შექსპირი (სონეტი XCIV) - Shakespeare (soneti XCIV)



შექსპირი უილიამ - "(სონეტი XCIV)"

თარგმანი - ელერდაშვილი ალექსანდრე


ვისაც სიავის ძალა შესწევს, მაგრამ დღეს ავით
არც ვინმეს ჩაგრავს და არც ანგრევს სხვების ანაგებს,
ვინც უშფოთველად გარინდულა სალი კლდესავით
და წუთისოფლის მადევართა შფოთვას განაგებს,

ვინც მიაჩნიათ თვით განგების შთამომავალად,
ვისაც სიმდიდრე ბუნებისა უხვად რგებია,
იგია სხვისი მბრძანებლად და გზა-სავალად
მის სიდიადეს ბრბო კვალდაკვალ ასდევნებია.

მაგრამ ვაი, რომ ეს სიცოცხლე ყვავილის მსგავსად
ერთ დაბადებას და ერთადერთ ზაფხულს ამშვენებს...
სიკვდილი მოვა, აღარაფერს დატოვებს არსად
და ყველა ყვავილს ერთიანად გადააშენებს.

მწარე საწუთრო სიტკბოს დიდხანს არსად ალაღებს,
ზამბახს რომ აჭკნობს, იქ ახარებს მინდვრის ბალახებს.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.