წიკლაური მარიამი - Tsiklauri Mariami

ნოველები

ვარიაციები თემაზე “სამშობლო”

ბრძენი ლაო-ძი 25 საუკუნეა ამტკიცებს, ბორბლის არსს მორგვში მოქცეული სიცარიელე ქმნისო. როგორ არ მინდა, ჩემო სამშობლოვ, შენი არსიც საზღვრების შიგნით მოქცეულმა სიცარიელემ შექმნას. ჩემი ქვეყანა არც ჭურჭელია, არც ოთახი


წერეთელი აკაკი - Tsereteli Akaki

დათუნა გოცირიძე

(Datuna Gociridze)


(ძველებური ამბავი)

რაჭველი აზნაური დათუნა გოციძიძე მის დროში განთქმული ვაჟკაცი იყო მთელ იმერეთში. ხმალს უქებდნენ და პირველობაც აგვირგვინებდა. სანამ საყვარელი დისწული, მისივე გაზრდილი, ივანე კვიტაშვილი არ წამოეზარდა. სახელოვანი მოწაფე გვერდში ამოუდგა სახელოვან მოძღვარს... რაღა სჯობია ამ ნეტარებას?!.. მაგრამ ტყუილად კი არ არის ნათქვამი: „ჩამავალი მზე ამომავალ მზეს განზე უყურებსო“. თავმოყვარეობის სიხარბემ შური შეაპარა ორივეს და მათი გმირული ზენა-მოყვრობა საქვეყნო მტერ-მოყვრობად შეიცვალა. მაგრამ მაინც მათი ცალ-ყბა მეგობრობა სხვების ორ-ფეხ მოყვრობაზე უკეთესი იყო, სანამ ყმაწვილურმა, აშვებულმა თავხედობამ ხმალი არ შეურცხვინა დამჯდარ, დინჯ მოხუცებულობას.


აკაკი წერეთელი - Akaki Tsereteli


წურწუმია სერგო - Tsurtsumia Sergo

მარადმღვიძარი სარანგი ერისა

კონსტანტინე გამსახურდია. არის რაღაც მაგიური თუნდაც ამ სახელისა და გვარის ჟღერადობაში. მაგიური და დიდებული. უჩვეულო მუსიკალობაა გაჟღერებული ოცდაორი ბგერის ალიტერაციულ გადაძახილში. თითქოს საგანგებოდ შეერჩიოს გამრიგეს ეს ორი სიტყვა მთელი ზეიმურობით, მთელი პათეტიკით წარმოსათქმელად: არა გიორგი, არა თორნიკე, არა ლუარსაბი, არა თევდორე, არა ერეკლე ან ალექსანდრე, არამედ _ კონსტანტინე გამსახურდია! და ეს მაგიურობა სახელისა იმ უდიადესი მაგისა და ქართული სიტყვის ჯადოქრის შექმნ


ჭონქაძე დანიელ - Chonkadze Daniel

სურამის ციხე

ამ ზაფხულის, იმ საშინელ სიცხეში, როდესაც ქალაქში მცხოვრებნი ეძებდნენ სიგრილეს ქალაქის გარეთ, აქ რამდენიმე ყმაწვილს, რომელთა რიცხვში ერია თქვენი უმორჩილესი მოსამსახურე, დადვეს პირობა მთელ ზაფხულს, ყოველ საღამოს, შეყრა რიყეზე, ანჩისხატის ჩასწვრივ და იქ დროების გატარება კარგა შუაღამემდის. იმ პირობაში, სხვათაშორის, იყო ერთი მუხლი, რომლითაც მორიგე პირს უნდა ეთქვა ერთი მოთხრობა, ანუ ანდაზა ანუ სხვა რაიმე ჩვენი საქართველოს ცხოვრებიდან.


ჭეიშვილი რეზო - Cheishvili Rezo

ფიქრს ცეცხლი მოსდევს
და დროა შავი,
ვზივარ და შტოზე
ჩამოჯდა ყვავი.

***
მოსდევენ ქუჩებს
და დროა შავი.
ვზივარ და უცებ
გაფრინდა ყვავი.
ტერენტი გრანელი


ჭავჭავაძე ილია - Chavchavadze Ilia

დავით აღმაშენებელი

არ ვიცით, სხვა როგორა ჰფიქრობს და ჩვენ კი ასე გვგონია, რომ ერის დაცემა და გათახსირება მაშინ იწყება, როცა ერი, თავისდა საუბედუროდ, თავის ისტორიას ივიწყებს. როგორც კაცად არ იხსენება ის მაწანწალა ბოგანა, ვისაც აღარ ახსოვს - ვინ არის, საიდამ მოდის და სად მიდის, ისეც ერად სახსენებელი არ არის იგი, რომელსაც ღმერთი გასწყრომია და თავისი ისტორია არ ახსოვს. რა არის ისტორია?





ილია ჭავჭავაძე - Ilia Chavchavadze


ჭანტურია ტარიელ - Chanturia Tariel

სტატია:
სიძულვილი არ იქნება, არ იქნება ძალადა!..


კაი ოცი წელია, წერს ცნობილი ტანდემი ჩემზე პასკვილებს. წერენ ხან ერთად, ხან ცალ-ცალკე! ერთი კარგა მოზრდილი წიგნი უნდა შეადგინოს წესით მათი თავაუღებელი გარჯის ნაყოფმა უნდა ვაღიარო: დამპალმა ნაყოფმა!
რას გადამეკიდნენ-მეთქი, მიფიქრია და მითქვამს! რას გადაეკიდნენო, უფიქრიათ და უთქვამთ სხვებს! რას გადავეკიდეთო, იქნება მათაც ეფიქროთ! მართლაც, არ არის საინტერესო?


ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

ძალა ნიჭისა

თამაზ ბაძაღუა თავის სათქმელს დუმილით უფრო ამბობდა. დიდი ცისფერი თვალებით გვაგრძნობინებდა ჩვენდამი სიყვარულს.თუ ამ დუმილს არ დააფასებდი,შეუძლებელიც იყო მისთვის გაგეგო.ვინ იცის, იქნებ ეს ტრაგედიაც იმიტომ მოხდა, რათა რაღაც, ბევრად მეტი, ეთქვა ჩვენთვის და ჩვენც უფრო მეტი გაგვეგო მისგან. დუმილი ყოველთვის იდუმალია. მისი ლექსებიც იდუმალებით არიან მოცულნი, ისინი აწი უფრო გასაგები გახდება ყველასათვის. მან მოახერხა ის, რაც პოეზიის უპირველესი მიზანია: სულს აასხა სიტყვები, რის გამო მისი ლექსები მისი სულივით უსაზღვროა, დაუსრულებელი. სულის სიღრმეში ჩასული პოეტი ყოველთვის გრძნობს თავის ბედისწერას.


ჭელიძე მანანა - Chelidze Manana

ბოლერო

ეძღვნება სებასტიან სერესოს

კატალონიაში, ზღვისპირა ქალაქ მარესას ახლომდებარე პატარა სოფელში, ყურძნის კრეფის სეზონი ახლოვდებოდა. ამ არაჩვეულებრივი კლიმატითა და ნაყოფიერი მიწებით განთქმულ მხარეში გლეხებს უამრავი საზრუნავი ჰქონდათ: ბაღ-ვენახები, ბოსტნები, ზეითუნის პლანტაციები. ერთი სიტყვით, ცოტაოდენ ოფლს თუ გაიღებდი, მიწაც ვალში არ დაგრჩებოდა და ასმაგად დაგიფასებდა გაწეულ ამაგს.


ჭილაშვილი ქეთევან - Chilashvili Qetevan

ენაჭარტალა

მელაკუდას სოროს მარჯვენა მხარეს, ბნელსა და გრილ სოროში, ცხოვრობდა ტურა თავისი შვილებით, მარცხენა მხარეს კი, ხის ფუღუროში თოვლივით თეთრი გრძელკუდა ციყვი.
ციყვსა და ტურას კარგი მეზობლობა ჰქონდათ.
ჯამები მათხოვე, დედაშვილობას! ჩემმა შვილებმა ერთიც აღარ შემარჩინეს, ეტყოდა ხოლმე ტურა და ციყვიც მაშინვე ამოურბენინებდა ჯამებს.


ხუცესი იაკობ -Xucesi Iakob

წამებაჲ წმიდისა შუშანიკისი, დედოფლისაჲ


და აწ დამტკიცებულად გითხრა თქუენ აღსასრული წმიდისა და სანატრელისა შუშანიკისი:

I. იყო, მერვესა წელსა სპარსთა მეფისასა, კარად სამეფოდ წარემართა ვარსქენ პიტიახში, ძჱ არშუშაჲსი, რამეთუ პირველ იგიცა იყო ქრისტიანე, ნაშობი მამისა და დედისა ქრისტიანეთაჲ. და ცოლად მისა იყო ასული ვარდანისი, სომეხთა სპაჲსპეტისაჲ, რომლისათჳს-ესე მივწერე თქუენდა, მამისაგან სახელით - ვარდან, - და სიყუარულით სახელი მისი - შუშანიკ, მოშიში ღმრთისაჲ, ვითარცა-იგი ვთქუთ, სიყრმითგან თჳსით.


ხიმშიაშვილი-ვადაჭკორია დოდო -Ximshiashvili - Vadachkoria Dodo

ბროლის ციგა

ნათია ლამაზ სოფელში ცხოვრობს.
ჰოდა, სწორედ ამ სოფელში დიდი თოვლი და ახალი წელი ერთად მოვიდა. ნათიას პაპას დიდი თოვლის არ შეშინებია, ადგა და ტყეში წავიდა. ნათია ელოდა, ელოდა პაპას, მერე ბუხართან მიწვა და ტკბილად მიეძინა. ძილში ვიღაცის კვნესა მოესმა. გამოეღვიძა, მიიხედ-მოიხედა და რას ხედავს, _ პაპას ნაძვის ხე მოუტანია, თვითონ ტახტზე წევს და დევივით ფშვინავს.
_ შენ ტირი?.. _ ნათიამ ფრთხილად შეახო ხელი ნაძვს წიწვებზე.