უცნაური ამბავი


თბილისის ღამეს შიში სწვივია:
ამბავი მოაქვს მტკვარს უცნაური, -
ავჭალას ცეცხლი შემოხვევია,
ანთებულ რკინის ისმის ხმაური.

დაირღვა ძილი და მყუდროება,
მიეცა ღამე ჟრიამულს უჩვევს;
ნაძვის სვეტები თეთრ ურდობად
შემოესია თბილისის ქუჩებს.


საქართველო

მოგესალმებით, მეომარნო ქართველნო,
შვილნო ღვთისაო
წინ გამარჯვება გველოდება,
მარცხი მტრისაო.

ქართველნო ისევ მე მოგმართავთ,
თხოვნა მაქვს ერთი
მტერს ნუ იცოდებთ, დავამარცხოთ
გწყალობდეთ ღმერთი.


მე შენ მიყვარხარ და საქართველო

მე შენ მიყვარხარ და საქართველო

გალობდა სადღაც შაშვი პატარა,
და მგალობელი ის იყო მთათა,
მე შენზე ფიქრმა სად არ მატარა,
არავინ იცის რა დამემართა.
ვარდების სურნელს,იასამნებში,
ახლავს სხვა კილო და სულ სხვა მტვერო,
ქალაქს გახვეულს სძინავს საბნებში,
მე შენ მიყვარხარ და საქართველო.


მე ქართველი ვარ

მე ქართველი ვარ სისხლით
და ქართველი ვარ გვარად;
მე ქართველი ვარ სიტყვით
და ვარ ქართველი მარად!

მე მაქვს უფლება სისხლით –
რისხვით ვიცავდე მამათ!
მე მაქვს უფლება სიბრძნით –
სიმწრით ვკიცხავდე ღალატს!


ქალაქის ხიზანი...

ქალაქს შევეხიზნე "უსახლო" ხევსური,
თბილისი მთის მერე სამოთხე როდია.
ქარაფთან ჭიდილი ათასჯერ მირჩევნის,
ქალაქის ქუჩებში უაზრო ბოდიალს.

სამოთხის ფერებით მორთული მინდვრები
გვირილის ბუჩქებთან სამარეს ჰყიდიან
მეც მინდა საფლავი ხევსურის შვილივით
იქ, სადაც სიცოცხლე სიკვდილზე დიდია.



დეკანოზი თავმაზ ჩოხელის ლექსები - მთის მონატრება (2)

დეკანოზი თავმაზ ჩოხელის ლექსები - მთის მონატრება (2)


იხილეთ სრულიადში


ავენისის წმ. გიორგის ეკლესიის კომპლექსი (IX ს.)

წმ. გიორგის ეკლესია, სამი საცხოვრებელი ნაგებობა, კამაროვანი მარანი, გალავანი და სამაროვანი.

ავენისის წმინდა გიორგის კომპლექსი მდებარეობს საქართველოში, მცხეთა–მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ისტორიულ მხარე მთიულეთში, დუშეთიდან ჩრდილო–აღმოსავლეთით 28 კმ–ში, მთიულეთის არაგვის მარჯვენა მხარეს მდებარე სოფელ ავენისის ჩრდილოეთით, 100–150 მ–ში, პატარა ხეობაში.


ეს ვინ გვყოლია! ( მამა გაბრიელი 20/12/2012წ)

ეს ვინ გვყოლია! ( მამა გაბრიელი 20/12/2012წ)

ვერხვები რიგში დგანან მდუმარედ ,
აუწევიათ ზევით ტოტები,
მხატვარი ერთი ცრემლმორეული
მიჰყვება აღმართს ჩუმი გოდებით.


იავნანა

"იავნანა", ძვ. ქართული ხალხური საწესო ლექსთ-სიმღერა. წარმოშობით წარმართული საკულტო რიტუალის უძველესი საგალობელი. "ნანინას" ციკლის სიმღერების მსგავსად "იავნანაც" მზისა და ნაყოფიერების ქალღმერთ ნანას სახელთან არის დაკავშირებული.
"იავნანამ" დაკარგა პირვანდელი საწესო ხასიათი, დღეს მისი დანიშნულება ბავშვის დაძინება, თუმცა ჩვენამდე მოღწეული ზოგ ტექსტს ინფექციური დაავადებებისაგან (ე. წ. ბატონებისაგან) ბავშვს განსაკურნავადაც მღერიან. "იავნანას" ციკლის ლექსებს აქვს ისტორიულ-შემეცნებითი და დიდაქტიკურ-ესთეტიკური მნიშვნელობა. ქართულ მხატვრულ ლიტერატურაში "იავნანას" მოტივებზე შექმნეს ლექსები რ. ერისთავმა, ა. წერეთელმა, ი. ჭავჭავაძემ, გ. ტაბიძემ და სხვა. "იავნანასთვის" დამახასიათებელია მარტივი, მაგრამ შთამბეჭდავი მღერადი მელოდია, რომელსაც ასრულებს ერთი, ან მონაცვლეობით ორი მთქმელი (ქალი) გაბმული (ბურდონული) ბანის ფონზე სიმღერა ერთმუხლოვანია და მდორედ ვითარდება. იგი უმთავრესად ქართლ-კახურ მუსიკის ფოლკლორში გვხვდება. იმერულ და გურულ სასიმღერო შემოქმედებაში უფრო გავრცელებულია "საბოდიშო" ანუ "ბატონებო". "იავნანას" მელოდიას დამუშავებული სახით ვხვდებით ნ. ავალიშვილის, მ. ბალანჩივაძის და სხვათა შემოქმედებაში.


ვაზის ძირში დარწეული აკვანი

ვაზის ძირში დარწეული აკვანი,
სალამურის საამური კვნესა,
გმირობის და უკვდავების ზღაპარი,
ხალხში თქმული რუსთაველის ლექსად.

meamayeba rom var qartveli poezia literatura


თბილისს ვარდისფერი, სახე გაუფითრდა

თბილისს ვარდისფერი,სახე გაუფითრდა,
ყელზე დაეკიდა მთვარე...
როგორ მენატრება,როგორ მენატრება,
ნაღდი თბილისური ღამე.
meamayeba rom var qartveli tbiliss vardisferi saxe gaufitrda


ქართული კულტურა და ხელოვნება

საქართველო უძველესი, მრავალსაუკუნოვანი და მდიდარი კულტურის მატარებელი ქვეყანაა, რაზეც მეტყველებენ ჯერ კიდევ ძველი წელთაღრიცხვის პერიოდში შექმნილი კულტურის ძეგლები და სხვადასხვა ხელოვნების ნიმუშები. ჯერ კიდევ ჩვენს წელთაღიცხვამდე, არსებულ ქართული სახელმწიფოებში (იბერია, კოლხეთი) განვითარებული იყო ოქრომჭედლობა და არქიტექტურა,

qartuli kultura da xelovneba tradiciebi