შექსპირი (სონეტი LXIII) - Shakespeare (soneti LXIII)



შექსპირი უილიამ - სონეტი LXIII

თარგმანი - ელერდაშვილი ალექსანდრე

sheqspir wiliam targmani elerdashvili aleqsandre
წუთისოფელი ჩემს სიყვარულს რომ უმზერს ავად,
სისხლიან კლანჭებს რომ უღერებს, როგორც სწადია,
დროს საათივით რომ სტაცებს და მასთან მეც თავად
შუბლს რომ მიღარავს ნაოჭებით... ეს ხომ ცხადია.

ეს ხომ ვიხილე, რომ წყვდიადი მოსდევს სინათლეს,
რომ სილამაზე ვერსად შეძლებს დიდხანს ზეობას,
რომ დროის მეფე წარმავლობით თავს გაიმართლებს,
როცა გაზაფხულს ზნეს წაუხდენს თუ უზნეობას.

და ამიტომაც განვერიდე მუხთალ საწუთროს,
მის არსებობას ვამჯობინე მე უმისობა,
რომ დავიწყებამ ვერასოდეს დაისაკუთროს
ჩემი ლამაზი სიყვარულის მარადისობა.

ამ შავ სტრიქონებს უკვდავებას ბედი მიაგებს,
მშვენიერება რადგან მათში სულ იციაგებს.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.