სიყვარულს გაუმარჯოს

სიყვარულს გაუმარჯოს

(siyvaruls gaumarjos)


რომ იძახით გაუმარჯოს სიყვარულსო
თქვენ ეს გრძნობა ჩემებურად გტანჯავთ განა?
გზად მომავალ ჩემს სიყვარულს მოვკარ თვალი
და იმ დღესაც სიყვარული ალბად კმარა.
ამ პატარა სასმისით და დიდი გრძნობით
დაჩოქილი მინდა შევსვა სადღეგრძელო
და ამ ოხერ სიყვარუან ერთად მინდა
ის თავისი დაქალებით ვადღეგრძელო


მანდილოსნების სადღეგრძელო - mandilosnebis sadgegrdzelo


იმ სილამაზეს გაუმარჯოს სიბნელეშიც რომ ხედავ და მოლანდება რეალობა რომ გგონია, და დარჩენილ სიცოცხლეს, რომ დაუფიქრებლად გაიმეტებ მისთვის, მანდილოსნებს გაუმარჯოს


სიყვარულის სადღეგრძელო - siyvarulis sadgegrdzelo

ეს სადღეგრძელო სიყვარულმა დამალევინა,მე სიყვარულმა დამაობლა დარდით ამავსო, და მაშ დავლიოთ სადღეგრძელო ობოლი გულისდა ეს ჭიქები სისხლისფერი ღვინით ავავსოთ, მას გაუმარჯოს ვინც სიყვარულსში დატანჯულიავისაც უგრძვნია სიყვარულის მწარე იარავისაც ნამდვილი სიყვარული გამოუცდიამის სადღეგრძელოს ყანწით დავლევ ჭიქით კი არა!ეს არის ყველაზე მაგარი სადგერგრდზელო


ღვინოს აირჩევ სუფრის მშვენებად

ღვინოს აირჩევ სუფრის მშვენებად

(gvinos airchev sufris mshvenebad)

ღვინოს აირჩევ სუფრის მშვენებად
დალევ, გაფანტავ გულის დარდებს,
დამწველს, დამდაგველს,
მერე, მოგისვრის ლაჩარივით დარდის მორევში,
დაგაფქვევინებს საიდუმლო გულის არაკებს.
ხანაც გაგლექსავს, ხან აგამღერებს,
ხან წვიმად დაგღვრის, მეტს არას გავნებს,
ნიკალასავით გახეტიალებს და გაქარგიებს
უცხო ტილოებს.
ხან ვაჟასავით მთებს დაგაჭიდებს,
ოქროს საწმისებს ცრემლით აგივსებს,
მუზების მეფე აღსარებების
სავსე ფიალებს დაგაცლევიებს.
მერეეე..., მოგივლენს გიჟმაჟ ქარიშხლებს,
მაჯლაჯუნებით გზა-კვალს აგირევს,
გიჟ-პოეტობით სამოთხის ჩიტსაც
ერთი შეხედვით მოგინადირებს...
მოდით დავლიოთ წვეთწვეთობით სულის შარბათი,
და თავი მივცეთ ამ ცხოვრების უწყვეტ შაირებს,
მერე,თუნდ მოვხვდეთ ჯოჯოხეთის ბასრა კლანჭებში
რაა სიცოცხლე, თუ სიკვდილთან არ დავაჭიდეთ.'''


სვანური ლეგენდის მიხედვით - svanuri legendis mixedvit


სვანეთში არსებობს ერთი ძალიან პატარა მთა, რომელიც მეტად უცნაური ფორმისაა და იმერულ მოგრძო ჭურს ჰგავს. სვანური ლეგენდის მიხედვით, ზევსმა ამირანი (პრომეთე) როდესაც დასაჯა, ბოლომდე მაინც არ გასწირა და სწორედ ამ კლდეზე მიაჯაჭვა. ეს კლდე იყო ღვინით სავსე უზარმაზარი ჭური, რომელიც მუდამჟამს ღვინით იყო სავსე და ამირანი ასწლეულების მანძილზე ამ უზარმაზარი ქვევრიდან მწვეთავი ღვინის წვეთებით საზრდოობდა. ამირანის შესახებ არსებულ, ხშირად ურთიერთგამომრიცხავ ლეგენდებს შორის, ეს მთა-ჭურის ლეგენდა ნამდვილად ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესოა და კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ საქართველოში ღვინის დაყენების ტრადიცია მართლაც უძველესია”.


ბულბული, ლომი და ღორი (ლეგენდა) - bulbuli, lomi da gori (legenda)


ღმერთი დედამიწაზე დაეძებდა ისეთ ადგილს, სადაც ვაზი უნდა გაეშენებინა. მრავალი ადგილი შეარჩია, მაგრამ საბოლოოდ არჩევანი ისეთ ადგილზე გააკეთა, სადაც დამარხული იყო ბულბულის, ლომისა და ღორის ძვლები. ასეთი ადგილი საქართველო აღმოჩნდა (არქეოლოგიური კვლევებით დასტურდება, რომ ევრაზიის აფრიკასთან მატერიკულად ერთიანობის პერიოდში საქართველოს ტერიტორიაზე ლომები მართლაც სახლობდნენ). როდესაც ღმერთმა ამ მიწაზე ვაზი დარგო, შემდეგ მოსავალი მოიწია, დაწურა და ღვინო გააკეთა, ღვინოს იმ სამი სულდგმულის თვისებები გამოჰყვა, რომელთა ძვლებზეც ვაზმა იხარა. როდესაც ადამიანი ცოტა ღვინოს სვამს, მისი საუბარი ხშირად ბულბულის გალობასავით საამო მოსასმენია. როდესაც ზომაზე ცოტა მეტს სვამს, ლომს ემსგავსება და ყოველგვარი წინააღმდეგობის დაძლევის ილუზია ექმნება. უკიდურესად გადათრობის შემთხვევაში კი, ადამიანი ემსგავსება ღორს, თუ რატომ, ამის მიხვედრა ძნელი არ უნდა იყოს.


სადღეგრძელო (ლეგენდა) - sadgegrdzelo (legenda)

უხსოვარ დროს, როდესაც ღმერთი დედამიწაზე ცხოვრობდა, გადაწყვიტა, საიქიოდან გამოძევებული და შრომისაგან დაქანცული ადამიანების ცხოვრება უფრო საინტერესო გაეხადა. დაჯდა, იფიქრა, იფიქრა და ბოლოს გადაწყვიტა, ისეთი სასმელი შეექმნა, რომელიც კაცს მცირე ხნით, მაგრამ მაინც დააბრუნებდა სამოთხეში. თანამედროვე ენაზე რომ ვთქვათ, ღმერთმა ღვინო სამოთხის რამდენიმესაათიანი ილუზიის შემქმნელად გააკეთა. გააკეთა და ღვინის გასასინჯად ყველა ანგელოზი და ეშმაკიც მიიწვია. ღვინო ყველას მოეწონა. მათ შორის ეშმაკსაც. მაგრამ ეშმაკი რისი ეშმაკი იქნებოდა, ღმერთს რომ არ გაჯიბრებოდა. მანაც ბევრი იფიქრა და რაკი სხვა ვერაფერი მოიფიქრა, ადგა და ღმერთის მიერ გაკეთებული ღვინის ნარჩენებით, ანუ ჭაჭით, სხვა, უფრო მათრობელა და ძლიერი სასმელი – არაყი გააკეთა. მერე ამ სასმელის გასასინჯად ღმერთი მიიწვია. მივიდა ღმერთი, დალია ერთი ჭიქა, მეორე, მესამე და მეოთხეც რომ დალია, ეშმაკს უთხრა: “ვინც არაყი დალიოს, სამ ჭიქამდე ჩემსკენ იყოს, სამი ჭიქის მერე კი შენთვის დამითმიაო. თიანეთში მოხუცები ახლა როცა არაყს სვამენ, მეოთხე ჭიქას “საეშმაკოს” ეძახიან და ცდილობენ, რაც შეიძლება მალე გადავიდნენ მეხუთე ჭიქაზე. ბევრმა არც კი იცის, რატომ ეძახის მეოთხე ჭიქას “საეშმაკოს”. არადა, ეს გამოთქმა და საერთოდ, ეს ტრადიცია სწორედ იმ ძველი ლეგენდიდან მოდის”


მეორე ნახევარს გაუმარჯოს - meore naxevars gaumarjos


ღმერთმა 2 თვალი, 2 ყური, 1 ცხვირი და ნახევარი გული გვარგუნა, და იმას გაუმარჯოს ვინც იმ ნახევარს შეგვივსებს.


გაუმარჯოს ... - gaumarjos ...


გაუმარჯოს უხმო სიყვარულს, უსიტყვო ალერს, ცისფერ ოცნებას, თაფლისფერ თვალებს.


ვარსკვლავის სადღეგრძელო - varskvlavis sadgegrdzelo


ეს იმ ვარსკვლავს გაუმარჯოს, ბრმას რომ გზას გაუნათებს და სიყვარულით დატანჯულ ადამიანს გონებას.


თვალებს გაუმარჯოს - tvalebs gaumarjos


ეს იმ თვალებს გაუმარჯოს რო შეგხვედრია, შეგყვარებია, დაგიკარგავს და გინანია.


თვალებს გაუმარჯოს - tvalebs gaumarjos


ეს იმ თვალებს გაუმარჯოს, რომელიც შემოგხედავს, თქმით არაფერს გეტყვის და წამით მარადიულობას განატრებინებს.