ივანე კრილოვი - Ivane Krilovi



ჭრიჭინა და ჭიანჭველა

(chrichina da chianchvela)


ხტუნია, ლეგა-ჭრიჭინა მთელი ზაფხული გალობდა

შეექცეოდა, დახტოდა, მანამ ბუნება სწყალობდა;

ლხინობდა, მკალსა ვერა რამ ვერ შეუხურა ბეწვია.

უცებ შეხედა საბრალომ, ზამთარი წამოეწია!

შემოჭკნა ველი, მინდორი, წავიდნენ დღენი ლხენისა.

ჭრიჭინას გამხარებელნი, გამქარვებელნი სენისა,

როცა მას, ყოველ ჯაგის ძირს, უსრულდებოდა წადილი.

მზად ჰქონდა სახლი და ბინა, ვახშამი გინდა სადილი!...

გაქრა ყოველი, დაზამთრდა, ჭრიჭინამ იგრძნო შიმშილი.

აღარა გალობს საბრალო, გამოეცალა სინსილი!..

ან ლხინი რაღად ეწვევა?

შიმშილით კუჭი ეწვება!..

დაღონებულმა ჭრიჭინამ მჰმართა ჭიანჭველასა

და ევედრება: `ნათლავ, შენი შვილების ლხენასა,

მომხედე, ხელი გამიწყე, გამათბე დამაპურეო,

გაზაფხულამდინ იოლად წამიღე, მიმსახურეო...~

ამისმა მსმენმა ჭინჭველამ ჭრიჭინას კითხა წყნარადა:

_`რას აკეთებდი, დაიავ, მთელი ზაფხული ბარადა?..

_`რას, ვაკეთებდი, დობილო?.. სად მქონდა მოცალებანი:

ლილოში ვხტოდი, ვგალობდი, თავბრუს მახვევდა ძნობანი!...~

_`შრომის დროს თუკი გალობდი, _ ჭინჭველამ უთხრა პასუხად, _

მაშ წადი ახლა, იცეკვე, _ შიმშილისათვის რას სწუხხარ?...

1876 წ.


თარგმანი რუსულიდან - რაფიელ ერისთავი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.