ილია ჭავჭავაძე - " ... ჩვენ გვავიწყდება, რომ ცოდნა .."

",...ჩვენ გვავიწყდება, რომ ცოდნა, სწავლა-განათლება დაუშრეტელი წყაროა, როგორც კაცად მყოფობისათვის, ისეც თავის სარჩენად, ქონებისა და სარჩოს მოსაპოვებლად. რასაც მცოდნე კაცი ერთს საათში მოიამაგებს, იმას უცოდინარი მოანდომებს ოთხ-ხუთ საათს. შესაძლოა კაცს სიმდიდრე თვალ წინ ედოს და ვერა ჰხედავდეს უცოდინარობით და ან ჰხედავდეს და არ იცოდეს, როგორ და რა გზით აიღოს და შინ შეიტანოს, და მცოდნე კაცი-კი ქვასაც წყალს გამოადენს, სიმდიდრის წყაროს იქ ამოახეთქებს, საცა უცოდინარს სიზმარშიაც არ მოეჩვენება. .."

ilia chavchavadze chven gvaviwydeba rom codna swavla ganatleba daushreteli wyaroa


ვაჟა-ფშაველა

" ...ცხოვრება ჩვენს წადილს და გემოვნებას არ დასდევს; იმას საკუთარი თავისი კანონი აქვს; როგორც გაზაფხულის მთიდან მომსქდარს ღვარებს ვერავინ დააგუბებს, ვერ შეაჩერებს, ისე ცხოვრების წადილს, მის მისწრაფებას, ბევრის წყენას, ბევრის ცემას, გვემას არ დაგიდევს. ..."

vaja pshavela vaja fshavela proza cxovreba chvens wadils da gemovnebas ar dasdevs


მოზეიმე ასპიტები

ასპიტების ზეიმი

- დამიჯერე, ასე აჯობებს...
- არა, მე მგონი, არ ღირს.
- ერთხელ მაინც რომ სცადო...
- არა-მეთქი.


ნანუკა ჭკუასელი - მერცხლების გადაფრენა

მერცხლების გადაფრენა

მაშინ, როდესაც სხეულზე სიცივისგან სუსხიანი ლაქები ჩნდება, მერცხლები თბილ ქვეყნებში მიფრინავენ. მიფრინავენ, რადგან სიცოცხლე გაიხანგრძლივონ და ახალი ძალებით შეძლონ ბრძოლა არსებობისთვის, გადარჩენისთვის, ცხოვრებისთვის.
ისინი გარბიან . . . თუმცა არა მხოლოდ სიცივის გამო.


მამა პეტრე - გაუფრთხილებლობით ყველაფერი ხუნდება

“გაუფრთხილებლობით ყველაფერი ხუნდება და ფერმკრთალდება… ადამიანებისგან დიდი ყურადღება და პატივისცემა ბრიყვულად, თავზე არ უნდა მიიწერო. არ უნდა ჩათვალო, რომ გეკუთვნის და იმიტომ გექცევიან, იმსახურებენ და იმიტომ გთავაზობენ. პირიქით, ეს კეთილშობილური თვისებაა და ყველასთან თანაბრად ანაწილებენ.
mama petre gaufrtxileblobit yvelaferi xdeba da ferkmrtaldeba


მამა პეტრე - ისე მალე გავდივართ ამქვეყნიდან

ისე მალე გავდივართ ამ ქვეყნიდან, ერთმანეთის გაცნობას ვერ ვასწრებთ. სამაგიეროდ ბიოლოგიურ სიკვდილამდე უამრავჯერ ვკლავთ ადამიანებს.
ყველას სურს წარმატებული, გავლენიანი, სიმპათიური, მდიდარი მეგობარი ჰყავდეს და როცა უნდა, სადაც უნდა გაერთოს, დრო ატაროს, ჯიბეზე ჩამოეკიდოს, მაგრამ თვალებში არასდროს ჩახედოს

mama petre ise male gavdivart amqveyidan


მერაბ სალუქვაძე - ჩემი მონატრების დღიურებიდან

ავა თვეები, გავა წლეებიც, მაგრამ მე შენ ვერასოდეს დაგივიწყებ ჩემო სიხარულო..რადგან სიგიჟემდე მიყვარხარ..<3 მენატრები სულ და ვოცნებობ იმ ლამაზ დღეზე როდესაც გახარებული გალაღებული ახალგაზრდული სილაჟვარდით ხელში დიდი თაიგულით ერთ მშვენიერ დღეს ჩვენ ერთმანეთს შევხვდებით.....დაილოცოს ის ბედნიერი დღე და ის წამი ჩვენი სიხარულისა, სიყვარულისა,ბედნიერებისა,ერთად დგომისა..

merab saluqvadze chemi monatrebis dgiurebidan


დედის ჩაწვეთებულ ცრემლზე ია ამოდისო

",....დედის ჩაწვეთებულ ცრემლზე ია ამოდისო, ასე იტყოდნენ ჩემს ყრმობაში.

ჩემი სოფლის ტყისპირებში, ყოველ გაზაფხულზე ია ბღუჯეულად ამოდიოდა,არემარე სულ ლურჯად გადაიბურებოდა ხოლმე. მეგონა მთელი ქვეყნის დედებს აქ ეტირნათ, იმდენი ია ამოსულიყო ჩემი სოფლის მშვენიერ მიდამოებში...."

გიორგი ლეონიძე

dedis chawvetebul cremlze ia amodiso ase ityodnen chems yrmobashi


თოჯინების ქალაქი

უჩვეულო მღელვარება

თოჯინების ქალაქში დიდი მღელვარება და მითქმა - მოთქმა იყო. ამას იმწამს მიხვდებოდით, როგორც კი ქალაქის ქუჩებში გაისეირნებდით. თოჯინები ჯგუფ - ჯგუფად იდგნენ და რაღაცაზე გაცხარებით მსჯელობდნენ. აი, რას მოჰკრავდით ყველაზე ხშირად ყურს:
- ვაითუ, კოხტამ აღარ იცეკვოს . . .


გულისხმიერი ფრთოსნები

ქოლგოსანს ეგონა, რომელიღაც მიწიერ ქალაქში მოვხვდიო, როდესაც თავი ფრთოსანთა ქალაქში ამოჰყო; ისეთივე ქუჩები, შენობები, ბაღები თუ სკვერები . . . ტრანსპორტიც კი მიწიერი წარმოშობისა გეგონებოდათ. განსხვავება მხოლოდ იმაში იყო, რომ ქუჩებში ადამიანების ნაცვლად ფრინველები დადიონენ, ტრანსპორტშიაც ფრთოსნებს მოეკალათებინათ.


დედაა ის ქალი რომელსაც შეუძლია

"დედაა ის ქალი რომელსაც შეუძლია უარი თქვას თავის ცხოვრებაზე რათა შენი ცხოვრება სრულყოფილი შექმნას. სურს დაგეხმაროს ყველაფერში და შენი მეორე მეც იყოს. დედა ის ქალია, უკანასკნელ სამკაულს, თუნდაც მამის ნაჩუქარ საქორწინო ბეჭედს, რომ გაიღებს რათა ლუკმა პური ჭამო..."

dedaa is qali romelisac sheuzlia uari tqvas tavis cxovrebaze rata sheni cxovreba srulhyofili sheqmnas


ხატია ხადური - "... გამარჯობა ... "

– გამარჯობა მეორე ზონასთან გაივლით?
– დიახ.
უკიდეგანო გზა ზონამდე, მილიმეტრები კილომეტრებს ჰგავს ... გული, საფეთქლები და პულსი კანის გარეთ მოძრაობს, რითმას ეს მარშუტკის მძღოლიც ჰყვება ისე დაჰყავს...
უკაცრავად, აქ გამიჩერეთ.

ხატია-ხადური-khatia-khaduri-gamarjoba-meore-zonastan-gaivlit-proza-tanamedrove-mwerlebi-literatura