ლევ ბაიახჩევი (ქართველი მხატვარი)

ლევ სერგის ძე ბაიახჩევი (დ. 7 სექტემბერი, 1930, თბილისი — გ. 26 დეკემბერი, 1992, იქვე), ფერმწერი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1985). ეროვნებით სომეხი, მოღვაწეობდა საქართველოში.
1959 დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (პედაგოგები ა. ქუთათელაძე, ვ. შუხაევი). სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა 1961-იდან. ბაიახჩევი მუშაობდა პეიზაჟისა და პორტრეტის დარგში. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: "მეშახტეები" (1961), "ელენეს პორტრეტი" (1963), "გმირის დაბრუნება" (1964, სამივე საქართველოს სურათების გალერეა, თბილისი), "ქალაქის პეიზაჟები" (1967), "ქალიშვილის პორტრეტი" (1985), "ნატურმორტი მსხლებით" (1986), "ძველი თბილისი" (1988, ყველა მხატვრის საკუთრება) და სხვა.


შარლ გლეირი (შვეიცარიელი მხატვრები)

მარკ გაბრიელ შარლ გლეირი (ფრანგ. Marc Gabriel Charles Gleyre; დ. 2 მაისი, 1806 - გ. 5 მაისი, 1874) — შვეიცარიელი მხატვარი და პედაგოგი, აკადემიზმის წარმომადგენელი.


ირაკლი გამრეკელი - ქართველი მხატვრები

ირაკლი გამრეკელი (დ. გორი, 6 მაისი, 1894 — გ. 1943) — სცენოგრაფი, ქართული თეატრალური მხატვრობის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
დაიბადა გორში, მღვდლის ოჯახში. პირველდაწყებითი განათლება თბილისის სასულიერო სასწავლებელში მიიღო, ხოლო 1911–1917 წლებში სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. სამხატვრო განათლება მიიღო თბილისის ვაჟთა პირველ გიმნაზიასთან არსებულ მხატვრის კურსებზე.


პეტრე გრუზინსკი

პეტრე ნიკოლოზის ძე გრუზინსკი (ბაგრატიონი, რუს. Пётр Николаевич Грузинский; დ. 1837 ― გ. 1892) — ეროვნებით ქართველი რუსეთში მოღვაწე ფერმწერი, ბატალისტი და ჟანრისტი. ცნობილი მისი ნახატებიის სერიით კავკასიის ომის სცენებით. შთამომავალი ბაგრატიონთა დინასტიის მუხრან-გრუზინსკის შტოს, რომელიც XVIII ს.-ში რუსეთში გადასახლდა.


გრიგოლ გულჯავარასაშვილი - ქართველი მხატვრები

გრიგოლ გულჯავარასაშვილი — XVII საუკუნის II ნახევრის ქართველი მხატვარი. 1678-1688 წლებში მისი ხელმძღვანელობით მოუხატავთ მცხეთის სვეტიცხოვლის შიგნითა „სვეტის“ კედლები, რაზედაც მიუთითებს თვით „სვეტზე“ მინაწერი. განსაკუთრებით საყურადღებოა წმ. ნინოს ცხოვრებისა და ქართლის მოქცევის ციკლი, რომელიც შინაარსობრივად დაკავშირებულია ძველ ქართულ გადმოცემასთან და მატიანეთა მონათხრობთან. არის აგრეთვე საღვთო წერილის ცნობილი სიუჟეტებიც. მხატვრობის სხვადასხვა მანერა და ხარისხი გვაფიქრებინებს, რომ „სვეტის“ მოხატვაში გულჯავარასაშვილს თანაშემწეები ეხმარებოდნენ. ძეგლი თავისი ხასიათით გვიანდელი ფეოდალური ხანის ტიპური ნაწარმოებია: იგი მოკლებულია მონუმენტურობას, შესრულების ტექნიკა „მინიატიურულია“, ადამიანთა ფიგურები — წვრილი და წაგრძელებული, ხუროთმოძღვრული ფონი კი დაქუცმაცებული. გულჯავარასაშვილი თავისი დროის გამოცდილი და დახელოვნებული ოსტატი იყო.


იოსებ ნავრატილი - ჩეხი ფერმწერი

იოსებ ნავრატილი (ინგლ. Josef Navrátil; დ. 17 თებერვალი, 1798, სლანი — გ. 21 აპრილი, 1865, პრაღა) — ჩეხი ფერმწერი. სწავლობდა პრაღის სამხატვრო აკადემიაში (1819-1823). მუშაობდა ჩეხი და გერმანელი მაღალი წრის წარმომადგენელთა დაკვეთით, მოხატა მათი სასახლეები. ნავრატილის მცირე ზომის ზომის პეიზაჟებმა, ნატურმორტებმა და ყოფის ამსახველმა სურათებმა, რომლებიც გამოირჩევიან ძერწვის თავისუფალი მანერითა და მდიდარი კოლორიტით, საფუძველი ჩაუყარა XIX საუკუნის ჩეხურ რეალისტურ ფერწერას.


ვაცლავ ბროჟიკი - ჩეხი მხატვრები

ვახლავ ბროზიკი (ჩეხ. Václav Brožík) (დ. 5 მარტი, 1851 — გ. 15 აპრილი, 1901) — ჩეხი მხატვარი.
1868 წლიდან იგი სწავლობდა პრაღის სამხატვრო აკადემიაში, დრეზდენის სამხატვრო სკოლაში და მიუნჰენის სამხატვრო აკადემიაში. 1879 წელს ვახლავ ბროზიკი გაემგზავრა ნიდერლანდებში სამოგზაუროდ და სასწავლებლად.


ბარტოლომე ესტებან მურილიო - ესპანელი ფერმწერი

ბარტოლომე ესტებან მურილიო (ესპ. Bartolomé Esteban Murillo; დ. დეკემბერი, 1617, მოინათლა 1 იანვარი, 1618, სევილია — გ. 3 აპრილი, 1682, სევილია) — ესპანელი ფერმწერი. სწავლობდა და მუშაობდა სევილიაში. ადგილობრივი სამხატვრო აკადემიის ერთ-ერთი დამაარესებელი (1660) და მისი პირველი პრეზიდენტი. მურილიოს ადრინდელ ნამუშევრებში იგრძნობა კარავაჯიზმის გავლენა. რელიგიურ სცენებში შეიტანა ცხოვრებისეული მოტივები. 1650-იან წლების ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია ფერწერილობა, ოქროსფერი შუქ-ჩრდილი. რელიგიურ კომპოზიციებში ღრმა ლირიზმით გადმოცემულია ეროვნული ხასიათები. მურილიოს სურათებს ხშირად იდეალიზაციისა და სენტიმენტალიზმის დაღიც აზის. მის შემოქმედებაში რეალიზმის ნიშნები განსაკუთრებით სრულყოფილად ჟანრული ხასიათის ნამუშევრებში გამოჩნდა.


ალონსო სანჩეს კოელო - ესპანელი ფერმწერი

ალონსო სანჩეს კოელო (დ. დაახლ. 1531, ბენიფაიო, ვალენსია — გ. 8 აგვისტო, 1588, მადრიდი) — ესპანელი ფერმწერი, წარმოშობით პორტუგალიელი. სწავლობდა ბრიუსელში; განიცადა მანიერიზმის გავლენა. 1557 წლიდან იყო ფილიპე II-ის კარის მხატვარი. სანჩეს კოელო ესპანური ეროვნული პორტრეტული სკოლის დამფუძნებელია (ინფანტა ისაბელ კლარა ეუხენიას პორტრეტი, 1579, პრადო, მადრიდი)


მაქს ერნსტი - გერმანელი დადაისტი, მხატვარი

მაქს ერნსტი დაიბადა 2 აპრილს, 1891 წელს გერმანიაში. 1910 წელს ის ჩაეწერა ბონის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის, ლიტერატურის, ხელოვნების ისტორიის, ფსიქოლოგიის და ფსიქიატრიის შესასწავლად. მან დაასრულა სწავლა ზუსტად მაშინ, როდესაც პირველი მსოფლიო ომი დაიწყო.


ვილჰელმ ლაიბლი - გერმანელი ფერმწერი

ვილჰელმ ლაიბლი (დ. 23 ოქტომბერი 1844, კელნი, — გ. 4 დეკემბერი 1900 წელი, ვიურცბურგი) — გერმანელი ფერმწერი. სწავლობდა მიუნხენის სამხატვრო აკადემიაში (1864-1869). მიუნხენის რეალისტი მხატვრების ჯგუფის მოთავე. ქმნიდა უმთავრესად პორტრეტებსა და გლეხთა ცხოვრების ამსახველ ჟანრულ სურათებს. ლაიბლმა შემოქმედების დასაწყისში განიცადა ფრანგული რეალისტური ფერწერის გავლენა („მოხუცი ბატონი პალენბერგი“, 1871, ვალრაფ-რიხარცის მუზეუმი, კელნი). შემდგომში მხატვარმა მიმართა გერმანული აღორძინების ხელოვნების ტრადიციებს („სამი ქალი ეკლესიაში“, 1878-1882, კუნსტჰალე, ჰამბურგი). ლაიბლის ბოლო პერიოდის ტილოები ახლოა იმპრესიონიზმთან („მრთველი“, 1892, სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, ლაიფციგი).


ლუკას კრანახი უფროსი - გერმანელი ფერმწერი

კრანახი, ლუკას (უფროსი) (დ. 1472, კრონახი, ზემო ფრანკონია, — გ. 16 ოქტომბერი, 1553, ვაიმარი), — გერმანელი ფერმწერი და გრაფიკოსი. სწავლობდა მამის ხელმძღვანელობით. მუშაობდა ავსტრიაში (დაახლ. 1500-1504), ვიტენბერგში საქსონიის კურფიურსტის ფრიდრიხ ბრძენისა და მისი მემკვიდრეების კარზე (1505-1550), აუგსბურგსა (1550-1552) და ვაიმარში (1552-1553). 1509 წელს იმოგზაურა ნიდერლანდში.