იაკობ გოგებაშვილი - შოთა რუსთაველი და სხვა მგოსნები თამარის დროისა

საქართველოს ისტორიას ყველაზე მომეტებულად ამშვენებენ სამნი
უმაღლესნი და უდიდებულესნი გვამნი. პირველი გვამი არის წმინდა ნინო,
დამრგველი ქრისტიანობისა და განმანათლებელი ქართველებისა სახარების
სწავლით, მეორე _ ბრწყინვალე თამარ მეფე, ძველი საქართველოს აღმყვანე-
ლი უმაღლეს ხარისხამდე, და მესამე _ შოთარუსთაველი, წარმომადგენელი
და გამომხატველი ქართველთა ერის გონების ძალისა, შემოქმედებისა, გენი-
ოსობისა.


იაკობ გოგებაშვილი - თამარ მეფე

თამარი მეფობდა საქართველოში მეთორმეტე საუკუნეში. იგი იყო შვი-
ლისშვილის შვილი დავით აღმაშენებლისა და ერთადერთი შვილი თავისი
დედ-მამისა.


სიკეთე სიკეთით არავის გადაუხდია - კავკასიური თქმულებები და ზღაპრები

ერთხელ მინდორ-ველს ხანძარი მოედო. ირგვლივ ყველაფერი იწვოდა. ვისაც შეეძლო, რაც ძალი და ღონე ჰქონდა გარბოდა იქიდან. ერთი მხედარი ცხენს მიაჭენებდა, რომ გველი შემოხვდა._ ღვთის გულისათვის, კეთილო ადამიანო, ოღონდაც გადამარჩინე და მეც რამეში გამოგადგებიო, _ შეევედრა გველი.კაცმა უბეში ჩაისვა გველი და გზა განაგრძო.


სამი განძის ზღაპარი - კავკასიური თქმულებები და ზღაპრები


ოდესღაც ერთი ცოლ-ქმარი ცხოვრობდა. ჰყავდათ ერთადერთი ვაჟი. მას შრომა არ უყვარდა; ერთთავად ამხანაგებთან დადიოდა, სად რა ეჭამა და ესვა, მხოლოდ იმაზე ფიქრობდა. ასე გადიოდა დღეები, წლები.მშობლები ბერდებოდნენ და დარდობდნენ, ჩვენ რომ აღარ ვიქნებით, ამას ვინ შეინახავსო. ერთხელაც მამა ავად გახდა, დაუძახა შვილს და უთხრა:


რული - კავკასიური თქმულებები და ზღაპრები


ძლევამოსილმა ნართებმა ცხოვრება ბრძოლებში გალიეს. უამრავი
მოძალადე დაამარცხეს. ისეთი აღარავინ დარჩათ, ვისთანაც ღონეს გამოსცდიდნენ. დღე და ღამე იმის ფიქრში იყვნენ, ვის შებმოდნენ, ღონე
კიდევ ვისთან ეცადათ. მაშინ ეშმაკმა სირდონმა უთხრა მათ:
_ ღმერთს რომ ლოცულობთ, ერთი ღონე იმასაც მოუსინჯეთო.
_ სად არის მერე, რომ არ ვიცითო? _ ჰკითხეს ნართებმა.
სირდონმა ისინი ასე დაარიგა:
_ გაარისხეთ და თვითონ გამოგეცხადებათო.
ნართებმა სირდონს ჰკითხეს:
_ როგორ გავარისხოთო?


ალექსანდრე ლორთქიფანიძე – ანამ დახურა ფანჯრები

მცირე ტრაგიკომედია ერთ მოქმედებად

მოქმედი გმირები


ანა ფრანკი
მეჭე
მეცე

(სცენაზე, სამივე სამოქმედო მხარეს სამი დიდი ფანჯარაა. მხოლოდ მაყურებელთა დარბაზისკენ მხარეა ცარიელი. მთელ სცენაზე არაკანონზომიერადაა ჩამოკიდებული ბალიშები. დაბლა უამრავი ფურცელია მიყრილ–მოყრილი. ანა მაყურებელთან ზურგით დგას და ცდილობს იარაღი დაუმიზნოს სხვადასხვა ბალიშებს)


ტერენტი გრანელი - გულიდან სისხლის წვეთები

მე ვწერ ამ სტრიქონებს ქარიან ღამეში, როდესაც წვიმის წვეთები ეცემიან მინას და როცა სიშორეზე ტირის როიალი.

მე ახლა მაგონდება ჩემი ცხოვრების ქარიშხლიანი დღეები და სინანულის ჟრუანტელი მივლის.

თანაც მიხარია, რომ ვარ ტერენტი გრანელი.


აკაკი ბელიაშვილი - დაკარგული წიგნი

შაჰ-თამაზის შუბლზე ასპიტის თვალივით ელავდა კვერცხისოდენა ალმასი. ირანის მბრძანებელი ყოველთვის მზის პირდაპირ დგებოდა, რომ ალმასიდან შადრევანივით ანაფრქვევი სხივებით ქვეშევრდომთათვის თვალი მოეჭრა. ამიტომ მრისხანე ყაენს ვერავინ უმართავდა თვალს და ყველანი, მდაბიონი და დიდებულნი, ყოველთვის დამხობილნი იყვნენ მის წინაშე.


გრიგოლ რობაქიძე - გველის პერანგი


გრიგოლ რობაქიძე - გველის პერანგი


იხილეთ სრულიადში


გრიგოლ რობაქიძე - გველის პერანგი (ეკბატანა)

ეკბატანა


გოეტჰეს -
რომლის „ტყის მეფე“
წაკითხვამდე ვიგზნე
შვიდი წლის ბავშვმა -
გოეტჰეს თვალს
რომანი „გველის პერანგი“.
როგორც სიყვარული.


გრიგოლ რობაქიძე - გველის პერანგი (ხერხემალი წელკავიანი)

ხერხემალი წელკავიანი


ტყით მიდის ვინმე. უცნაურ ბალახს ფეხს დააბიჯებს. წამსვე აერევა გონება. განაგრძობს ვლას. ჰგონია უკან მიდის. ჰკარგავს მიმართებას. გაიხდის ტანსაცმელს. გადააბრუნებს. ჩაიცვამს გადაბრუნებულს. გონზე მოდის. უბრუნდება გზნება მიმართების. გზას გაუდგება. არის დაცდილი თქმულება ასეთი.


გრიგოლ რობაქიძე - გველის პერანგი (გული ხელის გულზე)

გული ხელის გულზე


ჰამადანიდან მიჰქრის ავტომობილი. შოფერი კუნთებდახვეწილი ჟოკეჲვით შეზრდია „ფორდს“. ქუდები თეთრ ზოლს აყოლებენ: ერთი - ინგლისური თეთრი ჩაფხუტი საგრილო და მეორე - ჩალმა სპარსული თუ აღმოსავლური. ერთის მუხლებზე ვეებერთელა დოგს თავი მოუსვენია.