ხოსიტაშვილი ქეთი - Xositashvili Qeti

მოგზაურობა

დედამიწა ჩემს ნაქირავებ სახლს ჰგავს. თანდათან მიძვირებენ ქირას...შევეჩვიე და მეზარება გადაცვლა.
წლები სტუმრებივით მოდიან და მიდიან - ხმაურიანები, ჩემები.
ფანჯრები გარედან ღმერთის, შიგნიდან ჩემი თვალებია. ვიმალები ხოლმე ფარდის უკან ხანდახან...
ხანდახან, ღამით შემოვაჯდები ველოსიპედის ბორბალა მთვარეს და ვმოგზაურობ უგზო სამყაროში...არ


ხინთიბიძე დავით - Xintibidzde Davit


რამდენიმე ჩანაწერი ზევსის პირადი დღიურიდან

შენ ცხოვრობ იქით,
ღრუბლების ზემოთ,
სტრატოსფეროში,
შენთვის ჰელიოს ერთი უბრალო
კენჭთაგანია
(რომელიც გათბობს)
და ყოველ დილით
სანამ ცაში გაისეირნებ,
ეტლის ბორბლების
დასაზეთად აგზავნი
ირისს.
ხანდახან ისე,
ჩამოირბენ დედამიწაზე,
ოკეანეში დაისველებ სავსე ძუძუებს
და გაწითლდები,
ხელუხლებელ, ლამაზ ქალივით,
კაცი რომ სადმე, ახლომახლო
დაგელანდება.
სხვისი გრძნობები
შენთვის კარგი სათამაშოა,
დააგორგოლებ, შემდეგ გაწყვეტ
აუღელვებლად
ბაძავ მოირებს,
(არადა თითქოს ათასჯერ სჯობნი
ამ მახინჯ ღმერთებს).
მაგრამ ყოველთვის ვერ მიაგნებს
გუგული ბუდეს
და როცა ჩრდილში
წამოწვები დასასვენებლად
ჩაგეხუტება აღტაცებულს
ჭრელი ფრინველი
და გაგაოცებს.…


ვიქნები ქმარი,
უსულგულო და ეჭვიანი,
დავანაკუწებ შენთვის მიძღვნილ
ყველა საჩუქარს,
მე თვითონ დავხევ-ჩემი ხელით,
ძვირფას ბიალონს,
რომ საწოლიდან არ გამისხლტე
ვნებამორეულს.
(და თუ ოდესმე მიღალატებ,
გაგაკრავ ცაზე,
მძიმე გრდემლებით გაგიწელავ
ჩამოსხმულ ფეხებს)
გამიჩენ შვილებს
და ჩაუყრი საფუძველს მითებს
ლამაზ ზღაპრებად, რომ შეკონავს
კაცობრიობა.

ვცხოვრობდით იქით,
ღრუბლების ზემოთ,
სტრატოსფეროში.

მე, როგორც რიგითი ქალაქელი

მე, როგორც რიგითი ქალაქელი,
ვმუშაობ დაუღალავად
და ყოველ ზაფხულს სიხარულით ვიღებ
შვებულებას.
დანიშნულ დროზე, ფაციფუცით ვალაგებ ჩანთებს
და სოფლისაკენ მიმავალ ავტობუსს
ველოდები გაჩერებაზე.

სოფელში,
არ შესული ჯერ კიდევ სახლში,
სუფთა ჰაერისათვის ავრბივარ მაღალ გორაკზე,
გორაკზე-
სადაც ადრე ათი მოსახლე იყო,
ახლა კი ერთი, დიდი მეწყრად ქცეული ზონაა,
მეტსახელად ნასახლარი
და მე, როგორც რიგითი ქალაქელი,
პირობას ვდებ, რომ შემდეგ წელს ჩამოსული,
დავრგავ ხეებს მეწყრის შესაჩერებლად
და ამ პირობის დადების შემდეგ,
ყოველ საღამოს ვთამაშობ ფეხბურთს,
იქაურებთან- პატარა ბიჭებთან-
მთელი დღე ყანაში ნამუშევრებთან
და რადგან გამძლეობა არ მყოფნის,
ყოველთვის კარში მაყენებენ.
(თვითონ კი, ფეხშიშველები, დარჩენილ ენერგიას ხარჯავენ
მეზობელი უბნის დასამარცხებლად)
ხოლო მერე კი, თამაშის მერე,
დაქანცული ავდივარ სახლში და
წყაროდან წყალი მომაქვს მეზობლებისთვის,
(რომელთა საშუალო ასაკი 80 წელია)
და ვაიმედებ, რომ შემდეგ ზაფხულს,
ისევ მათთან ვიქნები და ერთად შევხვდებით
მზის ამოსვლას.

მე, როგორც რიგითი ქალაქელი,
ვდგავარ გაჩერებაზე და
ქალაქისაკენ მიმავალ ავტობუსს
სულმოუთქმელად ველოდები.


ხვედელიძე ბესო - Xvedelidzde Beso

ახალი პლანეტა

რამდენიმე გაკვეთილი სრულიად საკმარისი აღმოჩნდა, რომ ბოლომდე გარკვეულიყო მიწის ძალაში. მამა აძალებდა - კიდევ ერთიცო, მაგრამ თავისთვის ჯერაც უცნობ ცხოველზე შეჯდა - უკვე იქა ვარო, და ეს სამი სიტყვა სადღაც თორმეტჯერ რომ გაიმეორა, მაშინღა დააქნია მამამ მძიმედ თავი. ისიც მიხვდა, რომ შვილი ამ გაკვეთილებს არათუ უცნაურად დაეკაცებინა და დაეკუნთა, თითქოს სიმაღლეშიც გაეზარდა.


ხასია გიორგი - Xasia Giorgi

ენით, ენით, ენით

ვინ ლაპარაკობს?
ლაპარაკობს ეკლესია. სახელმწიფო. ინტელიგენცია ლაპარაკობს ეკლესიასთან ერთ ხმაში. ინტელექტუალები კნავიან ერთ ხმაში სახელმწიფოსთან. მტკვარი დუდუნებს. ჟურნალისტები ტლიკინებენ. ლაპარაკობს და უჩვენებს თბილისი....... ისინი ქართულად მეტყველებენ, ქართულია მათი დედა-ენა. საქართველოს მთებში გაჩენილი ზენა ძალების ინტენციით. სართულზე სართული. ხან ფუნჯი, ხან საჭრეთელი. მაგას კაცი ცოდვილის ხელით არ უნდა შეეხოს........


ჯიბლაძე ნინო - Jibladze Nino

სიყვარული ამერიკაში

თვალები გავახილე, ზემოთ ავიხედე და დავინახე, რომ წითლად ანთებული ნიშანი, რომელიც ქამრის შეკვრის აუცილებლობას გვამცნობს, ჩამ¬ქრალიყო. მგზავრებში არეულობა შეინიშნებოდა, ზოგი წამომდგარიყო, ბარგის შესანახი კარადები გამოეღო და თავიანთ ჩანთებს ალაგებდა ქვემოთ, ზოგი გაბრუებული იჯდა და საერთოდ არ ფიქრობდა იმაზე, რომ სულ მალე უნდა ამდგარიყო და თვითმფრინავიდან გასულიყო.


ჯანიკაშვილი ბასა -Janikashvili Basa

გაუმარჯოს

ბაბუაჩემი გარდაცვალების შემდეგ არ მინახავს. გუშინ მოვიდა. ხელში დოქი და ორი ღვინის ჭიქა ეჭირა. მართალი გითხრათ, არ გამკვირვებია - ბოლოს და ბოლოს კაცი ცოცხალი აღარ არის - არ გამკვირვებია.
მას პატარა ბიჭი მოჰყვა - ეს ჩემი შვილიაო - არც ეს ვიუცხოვე. გაიღვიძეო, - მითხრა.
მეც გავიღვიძე იქ, სადაც არასდროს ვყოფილვარ. მინდორი, მწვანე ბალახი, ხის ჩრდილი



ჯიშკარიანი ზურა - Jishkariani Zura

(მოკლე თეზისები პოპ მითოლოგიისთვის)

პირველმა რევოლუციამ რომელიც პირდაპირ ეთერში ტრანსლირდებოდა ტელევიზორით და რეალობის ტოტალური გარდასახისკენ იყო მიმართული – შექმნა პრეცენდენტი სადაც სინამდვილე საერთოდ გაუჩინარდა, როგორც მირაჟი. ერთადერთი რაც ჩვენ შემოგვრჩა არის 25 ცალი კადრი, რომელსაც დეჟავიუს სახით ამეორებენ სპექტაკლის მედია-ქრონიკებში. 1968 წლის საფრანგეთის რევოლუცია, რომელიც სექსის, ნარკოტიკების და როკენროლის სახით მოედო მსოფლიოს და კულტურის განადგურება სურდა – სხვა მიზეზებთან ერთად, ახალი მედიების უეცარ მუტაციას შეეწირა და ამით სათავე დაუდო შოუ-ბიზნესის და მედიაკონტროლის ახალ სახეობებს


ჯოლბორდი მაია -Jolbordi Maya

დაუმთავრებელი ანკეტები

ბავშვი #

არ ახსოვს როგორ დაიბადა.
მამის მრისხანე სახიდან იწყებდა ყოფიერების აღქმას. დედის მოკივარი მზერა კუდამოძუებული ძაღლივით დაჰყვებოდა უკან. მერე ბავშვობა გაითამაშა. როცა მშობლები ჩხუბობდნენ, ყვავილების გულში იმალებოდა.
ასე გაუცისფრდა თვალები.
სამაგიეროდ ყვავილები ჭკნებოდნენ. ასე გახდა ეგოისტი.


ჯანაშია ნათია - Janashia Natia

სულიერი კრიზისები ანუ ორი ეპიზოდი საკუთარ თავთან საუბრისას

ეპიზოდი პირველი

-მინდა დავწერო დიდი ურითმო ლექსი!
-რა გინდა დაწერო?
-დიდი ურითმო ლექსი...
-პატარა მოთხრობა?... და რატომ ურითმოდ?
-ალბათ,მოთხრობები უფრო გულწრფელია...


ჯაფარიძე მარგო - Japaridze Margo

ჰერტა მიულერი - კიდევ ერთი ნობელიანტი ანუ 2009 წლის ყველაზე იღბლიანი მწერალი

1953 წელი. რუმინეთი. ნიცკიდორფი. ბანატის ერთ-ერთი სოფელი. დაიბადა ერთ-ერთ გერმანულ ოჯახში, გერმანელების უბანში, სადაც მხოლოდ პოლიციელი თუ დადიოდა ეთნიკური რუმინელი. მეორე მსოფილო ომის დროს, როცა ქვეყანა გერმანელების მიერ იყო ოკუპირებული, მამა ჯარში განამწესეს, ხოლო დედა ხუთი წლის ვადით სამუშაოდ გაგზავნეს საბჭოთა ბანაკში. ომის შემდეგ მამამ სატვირთო მანქანის მძღოლად დაიწყო მუშაობა.


ჯავახაძე ირაკლი - Javakhadze Irakli

ობლიგაცია

პანაშვიდებზე დგომა მამამ აუკრძალა. მამის არგუმენტი ურყევი იყო: „რა უნდა ათი წლის ბავშვს ბაბუამისის პანაშვიდზე? გასვენებამდე თხუთმეტი წუთით ადრე დადგეს ჩემ გვერდით და ყველაფერი დაამახსოვრდება“.
მამას არავინ შეჰკამათებია. მამიდებმა უხმოდ გადააქნიეს თავები, დედამ თავისებურად ჩაიბუტბუტა, უფროსმა ძმამ კი გამარჯვებული იერით შეხედა და მეასედ უთხრა:
— გასაგებია?!


ჯულუხიძე ციცინო - Juluxidze Cicino

ზღაპრის გუდა

ერთ პატარა ქალაქში ერთი ბებია და შვილიშვილი ცხოვრობდა. ძალიან უყვარდათ ერთმანეთი. დღისით ორივე თავისთვის საქმიანობდა ბიჭი ბაღში დადიოდა, რაღაცას ჩხირკედელაობდა, ბებია სამსახურში იყო, სულ რაღაცას წერდა, ასწორებდა, მერე ლამაზი ჟურნალები მოჰქონდა. მაგრამ დღის ბოლოს ორივე სახლში ბრუნდებოდა