შექსპირი (სონეტი) - Shakespeare (soneti)

 (ხმები: 0)


სონეტი XXXI

შენს მკერდში ძგერენ სიყვარულით დღეს ის გულები,
ქვეყნად ცოცხალი აღარცერთი რომ არ მეგონა...
და მეგობრებიც, საფლავებში ჩაკარგულები,
შენში გაცოცხლდნენ, რომ მათი ხმა კვლავ გამეგონა.

ჰოი რამდენი ცრემლი ცხადად ანდა ფარულად,
თვალს შეჰპარვია საიმათო ხსოვნის ნარჩენად,
დღეს კი ისინი სიკვდილიდან გამოპარულან
ყოფნა-არყოფნის საფიქრალის წარმოსაჩენად.

ახლა შენ ჰგავხარ სიყვარულით სავსე სამარეს
მე ვინც მიყვარდა, შენი გახდა აწ და მარადის;
მათ მთელი ჩემი საგანძური შენ ჩაგაბარეს
და რაღა მეთქმის?! - მეც შენი ვარ კუბოს კარამდის...

შენში რომ ვხედავ ჩემთვის ძვირფას ყველა არსებას,
მეც ვნატრობ შენთვის სიცოცხლეს და შენთან მსგავსებას.

თარგმანი ინგლისურიდან - ალექსანდრე ელერდაშვილი




Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.