შექსპირი - სიყვარული არ არის გრძნობა

სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება. შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.

შექსპირი


გახსოვდეს, რომ ღვთის გარეშე არაფერი ხდება

"გახსოვდეს, რომ ღვთის გარეშე არაფერი ხდება და შენს სულში სიმშვიდე დაისადგურებს. ნუ შეეცდები ჩაწვდე ღვთის განგებულების საიდუმლოს. წმიდანებიც კი ვერ კადნიერდებოდნენ, რომ ჩაწვდომოდნენ ღვთის განგებას. ზოგჯერ სწორედ ის, რაც ჩვენ შეცდომად გვეჩვენება, სინამდვილეში ღვთის უმაღლესი განგებულებაა. ღვთის განგება თავის ძალას იქ ამჟღავნებს, სადაც ადამიანი ზოგჯერ მხოლოდ უძლურებას ხედავს. ფუჭად არ ჩათვალო თუნდაც ყველაზე უმცირესი მოვლენა და გარემოება შენს ცხოვრებაში, როგორიც არ უნდა იყოს ის: უფალს სურს ამით რაიმე გასწავლოს ან რამისგან განგწმიდოს; თუ მას (შენი ცხოვრების გარემოებას) ყურადღებით განიხილავ, მაშინ დაინახავ, რომ ის სწორედ შენს სასიკეთოდ ყოფილა.."


ჩემს განვლილ გზაზე თქვენ ვერ გაივლით ....

"ჩემს განვლილ გზაზე თქვენ ვერ გაივლით ... უკვე წავშალე ნაფეხურები...მე ნებას გაძლევთ, რომ ჩემს სულამდე ამოიაროთ საფეხურები...ამოიარეთ ძალიან ნელა,და არ გეგონოთ – ეს ადვილია,კიბეზე, სადაც ყოველთვის ბნელა,ის ავა მხოლოდ, ვინც სულ ფრთხილია,ამოიარეთ... გაბედეთ... გიცდით...ზემოთ ამოდით, ნუ ბრუნავთ წრეზე,მე კი შორიდან დაგაკვირდებით,ვინ აღმოჩნდებით ჭკვიანი სხვებზე,რომ მიხვდეთ – მე ჩემს გამოვლილ გზაზე რატომ წავშალე ნაფეხურები...რომ ჩემს სულამდე ამოსასვლელად არსებობს მხოლოდ საფეხურები..."


მიხო მოსულიშვილი - სულში რომ ნისლი იცის

სულში რომ ნისლი იცის, ნამდვილ ნისლზე თეთრია და სპეტაკი, ვერც მზე შეაშრობს... მერე იმ ნისლს ყველაფრად გადაქცევა შეუძლია - ქვადაც, მდინარედაც, გვირილადაც...
ჰო, ყველაფრად გადაიქცევა ხოლმე და, თუ დაინახე, ბედნიერი ხარ. ბედნიერი იმითა ხარ, რომ მერე შენ სხვებსაც დაანახვებ იმ ლამაზ ნისლებს - სულ ტაატით აგზავნი და ახლა ისინიც ხედავენ იმ შენი ნისლის სილამაზეს თავიანთ სულებში. ძალიან დიდი სისპეტაკე უნდა გქონდეს შენარჩუნებული, რომ ამ შენი ნისლის დანახვა, გამოხატვა და სხვებისთვის დანახვება შეძლო.

მიხო მოსულიშვილი


მამა პეტრე - მივსდევ, მაგრამ ვეღარაფრით დავეწიე,

მივსდევ, მაგრამ ვეღარაფრით დავეწიე, ბედის ბორბალს უკუღმა რომ ტრიალებს, საიდუმლო სერობაზე დამეწვიე, როგორც ვხედავ სხვებმა დააგვიანეს. მე წავედი, წავედი და გაიხარე, ავუყვები მიტოვებულ ბილიკებს, დღეს დავრწმუნდი, რომ ყველაფრით დავიღალე, და ვიღაცა წარსულს გააქილიკებს


წამოდი ...

წამოდი, დავტოვოთ ჩვენ ბარის ქვეყანა, წამოდი, ხომ ხედავ, შეშლილა სამყარო.. წამოდი, დავსახლდეთ მთების სიახლოვეს, დავსახლდეთ იქ, სადაც სიყალბე არ ხარობს... წამოდი, დავეხსნათ ყველას და ყველაფერს, თვალები შევავლოთ არაგვის ნაპირებს, წამოდი, ძვირფასო, ვერაფერს დააკლებს, ვერავინ!


კონსტანტინე გამსახურდია - მთვარის მოტაცება

ცხოვრებაში ერთხელ ხელში მოგხვდება ისეთი ქალი, რომელიც ბედნიერების ერთდერთი სასწაულია, მაგრამ ახალგაზრდული სიშლეგის ან უბედობის გამო ხელს დააცდენ მას, და მერე მთელი ცხოვრება სინანულად და მოგონებად გექცევა მასზე


ჰერმან ჰესე - ტრამალის მგელი

სასაცილოდ მეჩვენა ადამიანური სითბოს უილაჯო ძებნით გამოწვეული ეს ტანჯვა. სიმარტოვე დამოუკიდებლობაა, მე თვითონ მეწადა იგი და აი, უკვე რა ხანია მოვიპოვე კიდეც, ცივი იყო ეს სიამრტოვე, მაგრამ თან მშვიდიც, დიახ, ისეთივე მშვიდი და უკიდეგანო, როგორც მოტორტმანე ვარსკვლავებით მოჭედილი ცივი, მდუმარე სივრცე.

ჰერმან ჰესე - ტრამალის მგელი


ნოდარ დუმბაძე

-- მე სიყვარულით გარდაცვლილ ადამიანთა აალებული და მოგიზგიზე სული ვარ. ჩემი სიცოცხლე სიყვარულით გარდაცვლილ ადამიანთა სულით საზრდოობს, უკვე რამდენი ხანია დედამიწაზე სიძულვილით მეტი ადამიანი კვდება ვიდრე სიყვარულით, დედამიწაზე დაიშრიტა წყარო ჩემი მაცოცხლებელი, დადგა ჟამი ჩემი გარდაცვალებისა. გააცოცხლეთ სიყვარული დედამიწაზე როგორმე, თუ შეგიძლიათ და აღვსდგები მკვდრეთით... მე, გევედრებით თქვენ ადამიანებს, მე . . . მზე, დამიბრუნეთ სიცოცხლე ჩემი, დედამიწაზე სიყვარულად აღმოცენებული, დამიბრუნეთ სიყვარული და მე კვლავ დაგიბრუნდებით თქვენ.


ანატორელი

მაშინ არ თოვდა, აპრილის იებს
ფანდურის ხმაზე ჩასძინებოდათ
იცრიცებოდა თბილისის ღამე
და განტიადი მალე დგებოდა.
მუხლუხოების ავი ხრჭიალი "ურას" ძახილი, ჩექმუს გრახუნი არყევდა მიწას. არყევდა ზეცას, ტკბილი ჰანგები დაფლითა ხიშტმა და რუსთაველზე მეხი დაეცა. ასფალტზე ედო ცალცალი კედი სისხლიან ნაწნავს წეწავდა ქარი, გალეშილ სალდათს იქვე დაეგდო ქართული სისხლით ნაჭერი კარი. შეიკრა ერი, შენივტდა ერთად. მაგრამ სულ მალე კვლავ გაიხლიჩა.. შიშველ მინდორზე ყურძნების ლუკმად გვერდი-გვერდ ეგდო გოჩა და ხვიჩა. ის 9 აპრილი შორს არის ჩემგან, მაგრამ ის ისე ახლოა ჩემგან, მე მივაბიჯებ რუსთაველზე და აჩრდილტა კვნესა ჩემესმის ყურთან. და მინდა რკინის შევისხა ფრთები წიტელ გველვეშაპს დავთხარო თვალი, მინდა აბფრინდე კავკასიონზე და შევაჩერო აიგის ქარი..
ანატორელი


იდუმალი ქონდრისკაცები

იდუმალი ქონდრისკაცები
ერთი მეწაღე ისე გაღარიბდა, რომ ერთი ბეწო ტყავის ნაჭრის გარდა აღარაფელი ებადა. დარჩენილი ტყავისგან მხოლოდ ერთი წყვილი ჩექმების შეკერვას თუ მოახერხებდა.
მეწაღემ თარგი გამოჭრა და სამუშაო მომდევნო დღისთვის გადადო და რადგანაც ის გულკეთილი კაცი იყო და სინდისიც სუბთა ჰქონდა , მშვიდად დაწვა და ტკბილ ძილს მიეცა.


ქეთი ბერიაშვილი - სიტყვა სამართავი

" აღარ დამიტოვეს სიტყვა სამართავი გასულ ღამეებს რომ სიტყვად დაიტოვებს, ფიქრად დაიტბორებს წარსულ დანატოვრებს, ფიფქად დაითოვებს ჩემი ჩანაფიქრი. მდუმარედ ვდგავარ, მდუმარეს ვგავარ ჩაფლულ ვარდებში, მდუმარედ მესმის ნოტების გამა, ღამეა დრამა დადგმულ სცენაზე მე კი მომესმის სულ სხვა ენაზე, ვბედავ ვეხები იმ ხელუხლებელს, გაუნელებელს, დაუჯერებელს, ცაში რომ იტაცენ ერთი შეხედვით, ერთი შეხებით მოაქვს განწყობა, რითმების წყობა რომ განეწყობა, მავრთულში ხლართები მოიხლართები, სართავ სახელად მოიწოდები. არც ისე ახლოს არც ისე შორს, არც ისე ჩუმს არც ისე წყნარს, თვით მეამბოხეს არც მეამბოხე სულის არ მწამს, გახედე ცას საბარგულს გავს, მდუმარედ ვდგავარ, მდუმარეს ვგავარ ჩაფლულ ვარდებში თუმცა საკუთარ თავს არც ის არ გავს. "