შექსპირი (სონეტი) - Shakespeare (soneti)



სონეტი XXXIX

როგორღა ვუძღვნი შენს სიკეთეს ღირსეულ ქებას,
თუკი ქცეულა ჩემს ნაწილად შენი არსება?
შენ რომ შეგაქო, ეს ვერაფრით მომიტანს შვებას,
რადგან ჩემივე თავის ქებას დაემსგავსება.

და ამიტომაც სჯობს დავშორდეთ ერთმანეთს ნებით,
სჯობს დაეკარგოს ჩვენს სიყვარულს ძალა ერთობის,
რომ მეც მოგიძღვნა საკადრისი სიტყვები ქებით
და აღარ მქონდეს ეს შეგრძნება ერთმანეთობის.

რომ არ სჩვევია განშორებას, ვიცი, დანდობა
და მარტოობაც რომ იქნება მისი მხლებელი
და მაინც დრო-ჟამს სიყვარულის ფიქრებს ვანდობ და
ამ ფიქრს გაჰყვება წუთისოფლის სახსენებელი.

უნდა მასწავლო განზე დგომა ერთის ორიდან,
რომ ახლოს ყოფნით მოგაწვდინო ქება შორიდან.


თარგმანი ინგლისურიდან - ალექსანდრე ელერდაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.