ნუნუ ქადაგიძე - კუდიანი ვარსკვლავი

 (ხმები: 3)



- ყური მოვკარი, კუდიანმა ვარსკვლავმა უნდა ჩამოგვიქროლოს, - თქვა ვენერამ თავისი ნაზი, ნებიერად მოღუღუნე ხმით, - ერთ დროს მარსს ჭკუაზე რომ შლიდა.

- ეგ რომელი კუდიანი ვარსკვლავია. რა ჰქვია? საიდან მოჰქრის? - დაინტერესდა სიზუსტის დიდი მოყვარული მერკური.

- მაგდენი აღარ ვიცი. აგერ დედამიწას ვკითხოთ. მაგან ხომ ყველაფერი იცის, - უპასუხა ვენერამ, თან ხმაში დაცინვა გაურია. დედამიწის საოცარი განსწავლულობა მაინცდამაინც არ მოსდიოდა თვალში ვენერას. მისი აზრით, სწავლა-განათლება არ წარმოადგენდა ცთომილისთვის აუცილებელ ძვირფას სამკაულს, ამიტომაც შემთხვევას არ გაუშვებლდა, რომ მუდამ ჩაფიქრებული, მეტად ინტელექტუალური იერის მქონე დედამიწისთვის არ დაეცინა. ოღონდ ამ დაცინვას ყოველთვის უწყინარი ირონიის სახე ჰქონდა.

სხვა მხრივ კი ვენერას უპირატესობა აშკარა იყო მთელს ოჯახში. აბა, რომელი ცთომილი შეედრებოდა მას სილამაზით და ბრწყინვალებით, რომელი კაშკაშებდა ასეთი იდუმალი, წამტაცი შუქით, რომელ მათგანს ამშვენებდა ასე მდიდრული, ჰაეროვანი სამოსი. ტყუილად კი არ უწოდეს დედამიწაზე სილამაზისა და სიყვარულის ღმერთს მისი სახელი. თვით უტვინო მერკურიც კი (ვენერა გუნებაში მერკურს უტვინოდ თვლიდა, ანგარიშის მეტი არაფერი იცისო) უსიტყვოდ აღიარებს მის უპირატესობას. იმდენი კი ესმის, რომ ვერასოდეს გაუტოლდება ვენერას, თუმცა თვითონ მზესთან ყველაზე ახლოა, გესმით? ყველაზე ახლო! აი, ეს კი ძალიან აღიზიანებდა ვენერას. ვერაფრით შერიგებოდა იმ გარემოებას, რომ ბუნებამ მერკურს პირველ რიგში მიანიჭა ადგილი, მას კი, ვენერას, რომელიც ყველაზე მეტად იმსახურებდა ამ პატივს, მეორე ადგილი არგუნა.

- რა უსამართლობაა, რატომ უნდა იყოს მერკური მზესთან ჩემზე უფრო ახლოს, რატომ? - ამოიკვნესებდა ხოლმე შურით გატანჯული ვენერა. - ჰქონდეს მაინც იმის თავი, რომ შეიშნოს ასეთი პრივილეგირებული მდგომარეობა. ის ყველაზე უხვად იღებს მზის სხივებს, მაგრამ მერე რა? რაში არგია მაგისთანა უჯიშოს? მაგაზე ბრწინვალედ და ლამაზად მაინც მე ვანათებ, თუმცა მზისგან ორჯერ უფრო შორს ვარ. აბა, ერთი მე ვყოფილიყავი მაგის ადგილას!.. ჰო, ჰო, რას ვიბრწყინებდი, თვით მზესაც არ დავუდებდი ტოლს. მე ვიქნებოდი სამყაროს ცენტრი, მშვენება, მოგიზგიზე ჩირაღდანი. აი, მაშინ კი დამინახავდნენ ყველანი. მთელი სამყაროს უშორესი ვარსკვლავებიც კი და ჩემი სილამაზით მოხიბლულები თვალს ვეღარ მომაცილებდნენ. ის მეტიჩარა სირიუსით (ვენერას მისი ცისფერი შუქი მოსვენებას არ აძლევდა) იკადრებდა ჩემს შემჩნევას, ალბათ შევუყვარდებოდი კიდეც, შორიდან ცისფერი სხივების კოცნას გამომიგზავნიდა, თან ცისფერი ალმასების მძივსაც მოაყოლებდა და მერე ვინ იცის, იქნებ მზისთვის ჩემი თავი წაერთმია კიდეც...

- ვერაფრით ვერ გავაგონე დედამიწას, - ჩაესმა ოცნებებში ჩაძირულ ვენერას მერკურის ხმა, - ერთი შენ გადასძახე, შენთან უფრო ახლოა.

ვენერა გამოფხიზლდა და თხოვნა შეუსრულა მეგობარს. დედამიწიდან ჩამიჩუმი არ ისმოდა.

- ამ ბოლო დროს დედამიწას აშკარად დააკლდა ყურს, - თქვა მერკურმა, მის ფხიზელ თვალს არაფერი გამოეპარებოდა.

- მგონი, მართლაც ასეა. ნეტავი რა მოუვიდა, გადამდები ხომ არაფერი სჭირს? - შეწუხდა ვენერა.

- არა, მაგრამ მაგის გონიერი შვილები ისე ხმაურობენ, ისეთი კორიანტელი აქვთ, ჩვენი აღარაფერი ესმის მაგათ ხელში კიდევ კარგადაა.

- აკი, მეტად გონიერები არიანო, რაღას ხმაურობენ მაგდენს. ჩუმად ყოფნა ვეღარ ისწავლეს?

- თუ არ იხმაურეს, ისე ვეღარ იაზროვნებენ.

- რად მინდა მაგისთანა აზროვნება, თუ სმენა დამეკარგება. - შენიშნა ვენერამ და გვერდით ჩავლილ მეტეორს დაუბარა, ერთი დედამიწა ჩვენსკენ მოახედეო. მეტეორმა ელვასავით გაჰკვეთა დედამიწის ატმოსფერო, ჩირაღდანივით აენთო, ბოლოს ყუმბარასავით აფეთქდა და დედამიწის ყურადღება მიიპყრო.

- რა ხანია გეძახით, მეზობელო, ერთი მოგვხედე. - ერთხმად შესძახეს ვენერამ და მერკურმა.

- რა გნებავთ, რაშია საქმე? - მეტად დინჯი კილოთი იკითხა დედამიწამ.

- როგორც გავიგეთ, კუდიანმა ვარსკვლავმა უნდა ჩამოგვიქროლოს. - დაიწყო მერკურმა. - თუ იცი, ერთი ჩვენც გაგვაგებინე, რა ჰქვია, რას წარმოადგენს, საიდან მოდის, ჩვენთან რა უნდა...

- მაგ კუდიან ვარსკვლავს დიდი ხანია ვიცნობ, - სიტყვა ჩამოართვა დედამიწამ, - ჯერ კიდევ ქრისტეს დაბადებამდეც მინახავს. ყოველ ას წელიწადში ერთხელ გამოჩნდება ხოლმე. ძალიან საინტერესო ციური სხეულია. ამჟამად ჩვენგან სირიუსის მიმართულებით იმყოფება. ხომ იცით ცისფერი ვარსკვლავი სირიუსი,..

- როგორ არ ვიცით, - წაიჩურჩულა ვენერამ.

- თვითონ მასაც მოცისფრო ფერი აქვს, კობალტის მინარევებს შეიცავს დიდი რაოდენობით. შესახედავად ძალიან მიმზიდველად გამოიყურება. მეტისმეტად გრძელი და ლამაზი კუდი აქვს, სახელიც ისეთი პოეტური ჰქვია - ,,ცისფერი ოცნება~.

- ერთი უყურე მაგ კუდიანს, საიდან სად მოჰქრის, - გაიოცა მერკურმა. - ამხელა გზაზე არ იღლება მაინც.

- დიდი თავქარიანი ვინმეა ეგ ,,ცისფერი ოცნება~. ისეთი სიჩქარით დაჰქრის, თან ისე უთავბოლოდ, რომ აუცილებლად რაიმე ხიფათს შეეყრება - მოისმა ხმა. ყველამ იქით მიიხედა, თურმე მარსი სულგანაბული უგდებდა ყურს და ახლა ჩაერია ლაპარაკში.

- მართლაც, - დაემოწმა მერკური. - რაში სჭირდება ასეთი არეული ცხოვრება. აირჩიოს რომელიმე ვარსკვლავი და იტრიალოს მის გარშემო.

- გულახდილად რომ ვთქვათ, მოსაწყენი კია მუდამ ერთი ცენტრის ირგვლივ ტრიალი, - ჩაფიქრებით თქვა მარსმა, - შეიძლება ხანდახან მოგენატროს სადმე შორს განავარდება, მაგრამ ძალიან სახიფათოა. ერთი თუ მოწყდი ორბიტას, ვერასოდეს ვეღარ დაუბრუნდები.

მარსის ამ სიტყვებზე იუპიტერს გაეცინა.

- მე უნდა მიმადლოდე, ასე რომ დაჭკვიანდი და ახლა შენ გარკვეული გზა გაქვს. გახსოვს, რა მოუსვენარი ცხოვრება გქონდა? სულ შფოთავდი, თვალი გაქცევაზე გეჭირა. მე კი გარიგებდი, ასე არ ვარგა-მეთქი. მზეზე უფრო მაგრა მე გაკავებდი, რათა შენი ორბიტა არ დაგეკარგა.

- მართალი ხარ, შენი დიდი მადლობელი უნდა ვიყო. - ამოიოხრა მარსმა და გაჩუმდა.

- კარგი, ვთქვათ ორბიტას მოწყდი და სადმე შორს გაფრინდი. რა არის სხვაგან საინტერესო? - იჭაჭებოდა ისევ მერკური, - ყველგან ერთი და იგივე სურათი, ერთი და იგივე სივრცე და ვარსკვლავები. ხომ არ გგონიათ, რაიმე განსაკუთრებულს ნახავთ? შენს ტყავში უნდა დაეტიო და შენს გზას უნდა მიჰყვე. ასე არ არის? - და მერკურმა მოწმედ მოუხმო ყველა ცთომილს, სრულიად დარწმუნებულმა თავის სიმართლეში.

- ასეა, ასე. - მოაღწია მასთან ცთომილთა ერთობლივმა პასუხმა.

სატურნი შლაპას იხდიდა და შორიდან მოწიწებით უკრავდა თავს, უდავო ჭეშმარიტებას ბრძანებთო. უფრო შორეული ცთომილებიც თანხმობის ნიშნად დუმდნენ, თუმცა მათ არც არავინ ეკითხებოდა რამეს.

- მალე მოაღწევს ჩვენთან, ,,ცისფერი ოცნება~? - მღელვარებით იკითხა ვენერამ.

- სავარაუდოა, რომ თუ გზაში რაიმე ხიფათს არ გადაეყარა ან რომელიმე ვარსკვლავის ტყვეობაში არ მოექცა, ჩვენთან მანამდე მოაღწევს, ვიდრე მე ორბიტის ნახევარს გავივლიდე. და არსებობს იმის რეალური საშიშროება, რომ შეიძლება რომელიმე ჩვენგანს დაეჯახოს. თვითონ ხომ დაიღუპება, ჩვენც რაიმე ხიფათს შეგვამთხვევს. მაგისთანა თავზეხელაღებულისაგან ყველაფერია მოსალოდნელი.

- ნუთუ არ შეიძლება, როგორმე თავი ავარიდოთ მაგ ,,ცისფერ ოცნებას~?.. - აღშფოთდა მერკური, - ასეთი საეჭვო მოხეტიალე სხეულები ჩვენს ოჯახში ვერც უნდა ბედავდნენ შემოჭრას. ღმერთმა ნუ ჰქნას, დამეჯახოს და ორბიტას ამაცდინოს. - და მერკურმა მალულად გადახედა ვენერას. შესანიშნავად იცოდა მისი განწყობილება მისი ორბიტის მიმართ.

- თავის არიდებას ვერ შეძლებთ. ის პირდაპირ ჩვენსკენ მოჰქრის, ეს გარდაუვალია, მაგრამ რომელ ჩვენგანს ჩაუვლის უფრო ახლოს, ფათერაკებს დაატრიალებს თუ უვნებლად დაგვშორდება, ეს უკვე აღარ ვიცი. ახლა კი კარგად იყავით. სალაპარაკოდ აღარ მცალია, მეჩქარება. - თქვა დედამიწამ და ხელოვნური თანამგზავრებით მძიმედ დახუნძლულმა ხვნეშით გააგრძელა გზა.

- ეჩქარება, - თავისთვის ჩაილაპარაკა მერკურმა, - სულ ასე გაიძახის, მეჩქარებაო, მაგრამ ჩვეულებრივზე უფრო აჩქარებული არასდროს მინახავს. ერთი გარკვეული სიჩქარე აქვს, როგორც ჩვენ ყველას და მას ვერასოდეს გადააჭარბებს. გინახავს, დედამიწა ოდესმე უფრო ჩქარა დადიოდეს? - შეეკითხა ვენერას. ვენერამ ხმა არ გასცა. შეხედა მერკურმა და ნახა, სქელი ნისლის პირბადე ჩამოეფარებინა და მისი აღარაფერი ესმოდა.

- შენც კარგი ვინმე ხარ, - ახლა ვენერას მისამართით ჩაილაპარაკა მერკურმა, - თავი წესიერ ცთომილად მოგაქვს, თვალი კი სულ სხვაგან გიჭირავს. ხან შორეულ ვარსკვლავებს ეპრანჭები, ხან მე მიბღვერი, გშურს ჩემი, მზესთან შენზე ახლოს რომ ვარ. შენ იმ კუდიან ვარსკვლავზე უკეთესი კი არა ხარ. ის სწორედ შენი ჭკუისაა. მე კი შესანიშნავად ვიცი ჩემი თავის ფასი. მზეც ყველაზე მეტად მე მაფასებს, ჩემი სიახლოვე ყველაზე მეტად სჭირდება, - და მერკურმა მზისკენ მიაბრუნა გაბრწყინებული სახე.

ვენერა კი ერთიანად მოლოდინად ქცეული, სულ სხვა მხარეს იყურებოდა. შორს, ვარსკვლავებით მოჭედილ ცაზე გამორჩეული ცისფერი შუქით ელვარებდა დიდებული სირიუსი, მის გვერდით კი უკვე იწყებდა ბრწყინვას პატარა ცისფერი წერტილი - კუდიანი ვარსკვლავი

,,ცისფერი ოცნება~. უდიდესი სისწრაფით მომქროლავს ყოველ წამს ემატებოდა სიკაშკაშე. მისი გრძელი კუდი სივრცეში ისე იშლებოდა, როგორც საოცნებო ცისფერი ბილიკი.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.