გერჰარდ რიხტერი - გერმანელი მხატვარი

გერჰარდ რიხტერი (გერმ. Gerhard Richter; დ. 9 დეკემბერი, 1932, დრეზდენი) — გერმანელი მხატვარი.
სამხატვრო განათლება მიიღო დრეზდენის ხელოვნებათა აკადემიაში (1951). მისი მასწავლებლები იყვნენ კარლ ფონ აპენი, ულრიხ ლომარი და უილ გროჰმანი. კარიერის ამ ადრეულ პერიოდში აქვს მას შექმნილი მიურალი ”ზიარება პიკასოსთან” (1955), როგორც აკადემიის საბაკალავრო ნაშრომი. მას მოჰყვა მეორე მიურალი გერმანიის ჰიგიენის მუზეუმისთვის სახელწოდებით ”ლებენსფროიდე” (სიცოცხლის სიხარული), როგორც სადიპლომო ნაშრომი.


კარლ შინკელი - გერმანელი არქიტექტორი

კარლ ფრიდრიხ შინკელი (Schinkel) (დ. 13 მარტი, 1781, ნოირუპინი, ბრანდენბურგი, — გ. 9 ოქტომბერი, 1841, ბერლინი) — გერმანელი არქიტექტორი, ფერმწერი და გრაფიკოსი. სწავლობდა ბერლინის არქიტექტურის აკადემიაში (1798-1800) ფ. ჟილისთან. მუშაობდა უმეტესად ბერლინში. თავდაპირველად მისდევდა ფერწერასა და გრაფიკას. ნამუშევრები ძირითადად რომანტიკული სულისკვეთებისა იყო. შინკელი XIX ს. გერმ.ხუროთმოძღვრებაში გვიანი კლასიციზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელია. ნამუშევრები: ახალი საყარაულო (ახლა ფაშიზმისა და მილიტარიზმის მსხვერპლთა ძეგლი, 1816-18), დრამატული თეატრი (1819-21), ძვ. მუზეუმი (1824-28) ― ყველა ბერლინში. რომანტ. სულისკვეთებითაა აგრეთვე გამსჭვალული შინკელის ფსევდოგოტიკური ნაგებობები (სამლოცველო პეტროდვორეცში, 1831-33). მის უკანასკნელ ნამუშევრებში თავი იჩინა რაციონალიზმის ელემენტებმა (სამშენებლო აკადემიის შენობა ბერლინში, 1831-35). იყო არქიტ. თეორეტიკოსი.


ანსელმ კიფერი - გერმანელი მხატვარი

ანსელ კიფერი (დაიბადა 1945 წლის 8 მარტს ) — გერმანელი მხატვარი და მოქანდაკე. ის სწავლობდა ჯოზეფ ბოის და პიტერ დრეერთან ერთად მისი ნამუშევრები აერთიანებს მასალებს : ჩალა, ნაცარი, თიხა, ტყვია, და შელაქი. მიუხედავად ეროვნებისა, კიფერი არასოდეს იზიარებდა ნაცისტურ გერმანულ შეხედულებებს. იგი საშინლად განიცდიდა ებრაელებისადმი განხორციელებულ სულისშემძვრელ სისასტიკეს და მომხრე იყო ყველა ეროვნების ადამიანის თანასწორუფლებიანობისა. იგი თვლიდა ,რომ არც ერთი ეროვნების ადამიანს არ ჰქონდა უფლება ,რომ აღმატებულად მიეჩნია თავი


სემიუელ სტილმან ოსგუდი - ამერიკელი მხატვარი

სამუელ სტილმან ოსგუდი (დ. 9 ივნისი, 1808 – გ. 1885) იყო მე-19 საუკუნის ამერიკელი მხატვარი.

დაიბადა ნიუ-ჰეივენში (კონეკტიკუტი), ჯეიმს ოსგუდსა და ელისაბედ ბადგერთან. სწავლობდა ბოსტონში (მასაჩუსეტსი). პოეტ ფრანსის სარჯენტ ლოკთან ქორწილის შემდეგ ხელოვნების სწავლა განაგრძო სამეფო აკადემიაში (ლონდონი)


ვიქტორ პანჩენკო

ვიქტორ ვასილის ძე პანჩენკო დაიბადა 1949 წელს ქ. სამარყანდში (უზბეკეთი). 1970 წელს დაამთავრა ტაშკენტის პ. ბენკოვის სახ. სამხატვრო სკოლა (ფერწერის განხრით), 1975 წელს – ტაშკენტის კონსერვატორია (სადირიჟორო ფაკულტეტი). 30 წელია რაც მხატვრობას მისდევს. თავის სურათებში ცდილობს მოახდინოს ორი საწყისის – მარადიულისა და წამიერის შერწყმა. სურათების სიუჟეტი წარმოადგენს გამოგონილისა და განცდილის ასოციაციათა ნაერთს.


არსენი (XIV საუკუნე) - ქართველი მხატვრები

არსენი, XIV საუკუნის ქართველი მხატვარი. 1381 მოხატა ჭულის ეკლესია (ადიგენთან). მხატვრობა ამჟამად ძლიერ დაზიანებულია. გუმბათში გამოსახულია ამაღლება, გუმბათის ყელზე - წინასწარმეტყველნი. აფრებში - მახარებელნი, საკურთხევლის კედელზე - მოციქულთა ზიარება და წმ. მამათა და დიაკონთა ფიგურები. საკუთრივ ნაოსის კედლებზე - სახარების სცენები, განკითხვის დღე და წმ. გიორგის ცხოვრების ამსახველი სიუჟეტები. სამხრეთის კედელზე სამცხის ათაბაგთა - ჯაყელების პორტრეტებია. ფიგურები უჩვეულოდ გრძელია, ნახატი - დუნე. არსენის ნამუშევრები ამ პერიოდის ქართული ფრესკებთან შედარებით დაბალი დონისაა.


ივანე ასკურავა

ივანე ალექსის ძე ასკურავა (დ.27 დეკემბერი, 1917/9 იანვარი 1918, სოფ. ქვირი, ახლანდელი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი), ქართველი, თეატრის მხატვარი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1950).

1939 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1940 წლიდან ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის აკადემიური თეატრის მხატვარი. გააფორმა ოპერები: ჯ. ვერდის "ოტელო" (1949), ზ. ფალიაშვილის "ლატავრა" (1950), "დაისი" (1957), "აბესალომ და ეთერი" (1964), ვ. დოლიძის "ქეთო და კოტე" (1950), ა. რუბინშტეინის "დემონი" (1950), პ. ჩაიკოვსკის "იოლანტა" (1951), მ. ბალანჩივაძის "დარეჯან ცბიერი" (1954), ა. ბოროდინის "თავადი იგორი" (1956), დ. თორაძის "ჩრდილოეთის პატარძალი" (1957), ს. ცინცაძის "განდეგილი" (1972) და სხვა. ბალეტები: ა. ბალანჩივაძის "მთების გული" (1945), დ. თორაძის "მშვიდობისათვის" (1953) და სხვა.


მერაბ აბრამიშვილი - ქართველი მხატვრები

მერაბ აბრამიშვილი (დ. 16 მარტი, 1957 – გ. 22 ივნისი, 2006), იყო ქართველი მხატვარი.
1974 წელს დაამთავრა ქალაქ თბილისის #47 საშუალო სკოლა. 1972-1976 წლებში სწავლობდა ალექსანდრე ბანძელაძის სამხატვრო სტუდიაში. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია დაზგური გრაფიკის განხრით. სადიპლომო ნამუშევარი „ამირანის ეპოსი“, ილუსტრაციები (ხელმძღვანელი თ.ყუბანეიშვილი). მუშაობდა სოფელ მსხალდიდის სკოლაში ხატვის მასწავლებლად, იყო საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი (1988-2006). 2006 წლის 22 ივნისს მხატვარი მერაბ აბრამიშვილი მოულოდნელად გარდაიცვალა.
მისი ბიოგრაფია შესულია ცნობარში „ვინ ვინაა საქართველოში“.


ვიქტორ ვასნეცოვი - რუსი მხატვარი

ვიქტორ ვაცნეცოვი (რუს. Виктор Михайлович Васнецов); (დ. 3 მაისი/15 მაისი, 1848, სოფ. ლოპიალი, ახლანდელი კიროვის ოლქი ― გ. 23 ივნისი, 1926, მოსკოვი) — რუსი მხატვარი. რუსული ხელოვნების აღორძინების მიმდინარეობის უმნიშვნელოვანესი ფიგურა. ძირითადად ხატავდა მითოლოგიური და ისტორიულ პერსონაჟებს.


ხუან გრი - ესპანელი მხატვარი, სკულპტორი

ხუან გრი (Juan Gris, სრული სახელი: ხოსე ვიქტორიანო გონზალეს-პერეს) (*23 მარტი, 1887 - 11 მაისი, 1927) – ესპანელი მხატვარი და სკულპტორი, რომელიც ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა საფრანგეთში თითქმის მთელი სოცოცხლის განმავლობაში. მისი ნამუშევრები მჭიდროდ უკავშირდება ინოვაციური ხელოვნების ჟანრის - კუბიზმის - აღმოცენებას.


რემედიოს ვარო - ესპანელი სიურეალისტი მხატვარი

რემედიოს ვარო (Remedios Varo) (* 16 დეკემბერი, 1908 წ. ანგლეს კატალუნია, ესპანეთი - † 8 ოქტომბერი, 1963 წ. მეხიკო, მექსიკა) - ესპანელი სიურეალისტი მხატვარი, რომელიც 1908 წელს ესპანეთის ქალაქ ანგლეს კატალუნიაში დაიბადა და 1963 წელს, მეხიკოში, მექსიკა გულის შეტევით გარდაიცვალა. ესპანეთის სამოქალაქო ომის პერიოდში, იგი პარიზში გაიქცა, სადაც მასზე დიდი გავლენა მოახდინა სიურეალისტურმა მიმდინარეობამ. მოგვიანებით, ბარსელონაში მან ფრანგი სიურეალისტი პოეტი - ბენიამინ პერეტი გაიცნო და მისი მეუღლე გახდა.


ჟოან მირო

ჟოან მირო (ესპ. Joan Miró) (*20 აპრილი, 1893 – 25 დეკემბერი, 1983) იყო კატალონიელი მხატვარი, სკულპტორი და კერამისტი დაბადებული ბარსელონაში, ესპანეთი. მის ნამუშევრებს მიაკუთვნებენ სიურრეალიზმს; ისინი წარმოადგენენ ქვეცნობიერის აღტკინებას, ბავშვური გულუბრყვილობის წარმოსახვის ინტერესს, ისევე როგორც კატალონიური და ესპანური სიამაყის განსახიერებას. მრავალრიცხოვან ნაწერებსა თუ ინტერვიუებში 1930 წლიდან მოყოლებული მიროს არაერთხელ განუცხადებია კონვენციური ხატვის მეთოდების მიმართ უარყოფითი დამოკიდებულება და თვითგამოხატვის თანამედროვე მეთოდების დამკვიდრების სურვილი.