რით არი ცუდი მარწყვის ხეზე ცხოვრება

 (ხმები: 1)


მართლაც საამო ცხოვრება ჰქონდა წინწკალას, რაც მარწყვის ხეზე დაიდო ბინა. შემოიჭრებოდნენ თუ არა მზის სხივები მისი სახლის ფანჯრებში, მაშინვე წამოხტებოდა, პირს დაიბანდა მარწყვის ყვავილებში ჩაგუბებული ნამით. იცოცხლე, თავისუფლად ჰყოფნიდა დილის ნამი... მარწყვის ხე თეფშისხელა ყვავილებით ყვავილობდა. მერე ერთი ორჯერ ყირაზე გადავიდოდა მარწყვის ტოტებზე, რამდენიმე თავბრუდამხვევ ილეთს შეასრულებდა და ასე გამოცოცხლებული, ჯანსაღი და ბედნიერი მიირთმევდა საუზმედ მარწყვს. კმაყოფილი იყო წინწკალა. გულში ფიქრობდა, ადამიანები სწორად იქცევიან, მცენარეებს რომ ახარებენ თავიანთ სახლებში, მაგრამ არც ხეზე ცხოვრებაა ნაკლებიო.
მარწყვის ხის ტოტებში მუდამ ჩიტებს გაჰქონდათ ფრთხიალი. წინწკალას მათი სტუმრობაც ძალიან ახარებდა... ისინი რომ არა, ამდენ მარწყვს რა მოერეოდა ... მიწისქვეშა წყაროს წყლით ბარაქიანად მორწყული მარწყვის ხე მთელი წლის განმავლობაში ნაყოფით იყო დახუნძლული.
ერთხელ, როცა თვალი გაახილა, ფანჯარაში შემოჭრილი მზის სხივები ვეღარ დაინახა. ირგვლივ ისე ბნელოდა, თვალში თითს ვერ მიიტანდი.
- ჯერ ალბათ ძალიან ადრეა, შემთხვევით რაღაცამ გამომაღვიძა, - გაიფიქრა წინწკალამ. გაურკვეველი ხმაური თითქოს მართლა ჩაესმა ძილში.
მხარი იცვალა და ისევ დაიძინა.
როცა გაეღვიძა, ისევ სიბნელე დახვდა.
ისევ დაძინება სცადა. ამჯერად ძილი აღარც ეთქმოდა. ბურანში მყოფი შიგადაშიგ თვალს აჭყეტდა ხოლმე, ხომ არ გათენდაო. არა და არ თენდებოდა, ოთახში ისევ კუნაპეტი სიბნელე იდგა.
მიხვდა წინწკალა, რაღაც სხვა ამბავია. ნეტავი რატომ აღარ თენდება, მზეს ხომ არაფერი დაემართაო?..
ამ მშფოთვარე ფიქრით შეპყრობილი ბნელში ხელების ცეცებით მიადგა კარებს. სცადა გაეღო, ფრთხილად მოსწია და უცბად იგრძნო, რაღაც წებოვანი და ბლანტი შემოცოცდა ჯერ შეშინდა წინწკალა, მაგრამ მალე დამშვიდდა. იმ ბლანტ ცომს მარწყვის სუნი ასდიოდა.
სუნი რომ იგრძნო, გემოც გაუსინჯა წინწკალამ. მართლაც მარწყვი აღმოჩნდა.
მიხვდა წინწკალა, რაშიც იყო საქმე. სწორედ წინა დღეს დაინახა, მისი სახლის ზემოდან ხის ტოტზე ძალზე მწიფე გოგრისხელა მარწყვი ეკიდა. როგორც ჩანს, ჩამოვარდა და სახლს დაეცა თავზე. ისედაც ძალზე მწიფე, დაცემისგან სულიერთიანად დაიჭყლიტა და ზვავივით დაფარა წინწკალას კოხტა სახლი.
- რა გაეწყობა, - თქვა წინწკალამ. - მაინც მშიერი ვარ და ვეცდები როგორმე შევჭამო.
მოიმარჯვა კოვზი და შეუდგა ჭამას. მართლა მშიერი იყო და კარგა ბლომად შეჭამა.
მერე ისევ დაწვა და დაიძინა. აბა არ უნდა ექნა, წასვლით ვერსად წავიდოდა.
როცა გაიღვიძა, ისევ შეჭამა მარწყვი, მაგრამ იმდენი კი ვეღარ.
შემდეგ ჯერზე კიდევ უფრო გაუჭირდა მარწყვის ჭამა.
- რაიმე სხვა გზას უნდა მივმართო, ასე არაფერი გამოვაო, - თქვა წინწკალამ. აძვრა ბუხარში, კოვზი ბურღივით დაატრიალა მარწყვის რბილ მასაში და ნახვრეტი გააკეთა. როგორც კი სინათლეს მოჰკრა თვალი, იმწამსვე ყვირილი მორთო: - ჰეი, სადა ხართ, ჩიტებო!, მოდით, მარწყვის ჭამაში მომეხმარეთო.
როგორც უკვე ვთქვით, ჩიტები მარწყვის ხის ხშირი სტუმრები იყვნენ. გაიგონეს ყვირილი და ახლოს მოფრინდნენ, აბა, ვინ ყვირისო. ვერც წინწკალა და ვერც მისი სახლი ვერსად ნახეს, სამაგიეროდ ძალზე მწიფე მარწყვი დახვდათ. ყველა ერთად დაესია და კენკვა დაუწყეს.
წინწკალასაც შემოესმა მათი ხმაური. მიხვდა, ჩიტები მარწყვს კენკავენო. გუნება გამოუკეთდა და ისევ შეძლო რამდენიმე კოვზი მარწყვის შეჭმა.
ამასობაში კაჭკაჭიც მოფრინდა. როცა გაიგო, რაშიც იყო საქმე, მეგობრისთვის კაცი რას არ იზამსო, თქვა, და დიდი მონდომებით წაახმარა ნისკარტი მარწყვის ჭამაში. ისე გამოიდო თავი, ისეთი სიმარჯვე გამოიჩინა, სულ მალე ყველა უკან ჩამოიტოვა... თვალნათლივ დაანახა მთელ ტყეს, თუ როგორ უყვარდა წინწკალა.
ასე შეერთებული ძალით დაამარცხეს მარწყვის ზვავი, როგორც კაჭკაჭმა თქვა ბოლოს. უშველეს საბრალო წინწკალას. მართლაც დროზე მიუსწრეს. ამდენი მარწყვის ჭამით ისე გაბერილიყო, სულს ძლივსღა ითქვამდა.
თანაც ერთიანად მარწყვის წვენში იყო ამოვლებული. ისე შეეღება იმ წვენს, კაჭკაჭს ისიც მარწყვი ეგონა და ერთი ორჯერ ნისკარტიც უთავაზა.
კიდევ კარგი, იღბლად წამოწვიმა. ო, რა სიამით შეუშვირა წინწკალამ თავი წვიმას. სახლიც გარეცხეს წვიმის წვეთებმა. ყველაფერი ისე გასუფთავდა, სულ კრიალი გაჰქონდა.
ასე გაეცნო წინწკალა იმ ძველ ჭეშმარიტებას, რომ ყოველ სიკეთეს თავისი მეორე მხარე გააჩნია. მშვენიერია მარწყვის ხეზე ცხოვრება, მაგრამ არც ესაა უნაკლო. ამის შემდეგ ყოველთვის ფრთხილობდა. თვალი ფხიზლად ეჭირა, ჩემი სახლის ზემოთ მარწყვი ხომ არ მწიფდებაო და, როგორც კი წითლად შეთქვირებულ მარწყვს დაინახავდა, მაშინვე ჩიტებს უხმობდა, ჯერ ეს შეჭამეთო.




ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.