შექსპირი (სონეტი) - Shakespeare (soneti)



130-ე სონეტი

სულაც არ ბრწყინავს მზეებრ ჩემი სატრფოს თვალები,
მის ბაგეებსაც არა სცხია მარჯნის მაგვარი,
ვერც მისი მკერდი დაიკვეხნის დღის ელვარებით,
თმებიც შავი აქვს და მავთულზეც უფრო მაგარი.

მინახავს ვარდი - თეთრიცა და წითელიც, მაგრამ
მისი ღაწვები არ არიან ვარდის მინდვრები,
და თუმცა როცა მის სუნთქვას ვგრძნობ, გონებას ვკარგავ,
მას სურნელოვანს ვერ ვუწოდებ, ვერასდიდებით.

მე მიყვარს მასთან საუბარი, თუმცაღა ბროლის
საამო წკრიალს მისი ხმის ტემბრს ვერაფრით ვადრი.
და ვერასოდეს ვერ ვიხილავ ღმერთქალის რონინს,
ჩემი მიჯნური, როგორც წესი, მიწაზე დადის.

და მაინც, ჩემი სიყვარული ისე მისია,
რომ მასთან რამის შედარება უკადრისია.

თარგმანი ინგლისურიდან - ალექსანდრე ელერდაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.