ მოკვდებიო. დედოფალი შეევედრა ლოცვის უფლება მაინც მომეციო სიკვდილის წინ. ისიც დათანხმდა. დედოფალმა თავის ოთახში აირბინა, ფანჯარასთან მივიდა და თავის ძმაბს მოუხმო საშველად. ,,ძმებო, საყვარელო ძმობი, მოდით მიშველეთო“ ამ დროს მისი ძმები თყეში ნადიმობდნენ. უმცროსმა ძმამ დიოს ხმა გაიგონა და დანარჩენებს უთხრა: ჩქარა ძმებო ჩვენი და გასაჭირშია, ჩვენი დახმარება ჭირდებაო. სამივენი თავიანთ ცხენებს მოახტნენ და ქარზე სწრაფად გააჭენეს. დამ მეორედაც მოუხმო ზმებს საშველად,, ძმებო საყვარელო ძმებო, მიშველეთ თქვენი და გასაჭირშიაო!. დედოფალს ესმოდა, თუ როგორ ლესავდა ლურჯწვერება უზარმაზარ დანას. განხისხებულმა ლურჯწვერებამ დედოფალს მოუხმო ¬¬¬¬¬- თუ ეხლავე არ ჩამოხვალ, მე თვითონ ამოვალ და ყელს გამოგჭრიო. ამ დროს ძმები ქარზე და ფრინველზე სრაფად მოიწევდნენ დის საშველად. ლურჯწვერება მივარდა დედოფალს უნდოდა დანა გულში ჩაესო მისთვის, მაგრამ ძმებმა სასახლის კარები შეოამტვრიეს და ლურჯწვერებას გული მისივე დანით გაუგმირეს. ძმებმა საყვარელი და შინ წაიყვანეს. ლურჯწვეებას მთელი ავლა-დიდება ამ დღის შემდეგ მათი კუთვნილება გახდა.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.