შემოდგომის სიცივე

 (ხმები: 1)


არც ისეთი ცუდი დღე იყო. ახალ მოსული სექტემბერი თითქოს შემოდგომის სურნელს ატრიალებდა ,მაგრამ აგვისტოდან გამოყოლილი სიმხურვალე მაინც თავისას შვებოდა და ეგრედწოდებულ "ბარხატნი" სეზონს ქმნიდა. შენ გაშლილ წაბლისფერ თმებს საქარე მინიდან შემოქროლილი დატენიანებული ჰაერი ეთამაშებოდა და ჩემი ოდნავ კეხიანი ცხივირის ნესტოებში, ნესტოებიდან მერე ტვინში, მახსოვრობაში ისე ჯდებოდა თითქოს ღამეები არ ქონდეს ნატარები მაგ სურნელის ყნოსვაში და თითქოს უცხო იყოს რამე. ხო პრინციპში უცხო იყო, მაშინ ჩემთვის ყველაზე უცხო, თან ყველაზე ახლო, ვიჯექით სამარშუტო ტაქსში და უკვე ჩანდა შავი ზგვის სანაპირო ზოლის ნაძვნარი. შენ გვერდით ვიგაც ქალი იჯდა, რაგაც აუტანელი ხმები ჩამესმოდა,ყველა თავისთვის იყო გართული საუბარში და ქაოსს ქმნიდა.
წყალი არცისეთი ცივი იყო, მაგრამ თითქოს ცივი მოგეჩვენა და აკეკლუცდი, რამოდენიმე ნაბიჯი შეირბინე, როცა წყალმა შენი მშვენიერი ფერდები დაფარა შეჩერდი .აუღელვებელი ნაბიჯებით მოვდიოდი შენსკენ შენც გძნობდი ჩემს მოახლოვებას და ვიცი შავ ზგვაზე მეტად ღელავდი მაშინ, მაიშინ ისიც ვიცოდი ეგ ღელვა კიდევ დიდხანს გაგრძელდებოდა,ალბათ სიცოცხლის ბოლომდეც, ვიცოდი,უფროსწორად ვგრძნობდი. შეგეხე რადგან მიჩვეული ვიყავი ამას, მაშინ ყველაფერი ინსტიკტურად ხდებოდა,შეგეხე და ,შენი სრიალა კანი, ისე დამისხლტი ხელიდან, მერე სიღრმის შეგეშინდა და თვითონვე ჩამომეკიდე ბეჭებზე, ზურგს ჩამავალი მზის სხივები რაგაცნაირად მისერავდა, წყლის წვეთები თითქოს სისხლივით მოგორავდნენ ამ დასერილ ზურგზე, ტკივილს და უხერხულობას ვგრძნობდი, შენ თაფლისფერ თვალებში დროგამოშვებით შემოგანათებდა ხოლმე მზე, როცა ჩემი ბეჭების ჩრდილი გცდებოდა, თაფლისფერის გარდა კიდე უამრავი ფერი იკითხებოდა, ღრმა იყო ძალიან, თითქოს შუა ზგვაში ვიყავით თითქოს ქვემოთ ქვიშა აგარ იყო. მაკვირდებოდი, მითხარი სხვანაირი ხარო. მაშინ სევდისფერმა იმატა შენს თვალებში. მგონი მაშინ მითხარი პირველად, რა ლამაზი თვალები გაქო. მაგრამ უსიცოცხლო.
ქვიშა მაინდამაინც ცხელი აგარ იყო. გვერდით მოგიჯექი, აი ისე წუთში ერთხელ შემთხვევით რომ ეხებოდა ჩემი მკლავი შენსას. ოდნავ სველ ქვიშაზე თითქმის საათი, რაგაც გაურკვეველ ფიგურებს ხატავდი, მხოლოდ ერთი ამოვიცანი წლების წინ,თითქმის ბავშობაში. ვითომ ჩვენს სიმბოლოდ რო ავირჩიეთ.ზგვიდან გამორიყული ჯოხი ისევ ზღვაში გადააგდე,კიდევ დიდხანს ვუყურებდი როგორ ათამაშებდა ტალღები იმ ჯოხს, ხან იმ ჯოხის წარმომავლობასა და განვლილზე ვფიქრობდი და ხან ჩემსაზე.
ცივი მომეჩვენა შენი ხელი, პატარ პატარა ბურთებიც ამოყრილი გქონდა ტანზე და ვინამუსე, მოგხვიე ხელი. ვგრძნობდი შენს სიცივეს და ვერ გათბობდი რადგან მეც ცივი ვიყავი. ვგრძნობდი რომ ერთმანეთი ძალიან გვიყვარდა. ვფიქრობდი, ვცდილობდი მეფიქრა მაგრამ იმდენად ცივი იყავი მარტო ამ სიცივეზე ვახერხებდი ფიქრს. მეორე დგეს თბილიში ბრუნდებოდი,შენი სწავლა განათლება იწყებოდა. არც ჩემი წამოსვლა იყო პრობლემა,მაგრამ შენც იცოდი რომ ვრჩებოდი და მეც.ესე უსიტყვოტ ვხვდებოდით ყველაფერს. მახსოვს ისე გემრიელად სიგარეტი არასდროს მომიწევია. ღრმა ნაპასებს ვურტყამდი.ვგრძნობდი როგორ თრგუნავდა აგზნებულ ნერვებს ნიკოტინი. მითხარი ვეგარ მნახავო, თითქოს კითხვაც დასვი, ბოლომდე ნათქვამიც არ იყო, მაგრამ კიტხვაც არ იყო რადგან ვიცი პასუხს არ ელოდი და არც გამიცია. რამოდენიმეჯერ მითხარი რომ გიყვარდი, მეც იგივეთი გიპასუხე. მერე ადექი ჩემს უკან რამოდენიმე წუთი ქვიშას იშორებდი და ვგრძნობდი როგორ მაკვირდებოდი ისევ.მერე წახვედი.
ზამთრის წინა თვეს ანუ ჩემ თვეში, ჩვენს საყვარელ ბაღში ჩვენს საყვარელ ადგილზე დავთქვით შეხვედრა. ციოდა, საათს დავხედე და დავეშვი ქვაფენილზე. მოვიჩქაროდი ,გასაკვირი არც ყოფილა ჩემთვის რომ იქ დამხვდი მიუხედავად იმისა რომ სულ მალოდინებდი ხოლმე. შენი დანახვისას პირველი ის წარმოვიდგინე შენც როგორ ისწრაფვოდი ჩემ სანახავად. არ გვიკოცნია უბრალოდ ერთმანეთს მოვეხვიეთ არცთუ ისე დიდი ხნით. შენ იჯექი მე გაქვირდებოდი.ვგრძნობდი ისე მომნატრებოდი რომ ვერანაირად ვერ დავიკმაყოპილებდი ამ შემაწუხებელ, უკმარისობის გრძნობას. ბევრი არ გვისაუბრია. მითხარი რომ ვიგაც გამოჩნდა და თან ძალიან მგავდა.მაშინ გითხარი რომ ძალიან მიყვარდი მაგრამ არც შენ იყავი ჯულიეტა და არც მე რომეო. ტვალები ისევ სევდისფერი გქონდა, მე ისევ უსიცოცხლო.ისევ უსიტყვოდ წახვედი მაშინ როცა ზურგით ვიჯექი შენგან.
ჩვენ ერთმანეთი ძალიან გვიყვარდა, ვიცი ეხლაც გვიყვარს,შენ გყავს ქმარი რომელიც მე მგავს ,მაგრამ მე არ მყავს. ახლა ჩემი პიროვნებაც ბევრად სხვანაირია უშენოდ.უკვე რამოდენიმე წელი გავიდა და მას შემდეგ არცერთხელ შევხვედრილვართ ერთმანეთს, ტელეფონის ნომერიც იგივე გაქვს და სახლიც მისამართიც. უბრალოდ სხვა კაცი გყავს. რომელიც მე მგავს.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.