შექსპირი (სონეტი II) - Shakespeare (soneti II)



შექსპირი უილიამ - სონეტი II

თარგმანი - ელერდაშვილი ალექსანდრე

sheqspir wiliam targmani elerdashvili aleqsandre
ორმოცი ზამთრის ტყვეობაში რომ ჩავარდები,
შენს შუბლს ორმოცი ნაოჭი რომ დათხრის, დაღარავს,
რომ გადაფარავს შენს ყვავილნარს ეკალ-ბარდები
და არ მოხიბლავს აღარავის... არსად... არღარას,

მაშინ გკითხავენ - "ის მშვენება სად გადამალე,
საით გაქრაო საგანძური ყმაწვილურ ფერთა?"
იტყვი - "თვალების სიღრმეებში დავასამარე!..."-
და ეს მოიტანს გაუგონარ დაცინვას შენთან.

შენს სილამაზეს მიეგება მეტი ღირსება,
თქმა რომ შეგეძლოს - "ეს არსება შვილია ჩემი,
მას გადაეცა ყველა ჩემი ზნე და თვისება,
იგია ჩემთვის სიბერის ჟამს ნუგეშისმცემი".

შენ ცივ ზამთრებში, სიბერისკენ გადარხეულში,
შვილს იხილავ და კვლავაც სითბოს იგრძნობ სხეულში.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.