საქართველოს სადღეგრძელო

,,როგორ მიყვარს ეს სამოთხის დიდი ბაღი…
ჩემი დედა, ჩემი მზე და იალაღი,
რამდენი მაქვს დასაწერი სასიმღერო,
რა ჩააქრობს სიყვარულის დიად კოცონს?..."


საქართველოს სადღეგრძელო

,,ქართველებითავის ქვეყანას ღმერთისგან ბოძებულს უწოდებენ. ქართული ლეგენდის თანახმად,ღმერთმა მსოფლიოს ხალხებს მიწები გაუნაწილა. ქართველებს დააგვიანდათ დაუფალთან მაშინ გამოცხადდნენ, როცა მიწები განაწილებული იყო. მათ კიგულწრფელად აღიარეს, რომ ქეიფობდნენ და ღვთის სადღეგრძელოს სვამდნენ.ღმერთი აღფრთოვანდა და ქართველებს სამოთხის ნაწილი უბოძა.


საქართველოს სადღეგრძელო

,,ქართულ სუფრაზე უთქვამთ
აკადემია არისო,
სუფრაზე სოფლის ნობათი
თაიგულივით ჰყვავისო!
სუფრას ჰყავს თავის თამადა,
მოადგილე და მსმელები,


საქართველოს სადღეგრძელო

ეს, იმ მთებს გაუმარჯოს!
რომლებიც ერთმანეთს სიმაღლეში ეჯიბრებიან. ეს, იმ მდინარეებს გაუმარჯოს!
რომლებიც ერთმანეთს სიჩქარეში ეჯიბრებიან.
ეს იმ ლამაზ გოგო-ბიჭებს გაუმარჯოს!
რომლებიც ერთმანეთს სილამაზეში ეჯიბრებიან.


დაასხი! ნაღდი სიყვარულის უნდა დავლიო

დაასხი! ნაღდი სიყვარულის უნდა დავლიო,
ქვეყანა ცრემლის საუფლოა, სევდის გზა არი!..
-დაასხი, მუქთად დაგიხატავ შემკრთალ ალიონს,
დასტით, დუდუკით, თეთრი კრავით, დილის საარით!..


გაუმარჯოს ქართულ ვაზს

გაუმარჯოს ქართულ ვაზს,
ბევრი ჭირის გადამტანს,
გაუმარჯოს ვაზის წვენს,
ის ამაგრებს ქართულ გენს,


საქართველოს სიყვარულით მე ყანწები დამიცლია

საქართველოს სიყვარულით მე ყანწები დამიცლია,
თამადისთვის სადღენგრძელო არასოდეს დამიცლია.
სიმღერით და სიყვარულით სადღეგრძელო დამიცლია
წინაპრების თავდადება მე სიმღერით განმიცდია.


სამშობლოს სადღეგრძელო

ჩვენს ლამაზ სამშობლოს
საქართველოს გაუმარჯოს.
საქართველოში სალოცავებს
გაუმარჯოს,სალოცავებში ხატებს

samshoblos sadgegrdzelo qartuli sufra da tradiciebi


ქართველების სადღეგრძელო

მინდა რომ შევსვა, სასმისი ერთი,
როგორც ყოველთვის, ვახსენო ღმერთი.
ის ხომ ერთია, ამ ქვეყნად ერთი,
მუდამ გფარავდეთ, მაღალი ღმერთი.

qartvelebis sadgegrdzelo qartuli sufra lamazi sadgegrdzelo


ეს იმ ტკბილ მოგონებებს გაუმარჯოს...

ტკბილ მოგონებას გაუმარჯოს-

განშორებას და მონატრებას რომ მოსდევს...

ისეთ მოგონებას გაუმარჯოს-

ბაგეთ სიხარულს რომ მოჰფენს...

იმ განშორებას გაუმარჯოს-

მოლოდინის ცრემლი რომ მოსდევს...

და იმ მონატრებას გაუმარჯოს-

ზმანება ,ბოდვა რომ მოსდევს!!


ცხოვრების წესი

-იყო ერთი არწივი,რომელსაც მოშივდა და საჭმელს ეძებდა ,, გადაუფრენდა ხან ერთ ქალაქს ხან მეორეს ,, ამ დროს დაინახა ტყესთან ახლოს მკვდარი ძაღლი(ლეში)..დაინახა თუ არა გაეშურა მისკენ , ამ დროს უკნიდან მონადირემ ტყვია ესროლა და მოკლა ,,, სიკვდილის დროს არწივმა ესთი რამ თქვა: მადლობა ღმერთო რომ სიკვდილის წინ მაინც არ მაჭამე სირცხვილიო !! მოდით მეგობრებო ისე გვეცხოვროს რომ ჩვენი სიცოცხლის მანძილზე სირცხვილი არ გვეჩამოს...!


ყივჩაღის პაემანი

ყივჩაღის პაემანი yivchagis paemani

ყურღანებიდან გნოლი გაფრინდა,
ყაბარდოს ველი გადაიარა,
ისევ აღვსდექი!
მუხრანის ბოლოს
ჩასაფრებული ვსინჯავ იარაღს.

ქსანზედ, არაგვზედ ისევ ჰყვავიან
ხოდაბუნები თავთუხებისა,
შენი ტუჩებიც ისე ტკბილია,
როგორც ბადაგი დადუღებისას.

ხოხბობას გნახე,
მიწურვილ იყო
როცა ზაფხული რუსთაველისა,
ნეტამც ბადაგი არ დამელია
და იმ დღეს ხმალი არ ამელესა!

ტრამალ და ტრამალ გამოგედევნე,
შემოვამტვერე გზები ტრიალი,
მცხეთას ვუმტვრიე საკეტურები,
ვლეწე ტაძრები კელაპტრიანი!

მაგრამ თვითონაც დაილეწება,
დაბადებულა ვინც კი ყივჩაღად,
მუზარადიან შენს ქმარს შემოვხვდი,
თავი შუაზე გადამიჩეხა!

მოდი, მომხვიე ხელი ჭრილობას,
ვეღარა გხედავ, სისხლით ვიცლები...
როგორც საძროხე ქვაბს ოშხივარი,
ქართლის ხეობებს ასდის ნისლები...

მოდი!
გეძახი ათას წლის მერე,
დამნაცროს ელვამ შენი ტანისა;
ვარდის ფურცლობის ნიშანი არი
და დრო ახალი პაემანისა!...